به گزارش برگزیده، «سید جلال دهقانی فیروزآبادی» دبیر شورای راهبردی روابط خارجی در ارزیابی از مذاکرات نخست در مسقط و اکنون دور جدید مذاکرات که در ژنو برگزار می شود، گفت: همانطور که پایان دور اول گفتوگوهای مسقط یا نشستی که در مسقط بود اعلام شد هم طرف آمریکایی و هم مذاکره کنندگان ما یا گفتوگو کنندگان ایران بحث شد و پیش بینی هم همین بود که یک چهارچوب کلی و مطالبات دو طرف رد و بدل شد و قاعدتاً خطوط قرمز آنجا مطرح شد و قرار شد بروند در پایتختها که در موردش رایزنی و مشورت شود و به یک جمعبندی برسد.
بنا بر گزارش ایسنا، وی تصریح کرد: فاصله بین نشست اول و دوم حدود ۱۰ روز طول کشید، در این ۱۰ روز دو طرف دیدگاههایشان را یا به همدیگر اعلام کردهاند و یا در واقع خودشان به یک جمعبندی رسیدند که در گفتوگوهای نشست فردا رد و بدل خواهد شد.
دبیر شورای راهبردی روابط خارجی همچنین بیان کرد: درحال حاضر آنچه برای ما بسیار حائز اهمیت است اساساً میگوییم که گفتوگوها برای رفع تحریمها است، در واقع موضوع اصلی از نظر ما این است که بتوانیم تحریمها را رفع کنیم، جزئی یا کلی بودن آن بستگی به توافقی دارد که دو طرف به آن برسند بنابراین این نکته خیلی مهمی است.
این استاد دانشگاه درباره این که ایران در دور قبلی مذاکرات نیز تاکید داشت صرفا درباره مساله هستهای گفتگو میکند و اکنون نیز بر همین موضوع تاکید دارد، گفت: فراتر از گفتوگوهای مسقط اول که قبل از تجاوز به کشور بود و چه بسا اگر یک نگاهی به زمان دورتری هم کنید در مذاکرات مربوط به برجام هم اولاً آمریکاییها در آن مذاکرات میگفتند مذاکرات جامع که نهایتاً با توجه به تاکید جمهوری اسلامی ایران مذاکرات به هستهای محدود شد، بعد آن موقع هم حتی بعد از تصویب و امضای برجام حداقل از نظر آمریکاییها این بود که ما بین خطوط منظورمان موضوعات دیگری هم بوده، میخواهم بگویم که این مسبوق به سابقه است، الان هم این بحث وجود دارد با توجه به اینکه دور اول گفتوگوها انجام شد و ما از همان ابتدا اعلام کردیم که گستره و قلمرو مذاکره فقط هستهای است و اساساً در مورد موضوع دیگری فعلاً گفتوگو نخواهد شد اصلاً موضوع گفتوگو نیست.
دهقانی فیروزآبادی همچنین تاکید کرد: یکی از مهمترین منافع حیاتی کشورها تمامیت ارضی یا وحدت سرزمینی، امنیت ملی و توان دفاعی و قدرت ملی است، هیچ کشوری در مورد اینکه شما بیایید در مورد توانایی دفاعی بخواهید مذاکره کنید را نمیپذیرد، بنابراین در مورد کمیت و کیفیت بعضی از موضوعات قابل مذاکره است.
وی خاطرنشان کرد: اکنون مسائل را به موشکی هم ارتباط می دهند اما موشکی مهمترین عامل و ابزار دفاعی ایران است، حالا یک وقتی هم کشوری میگوید که شما چه کار به موشک دارید؟ اصلاً تسلیحات میخواهید چه کار؟ ۲۰۰۰ سال است که به شما حمله نشده، ۲۰۰ سال است به شما حمله نشده، ۲۰ سال است به شما حمله نشده ما الان حداقل در ۳۰ سال گذشته دو بار تجاوز نظامی همه جانبه در دور اول در دفاع مقدس و بعد هم بعد از مذاکرات به ما حمله شده تجاوز شده، آن هم در چه شرایطی؟ در شرایطی که با کمال حسن نیتی که ایران داشته، مذاکره میکرده پس ما یک تجربه نزدیک داریم و بی منطق حرف نمیزنیم.
دبیر شورای راهبردی روابط خارجی درباره این که چرا می گوییم موشکی جزو خطوط اصلی ایران است؟ گفت: منافع حیاتی و وجودی یک کشور قابل مذاکره نیست، فرضم این بود محیط پیرامونی و نوع مناسبات و سیاست کشورهای دیگر در قبال ایران هم مسالمت آمیز بود شاید این شبهه و این شک و تردید ممکن بود یک وجهی داشته باشد، حالا که شما مورد تجاوز قرار نگرفتید نیروی دفاعی میخواهید چه کار کنید. اساساً در روابط بینالملل گاهی گفته میشود خیلی بر روی توان تهاجمی سرمایهگذاری نکنید، ولی درباره توان دفاعی این حق هر کشوری است، اما تنها چیزی که ما در تاریخ روابط بینالملل داریم، در عرف دیپلماتیک داریم خلع سلاح متقابل یا کاهش تسلیحاتی است، ابرقدرتها قبلاً شوروی و آمریکا و الان روسیه و آمریکا که البته به پایان رسید.
دهقانی فیروزآبادی با تاکید بر این که از ابتدا هم اینگونه بوده که ایران به جز هستهای مذاکره نمیکند و توان دفاعی که اصلا قابل مذاکره نیست، اظهار داشت: امروز ما در واقع درگیر یک جنگ تمام عیار ترکیبی هستیم، همین گفتوگو پیشنهاد و استفادهای که دارد، م آن بخشی از یک جنگ است اصلاً ما میگوییم که جنگ ادامه سیاست است با یک ابزارهای دیگر، حالا برعکسش را هم بگوییم دیپلماسی جنگ است با یک سری ابزارهای دیگری، درواقع جنگ شناختی و یا جنگ روانی بخشی از جنگ است شما وقتی که بتوانید قبل از اینکه طرف مقابل شما وارد یک گفتوگو شود از پیش آن را تحت تاثیر قرار داده باشید آن بخشی از این جنگ است.
وی با بیان این که من خودم تغییر راهبردی در مورد آمریکا نمیبینیم، گفت: راهبرد آمریکا از اوایل انقلاب تاکنون همین بوده حالا با یک تفاوتها و تمایزهایی، و مهار قدرت ایران بوده است. مهار، محدودسازی و محروم سازی ایران از مولفههای قدرت. درواقع آن چیزی که برای آن موضوعیت دارد و یا راهبرد اساسی اش تلقی میشود و حداقلش مهار ایران است.
دبیر شورای راهبردی روابط خارجی درباره هماهنگی دیپلماسی و میدان گفت: من میتوانم ادعا کنم که قدرت ایران از قبل از جنگ ۱۲ روزه کمتر نشده است قطعا بیشتر شده است، ما خیلی از نقاط ضعف در اطلاعات، در رادار، پدافند و آفند داشتیم به مراتب وضع مان بهترست. اگر در یک جنگ ۱۲ روزه تمام عیار، نه با یک طرف، مجموعهای از کشورها بودند. مجموعه ناتو بوده، خود آمریکا و خود رژیم اسرائیل و خیلی از کسان دیگری که مشارکت داشتند.
دهقانی فیروزآبادی در پایان اظهار داشت:هدف ما کاهش تحریم هاست، یا در یک فرآیند فراگیرتر رفع کل تحریم هاست؛ سابقهای که ما در گفتوگوها یا مذاکرات داشتیم باعث میشود که ما یک خرده بدبین باشیم، یک جایی بین خوشبینی و بدبینی یک واقع بینی و لذا با نهایت احتیاط در نظر داشته باشیم، همان طور که اعضای گفتگوکننده ما هم گفتند، همه ما این را میگوییم ما با چشمان باز داریم مذاکره میکنیم و یک اصطلاحی هم رایج شده است، «انگشت روی ماشه مذاکره میکنیم»، ایران تمام تلاشش را میکند که جلوی جنگ را بگیرد، دیپلماسی هم بخشی از آن است، ولی ایران برای دفاع از خودش هیچ تردیدی به خودش راه نمیدهد.
۳۱۵
