به گزارش روز یکشنبه گروه آموزش برگزیده های ایران از پایگاه اینترنتی نیوز مدیکال، والدین، مربیان و سیاستمداران آمریکایی از ماه مارس ۲۰۲۰ (اسفند ۱۳۹۹) درمورد فرستادن کودکان به مدرسه در دوران همهگیری بحث و بررسی می کنند.
اکنون نتایج مطالعه ای که در آمریکا انجام شده است، نشان می دهد که در بیشتر مناطق این کشور به استثنای جنوب آمریکا، باز شدن مدارس برای یادگیری حضوری با افزایش میزان ابتلا به کووید-۱۹ در جامعه ارتباطی ندارد. این مطالعه که در مجله Nature Medicine منتشر شده است، ۸۹۵ مدرسه در سراسر آمریکا را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است.
دکتر ریچارد نلسون دانشیار اپیدمیولوژی در دانشگاه بهداشت یوتا در آمریکا و نویسنده ارشد این مطالعه گفت: نتایج بررسی نشان می دهد که مدارس می توانند به صورت ایمن و حضوری بدون افزایش میزان موارد ابتلا به کرونا فعالیت کنند اما از طرف دیگر عکس این موضوع نیز صادق است. در برخی مناطق، مدرسه حضوری می تواند به عنوان منبعی برای گسترش کرونا در جامعه باشد.
وی افزود: محققان داده های جمع آوری شده طی ۱۲ هفته از ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۲۰ (تیر تا مهرماه ۱۳۹۹) را بر اساس منطقه در آمریکا در دسته های شمال شرقی، غرب میانه، جنوب و غرب کوهستانی تجزیه و تحلیل کردند. غرب اقیانوس آرام در این مطالعه نبود زیرا تقریباً تمام مدارس دولتی این منطقه مجازی بودند.
این محقق یادآور شد: این مطالعه نشان داد که در هر منطقه مورد تجزیه و تحلیل، موارد ابتلا به کرونا در چند هفته پس از بازگشایی مدارس افزایش یافت. جنوب آمریکا تنها منطقهای بود که پس از کنترل سایر عوامل مؤثر ابتلا به کرونا، نرخ ابتلا به این بیماری در شهرستانهای دارای مدارس حضوری و ترکیبی در مقایسه با شهرستانهای دارای آموزش مجازی بالاتر بود اما در تمامی مناطق دیگر این کشور، نرخ موارد ابتلا به کرونا در جامعه در طول این دوره پس از افتتاح مدارس به صورت مجازی، ترکیبی یا حضوری مشابه بود.
نلسون تصریح کرد: نتایج این مطالعه نشان میدهد که مدارس میتوانند به صورت ایمن و حضوری بدون افزایش نرخ موارد ابتلا به کرونا در جامعه فعالیت کنند اما عکس این قضیه نیز می تواند صادق باشد.
وی ادامه داد: در جنوب آمریکا که شامل ۱۹۱ شهرستان از دلاور تا تگزاس بود، مدارس غیرحضوری دو هفته پس از بازگشایی با افزایش موارد ابتلا به کووید-۱۹ در جامعه همراه بود. این افزایش عمدتاً در میان افراد ۰ تا ۹ سال و یا ۲۰ سال به بالا بود. با این حال دادههایی برای طبقهبندی در دسترس نبود که به محققان اجازه دهد تأثیرات را بر گروههای سنی مختلف مدرسه (به عنوان مثال ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان) تجزیه و تحلیل کنند.
دانشیار اپیدمیولوژی در دانشگاه بهداشت یوتا خاطرنشان کرد: محققان سیاستهای محلی از جمله بستن محلهای کار و حملونقل عمومی، لغو رویدادهای عمومی، سیاستهای تست کووید و ردیابی تماس و الزامات پوشیدن ماسک را کنترل کردند. اما از آنجایی که مردم این سیاستها را ناقص دنبال میکنند، محققان میزان تحرک و رفت و آمد مردم را در این جوامع به عنوان یکی دیگر از عوامل مهم در انتقال کووید-۱۹ در نظر گرفتند.
نلسون یادآور شد: این دادههای که توسط تاریخچه مکان یابی گوگل جمع آوری شده است میزان رفت و آمد افراد را در محل سکونت، محل کار، خواربارفروشی/داروخانه، و مکانهای خردهفروشی/تفریحی نشان می دهد.
وی توضیح داد: در جوامعی که مردم بیشتر در آن جابجا می شوند، تعامل اجتماعی بیشتری در خارج از مدرسه وجود دارد و در نتیجه فرصت بیشتری برای انتشار عفونت کرونا وجود دارد.
این محقق افزود: وجود مدرسه در منطقهای که در آن جابجاییهای زیادی وجود دارد در مقایسه با مدرسه منطقه ای که در آن جابجایی زیادی در جامعه وجود ندارد، از نظر میزان موارد ابتلا به کرونا متفاوت به نظر میرسد. به همین دلیل، مهم است که هنگام ارزیابی تأثیر مدارس بر موارد ابتلا به کرونا، میزان تحرک در سطح جامعه نیز در نظر گرفته شود.
نلسون تصریح کرد در مجموع دادهها نشان میدهند که تأثیر مدرسه حضوری و ترکیبی بر گسترش کرونا در سراسر آمریکا متفاوت است. بررسی بیشتر عواملی که ممکن است به گسترش کووید-۱۹ در جنوب آمریکا کمک کرده باشد، می تواند به تعیین موثرترین اقدامات کاهشی گسترش کرونا برای مدارس حضوری یاری کند.
با این حال این محقق خاطرنشان کرد که در زمان جمعآوری دادههای این مطالعه، واکسنها کرونا در دسترس نبودند و نوع دلتا هنوز در آمریکا پدیدار نشده بود، بنابراین باید در تحقیقات اضافی بررسی شود که این عوامل چگونه بر گسترش کرونا تأثیر میگذارند.
