بازچاپ یک اثر از «محمد قاضی» پس از ۵۲ سال

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری برگزیده های ایران،‌ انتشارات خوارزمی در نظر دارد،‌ ویراستی تازه از ترجمه محمد قاضی بر کتاب «سرمایه‌داری آمریکا» را پس از ۵۲ سال از انتشار چاپ نخست این کتاب روانه بازار نشر کند.

«سرمایه‌داری آمریکا» نوشته ماریان دبوزی است که محمد قاضی در دهه ۵۰ آن را به فارسی برگردانده است،‌ کتاب «سرمایه‌داری وحشیانه آمریکا» نام دارد که در زمان انتشار به دلیل فشار ساواک ناشر آن را با عنوان «سرمایه‌داری آمریکا» منتشر کرد.

 در معرفی این کتاب آمده است: سرمایه‌داری یا سرمایه‌محوری یک نظام اقتصادی است که در آن پایه‌های یک سیستم اقتصادی بر روی مالکیت خصوصی ابزارهای تولیدِ اقتصادی است و در دست مالکان خصوصی است و از این برای ایجاد بهره‌مندی اقتصادی در بازارهایی رقابتی استفاده می‌شود؛ که به این قانون، آزادی مالکیت شخصی نیز گفته می‌شود؛ که معنای آن، تولید و توزیع کالا هاست.

معنای لغوی کپیتال همان سرمایه است و سرمایه شامل: زمین‌ها، کارخانه‌ها و… می‌باشد. درآمد در این قانون حداقل دو شکل دارد: سود و دست‌مزد. سود عبارت است از آنچه که به‌خاطر مالکیت ابزار تولید به کسانی که سرمایه را فراهم کرده‌اند، داده می‌شود.

در این قانون زمین، نیروی انسانی و سرمایه در اختیار گروهی از افراد جامعه است که سایر افراد جامعه با استفاده‌ی مشروط از آنها، به تولید مادی و تولید معنوی می‌پردازند.همچنین در این قانون متداول است که اجاره را به صورت درآمد حاصل از در کنترل داشتن منابع طبیعی به حساب بیاورند که با دو مورد دیگر متفاوت است.

در قانون سرمایه‌داری، سرمایه‌گذاری، تولید، توزیع، درآمد، قیمت‌گذاری و عرضهٔ مواد و خدمات توسط تصمیم‌گیری‌هایِ شخصی در یک اقتصاد بازار تعیین می‌شود. مشخصه‌‌ی بارز قانون سرمایه‌داری این است که تولید کالا در درجهٔ اول از برای کسب سود اقتصادی انجام می‌گیرد و نه لزوماً رفع نیازهای انسان‌ها. البته در مواردی نیز، کسب سود با رفع نیازهای انسانی همراه است.

بسیاری از نظریه پردازان و سیاست مداران که غالباً در کشورهای دارای قانون سرمایه داری زندگی میکنند، بر این باورند که قانون کپیتالیزم از طریق، شاخص‌هایی مانند تولید ناخالص داخلی، سطح رفاه زندگی و درجه‌ی به کار گیری ظرفیت‌ها، تأثیر بسزایی در رشد اقتصادی دارد.

برای نمونه آدام اسمیت برای دفاع از اینکه باید اجازه داد بازار آزاد تولید، قیمت‌گذاری و تخصیص منابع را کنترل کند، از این برهان استفاده کرد. آمار نشان می‌دهد از آغاز سرمایه‌داری، سرانه‌ی تولید ناخالص داخلی آن کشور، شتاب بالایی را تجربه می  کند.

/