خبرگزاری برگزیده های ایران لرستان- نسرین صفربیرانوند، این بانوی نورآبادی که جهادی وار در همه عرصهها حضور جدی دارد، معتقد است: اگر تسهیلاتی در اختیار داشته باشد میتواند همه مادران کار در نورآباد را مشغول به کار کند، زیرا این افراد از سرناچاری و نبود کارخانه در شهرستان راهی شهرهای دیگر میشوند.
نکتهی که حین مصاحبه با خانم الواری متوجه میشوم این است که او عاشق خدمت به افراد نیازمند است و در این وادی خستگی ناپذیر است و شاید همین هم باعث شده که او بیست سال مسیری را که به گفته خودش دشواریهایی فراوانی هم دارد بتواند ادامه دهد.
این بانوی نورآبادی مسوول هیات حضرت زینب(س) اولین هیات زنانه در لرستان است، وی مداح و مسوول هیاتهای خانگی نیز است.
ایجاد اشتغال برای افراد کم بضاعت چراغ راه است
الواری در ابتدا و در خصوص علت قدم گذاشتن در مسیر کمک به دیگران، میگوید: کودک که بودم در همسایگیمان خانوادهی زندگی میکرد که پدر را از دست داده بود، من میدیدم پدرم بیشتر شبها درب حیاط این خانواده ظرف غذا را میگذاشت، در واقع الگو و کسی که سبب شد من این مسیر را دنبال کنم پدرم بود، همه زندگی من حالا کودکان یتیم و محبت به آنان است.
او میگوید: فعالیت خود را از این آبادی به آن آبادی شروع کردیم، هر کجا میشنیدیم که کسی نیاز به کمک دارد حتی اگر در دورترین روستاها عزممان را جزم میکردیم و گرما و سرما هم نمیشناختیم، همه کاری انجام دادم از توزیع پک معیشتی بهداشتی و آموزش گرفته تا ساخت چند واحد مسکونی و تهیه ۳۵ دست جهیزیه برای افراد نیازمند، حتی برای عید امسال هم زمینه آزادی ۲۸ زندانی جرائم غیر عمد را فراهم کردیم، اولویت ما هم افرادی هستند که زیر خط فقر قرار دارند.
دغدغه و اولویتم ایجاد شغل است
مدیرعامل موسسه خیریه حضرت زینب(س) که به گفته خودش بیشتر از ۲۰ سال است که راه کمک به دیگران را در پیش گرفته است، میگوید: تا چند سال پیش همه هم و غم من کمکهای نقدی و غیر نقدی به افراد نیازمند بود اما متوجه شدم که اشتباه است باید به جای ماهی دادن ماهیگیری را به افرادی که توان کار دارند یاد داد.
همین امر باعث شد که با کمک تعدادی از خیرین چندین چرخ خیاطی، ساج و گاز و سبزی خرد کن و مرغ و بوقلمون خریداری و در اختیار چندین نفر از بانوان بدسرپرست و بدون سرپرست قراردادیم، کار خوب پیش رفت و جواب هم گرفتیم بازاریابی را هم خودمان انجام دادیم و تقریبا برای ۵۰ نفر شغل ایجاد کردیم.
او میگوید: اگر ارگانها و نهادهای مختلف کمک کنند و تسهیلات در اختیار من بگذارند میتوانم همه زنان کار در نورآباد را مشغول کنم زیرا بیش از بیست سال است که دراین زمینه فعالیت دارم و به خوبی با مشکلات و ظرفیتهای نورآباد آشنا هستم.
دلم میخواهد به جای اینکه غذا یا پولی به افراد کم بضاعت و نیازمند پرداخت کنیم خودشان کارآفرین و تولید کننده باشد تا دستشان جلوی کسی دراز نباشد، چندماهی هم هست که پیگیر هستم در کانون آموزش و پرورش ۳۰ تا ۴۰ نفر را مشغول خیاطی کنم، چرخها را تهیه کردم منتظر هستم کمی دست و بالم باز بشود پارچههای برش زده را از تهران بیاورم.
الواری با اشاره به اینکه زمانی که همراه چند معلمی که با هم کار را شروع کردیم دوست داشتیم در خفا کمک به نیازمندان را ادامه دهیم، میگوید: اما با اصرار دوستان و فرماندار وقت موسسه را ثبت کردم در این مدت هم تنها نهادی که کمک کرده ستاد اجرایی فرمان امام بوده، مابقی کمکها توسط خیرین شهرهای دیگر انجام میشود.
او در بخشی از صحبتهایش به همراه بودن همسرش در این مسیر نیز اشاره میکند و میگوید: با شروع کرونا سال گذشته با کمک همسرم هشت هزار ماسک را آماده و در حاشیه شهر توزیع کردیم، همسرم همه این سالها نه تنها با فعالیتهای من مخالفت نکرد بلکه همراه و یاورم بوده است.
سختیها را به جان میخرم
مدیرعامل موسسه خیریه حضرت زینب (س) میگوید: من عاشق کارم هستم و هیچگاه خسته نشدهام زیرا معتقدم کاری بهتر از این نمیشود انجام داد، این حس کمک کردن برای من خیلی زیبا است افتخار میکنم که در خدمت افراد کم بضاعت هستم نمیتوانم از این فرصتی که خداوند برای من ایجاد کرده بگذرم.
دوست دارم سختیها را به جان بخرم، مسیر سختی است و هر کسی نمیتواند به راحتی آن را ادامه دهد، خیلی سخت است، دختر فراری و افراد معتاد هم به من پناه میآورند و در همه این سالها با کمک خداوند و اهل بیت بوده که توانستهام دوام بیاورم، هرشب میگویم خدایا شکرت که به من اجازه دادی به بندگانت خدمت کنم.
همین امسال یک اتفاق من را سر حال کرد، دختری که پدرش اعتیاد شدید داشت و مادرش هم طلاق گرفته بود و با مادر بزرگش زندگی میکرد با من تماس گرفت و گفت: عمویم مرا اذیت میکند و گاهی تنها غذای من در طول روز یک کیک است میخواهم در کنکور شرکت کنم اما نه جایی دارم و نه کتاب و شرایطی که بتوانم درس بخوانم.
دو ماه مانده بود به کنکور شرایط را برای درس خواندنش در یک پانسیون فراهم کردم و او در رشته پرستاری قبول شد، قبولی او شیرین ترین لحظه زندگیم بود گویی همه دنیا را به من داده بودند خستگی از تنم رفت.
مدیرعامل موسسه خیریه حضرت زینب (س) در پایان صحبتهای خود با اشاره به اینکه حدود ۲۰۰۰ نفر تحت پوشش موسسه ما هستند، میگوید: یکی از مشکلاتی که انتظار دارم مسوولان در این دولت به آن توجه کنند اختصاص مکانی برای موسسه است، بیست سال است که در این حیطه فعالیت میکنم اما مکانی در اختیار ندارم همه کارهای موسسه را در منزل انجام میدهم، در حالی که همسر من جانباز پنجاه درصد و شیمیایی است.
انتهای پیام/م
