به گزارش برگزیده های ایران از قم، در مراسم یازدهمین پاسداشت ادبیات جهاد و مقاومت که به مناسبت هفته کتاب و کتابخوانی و همزمان با مراسم ملی تجلیل از مادران شهدا و تقدیر از نویسندگان کتابهای مرتبط با دفاع مقدس برگزار شد، تقریظ حضرت آیتالله خامنهای بر کتاب «تنها گریه کن» منتشر شد.
به گزارش پایگاه دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای، متن تقریظ بر این کتاب به شرح زیر است:
بسم الله الرّحمن الرّحیم
ـ با شوق و عطش، این کتاب شگفتیساز را خواندم و چشم و دل را شستشو دادم. همه چیز در این کتاب، عالی است؛ روایت، عالی؛ راوی، عالی؛ نگارش، عالی؛ سلیقهی تدوین و گردآوری، عالی، و شهید و نگاه مرحمت سالار شهیدان به او و مادرش در نهایت علوّ و رفعت .. هیچ سرمایهی معنوی برای کشور و ملّت و انقلاب برتر از اینها نیست. سرمایهی باارزش دیگر، قدرت نگارش لطیف و گویایی است که این ماجرای عاشقانهی مادرانه به آن نیاز داشت.
۱۰ اسفند ۱۳۹۹
ــ از نویسنده جدّاً باید تشکّر شود.
همچنین سرکار خانم نغمهی مستشارنظامی از شاعران آیینی کشور، پس از مطالعه کتاب «تنها گریه کن» شعری درباره این کتاب سرودهاند که در جریان مراسم رونمایی از تقریظ حضرت آیتالله خامنهای بر کتاب تنها گریه کن، از متن یادداشت رهبر انقلاب بر ترکیببند این شاعر رونمایی شد.
متن یادداشت رهبر انقلاب اسلامی بر این سروده نیز به شرح زیر است:
بسم الله الرّحمن الرّحیم
بسیار کار درست و بهجایی کردهاند؛ آن بانوی شهیدپرور و آن حماسه، در خور چنین ستایش است. ای کاش برای دیگر مادران ارجمند شهیدان در قم -مانند مادر شهیدان زینالدّین- و در سراسر کشور نیز زلال قریحهی شاعران، آثاری بیافریند.
من هم آن کتاب را خواندهام و چند کلمه تقریظ بر آن نوشتهام.
کتاب «تنها گریه کن»، روایت زندگی اشرف سادات منتظری، مادر شهید محمد معماریان از شهدای والامقام شهر مقدس قم است که کوشیده تصویری کوتاه و مختصر از یک عمر زندگی و ولایتپذیری و فرمانبرداری زنی را نمایش دهد که در تاریخ انقلاب رشد کرد و اثرگذار شده است.
خانم منتظری مادر شهید معماریان، بانوی شناختهشدهای در شهر قم است و منزلش به محل جمعآوری جهیزیه و کمک به مستضعفان شهرت دارد و روایت این کتاب، مبنای تمام کمکهای او به خانوادههای محروم است. این مادر شهید با حمایت جمعی از مومنین، حدود ۶۰۰ خانوار را تحت پوشش دارد و مایه خیر و برکت برای مردم بهویژه محرومان است.
روایت این کتاب، از فرزند نوجوانش محمد شروع میشود که در ۱۳ سالگی عازم جبهه میشود و در ۱۶ سالگی به شهادت میرسد و سه سال بعد، مادرش را شفا میدهد و ماجرایی عجیب میآفرید.
مادر شهید محمد معماریان درباره روزهای بعد از ماجرای شفایافتن خود که بخشهای اصلی این کتاب را شامل میشود، میگوید: خبر در سطح شهر پخش شد؛ حتی ماجرا به فرمانداری هم رسید. در فرمانداری گفتند اگر چنین چیزی حقیقت داشته باشد، آقای گلپایگانی از همه اعلمتر است، ایشان باید تأیید کنند. دوازدهم محرم بود که آقا گلپایگانی متوجه شدند و آسید باقر را با آقای لنکرانی روانهی منزل ما کردند که از نزدیک ببینید، بعد هم ما به خانهی آقا برویم.
وقتی به خانهی آقا رفتم، همان مقداری را که از شال مانده بود، روی تخت آقا گذاشتم؛ چون نمیدانستم معجزه است، هر کس میآمد یک نخ به او میدادم. همین قدرش مانده بود که آنجا بردم. آقا گفت این شال را به دست شما امانت داده بودند، شما حق نداشتید از این چیزی جدا کنید! گفتم آقا من که نمیدانستم معجزه است، هر کس آمد، یک نخش را دادم که شفا پیدا کند. گفت از حالا به بعد مواظب باشید و پارچه را همراه با بسمالله در شیشه بگذارید و درش را هم باز نکنید.
گفتم آقا مال شما، من لیاقتی ندارم چنین چیزی در دستم باشد. آقا نگاهی کرد و گفت اگر قرار بر این بود که خدا من را انتخاب کند، شما را انتخاب نمیکرد. خدا خانوادهی شهدا را انتخاب کرد تا به آنها بفهماند هر وقت خون شهدای کربلا از بین رفت، خون شهدای انقلاب هم از بین میرود.
مزار مطهر این شهید والامقام در گلزار علی بن جعفر علیهالسلام شهر مقدس قم، قطعه ۱۲ ردیف ۷ شماره ۶۹ قرار دارد.
حمید اصغری
انتهای پیام/۷۸۰۲۳
