به گزارش برگزیده به نقل از فرانس ۲۴، این وکیل ۵۹ ساله و پدر ۹ فرزند، متعهد شدهاست که صدها هزار مهاجر بدون مدرک را، که بیشترشان ونزوئلایی هستند، از خاک شیلی اخراج کند.
پیام تبلیغات او با نگرانیهای رأیدهندگان که عمدتا نگران ناامنی هستند، همخوانی داشت؛ هر چند آمار و دادهها نشان میدهد که نرخ جرم و جنایت آنقدر که افکار عمومی تصور میکنند وخیم نیست.
کاست که در سانتیاگو به دنیا آمده است، در دانشگاه کاتولیک این شهر حقوق خوانده و به مدت ۳۰ سال سیاستمدار بوده است.
در دوران عضویت او در مجلس نمایندگان دستاوردهای قانونگذاری او محدود به تصویب قوانینی بود که اجازه ساخت مجسمهها را میداد، به یک راهبه پاسپورت شیلیایی اعطا میکرد و قوانینی را برای تنظیم بختآزماییها تصویب میکرد.
او که یک کاتولیک سرسخت است، در سال ۲۰۱۶ از حزب محافظهکار جریان اصلی شیلی جدا شد تا حزب جمهوریخواه رادیکالتر را تأسیس کند.
او با سقط جنین در موارد تجاوز، و همچنین با روشهای پیشگیری اضطراری از بارداری، طلاق، ازدواج همجنسگرایان و اتانازی (مرگ آسان) مخالف است.
او همسر وکیل خود، ماریا پیا آدریآسولا، را از استفاده از قرصهای ضد بارداری منع کرد.
کاست همچنین دیکتاتوری آگوستو پینوشه را تحسنی میکند. پینوشه ژنرالی که مسئول مرگ بیش از ۳۰۰۰ شیلیایی در دوران حکومت خودکامه نظامی خود بود.
خوزه آنتونیو کاست کوچکترین فرزند از ۱۰ خواهر و برادر است، یک تجارت موفق سوسیس را از والدین مهاجر آلمانی خود به ارث برد.
گفته میشود که پدرش عضو حزب نازی بوده و در جنگ جهانی دوم جنگیده است.
کاست عضویت پدرش در حزب نازی را تکذیب میکند و گفتهاست که حضور او در جنگ ناشی از اجبار به خدمت بوده و او به ایدئولوژی نازی اعتقاد نداشته است.
در طول مبارزات انتخاباتی، کاست پشت شیشه ضد گلوله ظاهر شده و اعتراف کرده است که یک هفتتیر با خود حمل میکند.
با این حال، زندگینامهنویس او، آماندا مارتون، او را «هوشیار، عملگرا، و در مقایسه با دیگر رهبران راست افراطی آرام» توصیف کرده است.
برخلاف رئیسجمهور سابق برزیل، ژائیر بولسونارو، رهبر فعلی آرژانتین، خاویر میلی، یا دونالد ترامپ از ایالات متحده، کاست فردی خوددار و محتاط دیده میشود.
رابرت فانک، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه شیلی، گفت: «او به مراتب محافظهکارتر است و فاقد کاریزماست.»
همکاران سابق او را مستبد توصیف میکنند: لیلی زونیگا، روزنامهنگار، به یاد میآورد: «یا با او هستی یا علیهاش.» زونیگا گفت: «او احساس میکند که برای بزرگی زاده شده است.»
سخنگوی ستاد انتخاباتی، پافشاری و اخلاق کاری او را ستایش کرد و استدلال کرد که او در مواقع لزوم میتواند انعطافپذیر باشد. در دوره پیروزی خود، کاست اهمیت برنامههای محافظهکارانه خود را کمرنگ کرد و بر امنیت و مهاجرت متمرکز شد.
او ادعا کرده است که مهاجرت یک توطئه توسط «چپ افراطی» برای پایان دادن به آزادیها است و مهاجران خانهها، تختهای بیمارستان و بودجههای دولتی را از شیلیاییها میگیرند.
کاست میگوید: «به ما گفتند که نمیتوانند مرزها را ببندند و حالا ما نمیتوانیم پنجرههایمان را از ترس خشونت باز کنیم.»
۴۲/۴۲
