«امامعلی رحمان» کجاست؟ / رئیس جمهور مادام العمر تاجیکستان از دوهفته پیش تا کنون دیده نشده

مقامات تاجیکستان تلاش کردند گمانه‌زنی‌ها را رد کنند. آنها چهارشنبه اعلام کردند رئیس جمهوری «در روزهای آینده» در چند فعالیت شرکت خواهد کرد؛ گرچه برنامه های او معمولاً از قبل منتشر نمی‌شود.

آخرین فیلم از رئیس جمهوری روز ۲۸ ژانویه ( ۸ بهمن) منتشر شد که او را در جلسه‌ای با روسای سازمان های امنیتی کشور نشان می‌داد.

روز سه‌شنبه، شبکه اول تلویزیون دولتی آهنگ‌هایی با ملودی‌های متفاوت و تصویری از رحمان در پس‌زمینه سیاه با عنوان «مردی از سلسله خورشید» پخش کرد. این پخش‌ها روز چهارشنبه ادامه یافت.

 از سال ۱۹۹۲، امامعلی رحمان بر این کشور حکومت می‌کند. او با القاب زیادی از جمله «بنیانگذار صلح و وحدت ملی» و «رئیس جمهور ملت» شناخته می‌شود.

طرفدارانش، او را به خاطر اتحاد مجدد کشور پس از جنگ داخلی (۱۹۹۲-۱۹۹۷) و احیای فرهنگ محلی پس از دوران شوروی، فردی شایسته می‌دانند.

طبق قانون اساسی، اگر امامعلی رحمان نتواند به وظایف خود ادامه دهد، استعفا یا فوت کند، پسرش رستم، به عنوان رئیس مجلس ملی، به عنوان سرپرست ریاست جمهوری، جانشین او خواهد شد.

قانون اساسی همچنین تصریح می‌کند انتخابات ریاست جمهوری باید ظرف سه ماه برگزار شود.

قانون اساسی تاکید می کند امامعلی می تواند بیش از دو دوره متوالی و بدون محدودیت به ریاست جمهوری ادامه دهد.

قانون اساسی تاجیکستان با اشاره به امامعلی رحمان اضافه توضیح می دهد «بنیانگذار صلح و وحدت ملی – رهبر ملت – مشمول محدودیت خدمت بیش از دو دوره متوالی به عنوان رئیس جمهوری تاجیکستان نیست»، این یعنی عملاً او رئیس جمهوری مادام‌العمر است مگر اینکه استعفا دهد یا ناتوان شود.

امامعلی رحمان در سال ۱۹۵۲ در دانگره، جمهوری سوسیالیستی شوروی تاجیکستان ( بخشی از اتحاد شوروی و تاجیکستان امروزی) متولد شد.

او از ۱۶ نوامبر ۱۹۹۴ به عنوان سومین رئیس جمهوری تاجیکستان فعالیت کرد. پیش از این، رئیس مجلس عالی تاجیکستان بود و عملاً از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ به عنوان رئیس دولت حاضر بود.

از سال ۱۹۹۸، او رهبر حزب چپ‌گرای دموکراتیک خلق تاجیکستان شد که بر پارلمان تاجیکستان تسلط دارد.

امامعلی در سال ۱۳۹۹ شمسی توانست به راحتی در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شود. اعلام شد که او ۹۰ درصد آرا را کسب کرده و ۸۵ درصد افراد واجد شرایط هم در انتخابات شرکت کرده اند. منتقدان و مخالفان شیوه برگزاری انتخابات را زیر سوال برده بودند.