آقای پزشکیان وکسانی که این لایحه بودجه راتهیه کرده اند دو حرف میزنند، آقای پزشکیان می آیددرصحن عنی مجلس می گوید که ما داریم یارانه را به باک خودروهای شخصی میدهیم از آن طرف یارانه حمل و نقل عمومی را در لایحه بودجه کم می کنندو از ۵۵۰ میلیارد تومان که سال ۱۴۰۴بوده در جداول بودجه یارانه کمک هزینه بلیط اتوبوس و مترو به ۵۰۰ میلیارد تومان می رسد.این در واقعیت جداول بودجه بوده ،آن چیزی که آقای پزشکان گفته یارانه را ما داریم به باک خودروهای شخصی میدهیم و باید به معیشت مردم بدهیم اعمال نشده و در این بودجه بین این حرف تا عمل ما هیچ مصادقی نمی بینیم. یعنی وقتی دولت قصد افزایش نرخ بنزین را دارد نمی تواندبیاید از آن طرف یارانه بلیط اتوبوس و مترو را برای کلان شهرها و بعضی شهرها کم کند و این یک تناقض است.
نکته دوم اینکه آقای پزشکیان چندین بار گفته اندکه ما باید بودجه نهادهای مختلف و نهادهای فرهنگی بودجه بگیر از خزانه کشور را کم کنیم اما وقتی جداول بودجه را نگاه می کنیم میبینیم این اتفاق نیافتاده است.نهادهایی که از دولت بودجه می گیرند نهادهایی هستند که اساس نامه شان به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسیده (که رئیس شورای انقلاب فرهنگی نیز رئیس جمهور است )و در متن اساسنامه این نهاد ها آمده یکی از محل های تامین بودجه شان کمک سالانه دولت از محل بودجه است ، یعنی کار قانونی دارد اتفاق می افتد واگر رئیس جمهورمی خواهد بودجه آنها را کم کند باید برود و اسانامه آنها را تغییر دهد و اصلاح کند،ضمن اینکه کار سختی نیست. اما در مقابل ما می بینیم که اصلاحی انجام نشده و آن صحبت آقای دکتر پزشکیان مصداق عینی و اجرایی پیدا نکرده .از سوی دیگر در جداول بودجه برای بنیاد فرهنگی پروفسور حسابی هشت میلیارد بودجه گذارده اند در حالی که این بنیاد شخصی است و یک فردی از خانواده آقای حسابی آن را تاسیس کرده و نه مصوبهشورای انقلاب فرهنگی و نه مصوبه مجلس را دارد.در دولتی که رئیس دولت می گوید بودجه نهادهایی که طبق قانون تاسیس شده اند بایدکم شود یک ردیف کمک به یک موسسه شخصی که یک موزه درتهران دارد کمک می گذارند که از محل مالیات شهروندان باید تامین شود. جالب اینکه این بنیاد فرهنگی پروفسور حسابی از شهرداری تهران نیز منابع دریافت می کند و در سال ۱۴۰۴ پنج میلیارد تومان برای تجهیز آمفی تئاتر آن موزه از شهرداریکمک گرفته که احتمالا تنها نقطه عطف وفاق آقای زاکانی و آقای پزشکیان درکمک به این بنیاد می باشد.مصداق وعده هایی که دولت میدهد واظهاراتی که رئیس دولت و مقامات دولت داشتندرا در این بودجه نمی بینیم.
نکته جالب این است که در این بودجه با یک مالیات ستانی مواجه هستیم که قراراست مالیات بر ارزش افزوده برای همه کسانی که خرید کالا برای مصرف روزانه دارند افزایش پیدا کند که با آن کالا برگ اقشار فرودست تامین شود.این خیرخواهی دولت از جیب ملت را برای اولین بار است که می بینیم. ۱ درصد در دولت قبل برای پرداخت مابه التفاوت حقوق بازنشستگان اضافه کردند و مردم تاوان بنگاه داری صندوق های بازنشستگی و انتصابات ناشایسته در آن بنگاه ها را دادند و از این طرف هم مردم ۲ درصد مالیات بدهند تا دولت به داد اقشار فرودست برسد.این شکل تنظیم بودجه نشان دهنده تدبیر نیست.
کارشناس بودجه و مالیه شهری
۲۱۲
