به گزارش خبرگزاری برگزیده،«وفاق» بهانه این تاخیرهاست که در برخی موارد میتواند موجه باشد و در برخی موارد هم موجه نیست. این موضوع که وفاق عامل تغییر است و باید هم چنین باشد، مورد قبول همه است اما ممکن است برخی قصد داشته باشند به صورت غیرمستقیم از طریق عامل وفاق از دولت امتیاز گرفته و در پست کنونی خود ابقا شوند و به این ترتیب مانع تغییر شوند.»
بر اساس گزارش هممیهن، او پرسش مشخص از رئیسجمهور را این میداند که توضیح دولت برای این تاخیر در تغییرها چیست؟ «با وجود مستقر شدن وزرا و تعیین تکلیف دستگاهها همچنان شاهد تاخیر در تغییر هستیم و هنوز وعده داده میشود که بعد از این هنوز فرصت برای تغییر وجود دارد؛ آیا اینگونه است و این تغییرات رخ خواهد داد یا نه؟ بنابراین اولین و مهمترین مطالبه از دولت دکتر پزشکیان تغییر است زیرا مردم برای تغییر رای دادند.»
این استاد ارتباطات تاکید کرد که وفاق باید با تغییر خود را هماهنگ کند. «هابرماس» در اینباره میگوید که بعد از گفتوگو، تبادل معنایی و تفاهم، امری به نام قرارداد یا وفاق شکل میگیرد. وفاق بر سر یک امر، مانیفست و منشور مشترکی است که در حال حاضر موضوع آن تغییر است.وفاق هدف نیست بلکه روش است.» به باور این پژوهشگر ژورنالیسم این موضوع باید بیشتر مورد توجه قرار بگیرد.
او همچنین سه مسئله اساسی ارزش پول ملی، آب و سیاست بینالمللی کشور را از فوریترین مطالبههای مردم از دولت عنوان کرد و گفت:«افزایش ارزش پول ملی کشور باید مورد بازخوانی قرار گرفته و صفرهای اضافه پول ملی باید در سیکل معالجه تورم با ارزش پول ملی برداشته شود که این اقدام هم فرمول خاصی دارد. این مسئله در دولتهای قبلی مطرح شد اما کسی به آن ورود نکرد.این کار باید انجام بشود و افتخارش هم برای دولت چهاردهم باشد.»
این استاد ارتباطات به مسئله بحران آب هم اشاره کرد:«این واقعیت است که در کشور ما به دلیل عدم مدیریت آبهای زیرسطحی در دولتهای قبلی، شرایط فاجعهبار شده است، به نحوی که در حال حاضر ۱۸ استان کشور دچار فرونشستهای جدی شده است.» او با تاکید بر اینکه مسئله آب در خاورمیانه یک بحران بسیار جدی است، بیان کرد:«جنگهای آینده در جهان به جز مقوله هوش مصنوعی مربوط به آب و تنشهای اقلیمی است. مسئله بعدی همان سیاست بینالملل است که دولت باید در این زمینه عملکردی متوازن داشته باشد اما در حال حاضر چنین نیست.
برای حل تحریمها و مشکلات باید سیاست خارجی متوازن داشته باشیم. برای حل مشکلات یکی از راهکارها افزایش قدرت ما در منطقه است که بسیار هم رویکرد درستی است. اما توازن مهم است و به همان اندازه که روابط با شرق داریم، باید با غرب و اروپا هم داشته باشیم. همچنین ضروری است که چالشهایمان با آمریکا حل شود. باقی ماندن این چالشها هنر نیست و قطعاً راهحل هم دارد و آن هم پذیرش این موضوع است که باید در عرصه بینالمللی توازن برقرار کنیم.»
ضرورت سیاست دوسویه دولت با رسانهها
این استاد دانشگاه در پاسخ به این سوال که آیا نشست خبری رئیسجمهور با تاخیر برگزار شده یا خیر؟ گفت: «من این تاخیر را موجه میدانم زیرا در شرایطی ویژه، انتخابات ریاستجمهوری برگزار شد و این دولت بر سر کار آمد و مشکلات عدیدهای هم بر سر راهش بوده است. بنابراین تا دولت بتواند خود را تثبیت کند اندکی زمان میبرد اما اگر در برگزاری نشستهای بعدی تاخیری ایجاد شود این موضوع را موجه نمیدانم و معتقدم که باید به صورت مرتب پاسخگویی در برابر افکارعمومی وجود داشته باشد.»
او بخشی از سیاست دولت در قبال رسانهها را به تغییرات در وزارت ارشاد مرتبط میداند؛ تغییراتی که هنوز رخ نداده است:«همه منتظر هستیم که این تغییرات هم رخ دهد و بعد از وقوع این تغییرات، بهتر میتوان تصویری از سیاست رسانهای دولت داشت. اما فکر میکنم اندکی دیگر زمان نیاز داریم تا حلقههای بعدی پازل تکمیل شود؛ در این صورت میتوان ارزیابی دقیقتری از شرایط داشت.»
این پژوهشگر ژورنالیسم به دولت توصیه کرد:«بعد از تکمیل قطعات پازل توسط وزارت ارشاد، دولت بنای اصلی خود را بر شفافسازی گذاشته و از این موضوع استقبال کند. بسیاری از مواقع سیاستهای رسانهای دولت بر این بوده که رسانه خود را با آنچه در روابط عمومیهای مرتبط با این نهاد میگذرد، هماهنگ کند. این اشتباهترین سیاست است. در واقع سیاست دولتهای قبلی در قبال رسانهها یکسویه بوده است. انتظار ما این است که دولت پزشکیان دقیقاً برخلاف این سیاست عمل کند. یعنی در برابر رسانهها به عنوان منبع اطلاعات و خبر همواره پاسخگو باشند و اطلاعات مورد نیاز رسانهها را در اختیار آنها بگذارند. از طرف دیگر رسانهها هم به سمت استانداردسازی حرکت کرده و خبرنگاران کارشناس را به کار بگیرند.»
او همچنین به پزشکیان توصیه کرد: «مضامین و تاکیداتشان هنگام پاسخگویی به هر پرسش در پاسخ به همان سوال باشد. درباره گفتمان وفاق هم اگر ابعاد ناگفتهای وجود دارد حتماً خوب است که رئیسجمهور امروز درباره آن صحبت کنند. البته شاید بتوان گفت در اینباره به اندازه کافی صحبت شده و درحال حاضر افکار عمومی نیازمند آن است که از این مرحله عبور و مشخص شود که برنامههای مشخص دولت در قالب وفاق چیست و مشخص شود تغییر در هر عرصه از جمله فرهنگ، اقتصاد، سیاست بینالملل، هوش مصنوعی و… به چه معناست.»
این استاد دانشگاه تاکید میکند که جهان آینده جهان رباتیک است که در این جهان رابطه دولت و شهروند و در واقع موضوع اعمال حاکمیت بر شهروندان دچار چالش میشود:«۴ سال دیگر وارد سال ۲۰۲۸ میشویم، در واقع دولت پزشکیان در بحرانیترین سالهای ورود به دنیای هوش مصنوعی در جهان واقع شده است و نباید گمان کند که هوش مصنوعی مهم نیست. دولت باید مشخص کند که چه سیاستی در این زمینه خواهد داشت.»
۵۷۵۷
