به گزارش برگزیده، روزنامه هم میهن نوشت: چند تحلیل برای شناخت ماهیت این جریان وجود دارد.
اول اینکه، در خوشبینانهترین حالت آنان را افرادی صادق و دنبال تحقق ارزشهای انقلاب میدانند که درک سطحی آنان از انقلاب همینگونه است که رفتار میکنند.
البته دو تحلیل اخیر (قدرتطلبی و تحتتاثیر نفوذ بودن) غیرقابلجمع نیستند و هر دو میتوانند وجود داشته باشند. نمونه خارجی آن، ابومحمد الجولانی، رهبر کنونی سوریه، است که از تندترین مخالفان بشار اسد و رهبر «هیئت تحریر الشام» بود.
آنها یک گروه سلفی و تروریستی تندرو بودند که حتی اغلب کشورهای غربی که ضد اسد بودند، آنان را گروه تروریستی مینامیدند. ولی الجولانی اکنون و برای بقای در قدرت تنها چندماه پس از رسیدن به قدرت احتمالاً ارتفاعات «جولان» را به اسرائیل ببخشد تا بلکه نفس بکشد و تحریمهایش برداشته شود.
در مورد نفوذ هم روشن است که شعاردهندگان افراطی و بیمنطق معمولاً از جاهای دیگری هدایت میشوند. حالا نمونه از ایران هم میتوان داشت. روز گذشته سخنگوی دولت در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه «اگر قانون حجاب ابلاغ میشد آیا همبستگیای که در جنگ دیدیم را شاهد بودیم؟»، پاسخ داد: «وضع موجود تاییدی بر صحت عملکرد است؛ درست عمل شد.»
گرچه آقای رئیسجمهور تاکید کرده بود که این مصوبه را اجرا نخواهد کرد، زیرا او میدانست که هم به لحاظ اخلاقی و حقوق اساسی مردم نادرست است، هم علیه امنیت داخلی است؛ ولی تأیید این نگاه از سوی شورایعالی امنیت ملی و به بایگانی سپردن این مصوبه که خلاف امنیت بود، نشان داد که همه جناحها متوجه عواقب اجرای آن بودند.
جالب است که در تبصره ماده ۶۲ این مصوبه ضدامنیتی آمده است: «تصاویر دوربینهای وزارت اطلاعات، سازمان انرژی اتمی، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح با رعایت ملاحظات حفاظتی و امنیتی در اختیار فراجا قرار میگیرد.»
روشن است که هدف این تبصره چیست؟ حتماً باید انگیزه و دلیل آن را جویا شوند؟ همین یک مورد برای فهم ابعاد این فاجعه کفایت میکند. یک لحظه تصور کنیم که این قانون از پاییز گذشته اجرایی میشد و دولت آقای رئیسی نیز همچنان در خدمت اجرای این مصوبه و تبصره فوق بود؛ قطعاً امروز در وضعیت تاسفباری قرار داشتیم که امیدواریم هیچگاه چنین سرنوشتی برای ایران و مردم آن رقم نخورد.
باعث تاسف است که نهادهای رسمی که در مقام برخورد با سیاستهای ضدامنیتی هستند؛ کوششی برای پیدا کردن رد این نفوذ ندارند و بدتر اینکه، سیاست رسانهای رسمی بهنحوی با این جریان ضدامنیتی همسویی هم دارد. پرسش روز این است که تا کی میتوان خود را به خواب زد و گمان کرد که انشاءالله گربه است؟
۲۳۳۰۲
