به گزارش برگزیده ،علی اصغر زرگر، کارشناس مسائل بینالملل، در گفتوگو با برگزیده گفت که هدف آمریکا و اسرائیل در وضعیت فعلی، حفظ فضای «نه جنگ و نه صلح» با ایران است. او تأکید کرد که این وضعیت عمدتاً برای ایجاد فشار اقتصادی و سیاسی بر ایران طراحی شده و تهدیدها و اظهاراتی مانند دستور حمله احتمالی ترامپ، بیشتر در چارچوب عملیات روانی و پروپاگاندا قرار دارند تا آمادگی واقعی برای درگیری نظامی.
به گفته او، حتی اظهارات ترامپ درباره کمک به معترضان، نمیتواند معادله فشار بر ایران را بهطور مستقیم به جنگ تبدیل کند و بیشتر در راستای حفظ همین وضعیت «نه جنگ و نه صلح» است.
او در پاسخ به اینکه ترامپ اعلام کرده که اگر ایران به معترضان مسالمتجو شلیک کند و آنها را بهطور خشونتآمیز بکشد، ایالات متحده به کمک معترضین خواهد آمد. ممکن است این مسئله منجر به شروع جنگ مجدد شود؟ تاکید کرد: این هم در چارچوب مسئله تبلیغات آمریکایی قابل تحلیل است. اینکه آمریکا بخواهد از طریق مرزها به معترضان سلاح برساند یا حتی نیروی نظامی در ایران پیاده کند، به نظر من در شرایط فعلی تقریباً احتمالش صفر است. ضمن اینکه در خود آمریکا هم مخالفتهای جدی با این لفاظیهای ترامپ شکل گرفته است.
این کارشناس روابط بین المل با تاکید براینکه ترامپ سابقه زیادی در اینگونه بازیها دارد؛ بیان کرد: «مثلاً در قبال چین لفاظیهایی مطرح کرد که بعد در عمل از آنها عقبنشینی کرد. در موضوع اوکراین هم همینطور بود و درباره کشورهای دیگر هم بارها چنین رفتاری داشته است؛ یعنی موضوعی را مطرح میکند و بعد یا از آن عقب مینشیند یا موضعش را تعدیل میکند. با توجه به اینکه هم در حزب دموکرات و هم در حزب جمهوریخواه مخالفتهایی با این لفاظیها وجود دارد، به نظر من این حرفها بیشتر در چارچوب تبلیغات و پروپاگاندا قابل تحلیل است؛ تبلیغاتی که هدفش داغتر کردن فضا و بهاصطلاح ریختن بنزین روی آتش ناآرامیها یا جسورتر کردن برخی افراد در خیابان است.
زرگر با اشاره به نفوذ عوامل موساد در جنگ ۱۲ روزه افزود: البته نباید فراموش کرد که اسرائیلیها در جریان جنگ ۱۲روزه شبکههای جاسوسی فعالی داشتند و توانستند در داخل کشور اقداماتی انجام دهند و حتی دست به کشتار بزنند. الان هم احتمالاً همچنان سلولهایی در داخل ایران دارند که تحت نفوذ و فرمان آنها عمل میکنند. از این طریق میتوانند تلاش کنند هدایت برخی گروهها در خیابان را بر عهده بگیرند. شاید یکی از سناریوهای آنها این باشد که از طریق همین گروهها دست به کشتهسازی بزنند.اما اینکه ترامپ میگوید «ما اقدام میکنیم» یا «کمک میکنیم»، اگر قرار باشد معنای عملی داشته باشد، مستلزم پیاده کردن نیرو یا ورود مستقیم است که به نظر من چنین چیزی در حال حاضر واقعبینانه نیست.
این کارشناس آمریکا با اشاره به تحولات ونزوئلا و مشابه سازی با ایران گفت: این وضعیت با موقعیت استراتژیک ایران قابل مقایسه نیست. ایران از نظر منابع، قدرت و توان نظامی در جایگاه کاملاً متفاوتی قرار دارد. هرگونه هرجومرج یا بحران در منطقه خلیج فارس، بهویژه در تنگه هرمز، که مسیر اصلی انتقال نفت و گاز کشورهای حاشیه خلیج فارس است، میتواند یک بحران جهانی و غیرقابل کنترل ایجاد کند. به همین دلیل، من فکر نمیکنم آمریکاییها بخواهند بعد از ونزوئلا همان سناریو را در مورد ایران اجرا کنند.
البته ممکن است اقداماتی مثل توقیف کشتیهای نفتی صورت بگیرد و امکان برخوردهای نظامی محدود نیز وجود دارد. در اثر اشتباهات دوطرفه، این احتمال هست که چنین برخوردهایی بهتدریج به سمت یک درگیری گستردهتر حرکت کند. اما باید توجه داشت که پایگاهها و نیروهای آمریکایی در منطقه، چه در عراق، چه در امارات متحده عربی، عربستان، عمان و قطر، همگی در تیررس موشکهای ایران قرار دارند. به همین دلیل، به نظر من آمریکاییها بیشتر ترجیح میدهند با تبلیغات، حفظ وضعیت «نه جنگ و نه صلح» و شاید از طریق اسرائیل، اقداماتی مانند ترور یا حملات محدود انجام دهند، نه اینکه خودشان وارد یک درگیری فراگیر نظامی با ایران شوند.
زرگر با طرح احتمال یک سناریوی دیگر عنوان کرد: در عین حال، این احتمال وجود دارد که از طریق دامنزدن به ناآرامیها، ارسال سلاح یا حمایتهای غیرمستقیم، تلاش کنند ایران را بیش از پیش تضعیف کرده و زمینههایی برای مداخله فراهم کنند. البته در اینجا نقش دولت ایران، نیروهای نظامی، ارتش، پلیس و مهمتر از همه مردم ایران بسیار تعیینکننده است. مردم ایران قابل مقایسه با ونزوئلا نیستند؛ از نظر حس ملیگرایی در سطح بالایی قرار دارند. حتی همین دخالتها و اظهارنظرهای ترامپ و همچنین فضاسازی برخی رسانهها، به نظر من باعث شده مردم تا حد زیادی هوشیار شوند و بدانند ریشه اصلی ماجرا از کجا میآید.
وقتی با روشنفکران و مردم عادی صحبت میکنید، میبینید که بهطور قاطع با هرگونه دخالت خارجی مخالفاند و حتی معتقدند چنین دخالتهایی نتیجه معکوس دارد. یعنی حتی اگر مطالبات یا اعتراضاتی هم وجود داشته باشد، ترجیح میدهند آن را در داخل و بهصورت داخلی حلوفصل کنند. در مجموع، این نوع مداخلات خارجی نهتنها کمکی به اصلاحات یا اعتراضات نمیکند، بلکه میتواند نتیجه عکس بدهد.
>>> مشروح مصاحبه برگزیده با علی اصغر زرگر را در لینک ذیل بخوانید:
ایران با ونزوئلا قابل قیاس نیست / جنگ فراگیر با ایران در کوتاهمدت بعید است / تنها ابزار دفاعی و بازدارنده ایران در برابر تهاجم خارجی موشک است
۳۱۵
