به گزارش برگزیده، روزنامه اطلاعات نوشت: مردی کنار مغازهاش که کرکرهاش تا نیمه پایین است با دوربین صحبت میکند. میگوید ماندهایم چه کنیم؟ دلار از صبح تا حالا ۱۵ هزار تومن بالا رفته، جنسی را که صبح فروختم ۶ میلیون، حالا که میخواهم بخرم و جایش بگذارم شده ۸ میلیون. یعنی کاسبی که نکردم، هیچ، کلی هم ضرر کردم. نفروشم بهتر است… بعد هم کرکره را پایین میکشد.
اما نکته و حرف اصلی این است که مقصّر این وضعیت آن کاسب بازار نیست و اعتراضش هم نه به قصد براندازی است و نه برهم زدن امنیت کشور، بلکه فهم و درک مدیران و مسئولان، مشکل بخشی از فعالان عرصه کسب و کار است که اتفاقاً مطالبه نادرستی هم ندارند و فقط خواستار همدردی و فهم مشکل و سپس ایجاد فضای بهتری برای ادامه کسب و کارشان هستند و از دولت و حاکمیت یک مطالبه و انتظار به جا دارند که در این بازار آشفته و بیحساب و کتاب،برای اندکی ثبات و ایجاد فضایی برای کسب و کار چارهای بیندیشند و از این بلاتکلیفی به در آیند. آن هم با توجه به اینکه کسبهای بیشتر به مشکل خوردهاند که اکثراً کالای خارجی میفروشند و قاعدتاً آن کالاها با ارز وارد میشوند.
و طبیعی است که بالا و پائین رفتن قیمت ارز تأثیر مستقیمی روی کسب و کارشان میگذارد. اما همانطور که در پیش گفته شد شوربختانه با دلیل و بیدلیل حتی در مورد کالاهایی که سهم ارزی اندکی دارند و حتی کالاهایی که از سهمیه ارز ترجیحی برخوردارند و یا از سایر نرخهای پائین ارز در مرکز مبادله و بازار دوم استفاده میکنند هم خود را با دلار بازار آزاد نوسان گیری میکنند که قدر مسلم محصول برقراری مناسبات رانتی و مفسده آمیزی است که اقتصاد کشور را گروگان گرفته است. فاجعهبارتر اینکه این مناسبات رانتی عقبۀ پرنفوذ و نیرومندی دارد که گویی هیچ قدرتی را یارای برهم زدن بساطشان نیست.
