به گزارش خبرگزاری برگزیده به نقل از مهر، علیحسین افشاری، کارگردان نمایش «رولور» که در چهلوچهارمین جشنواره تئاتر فجر حضور داشت، درباره داستان این اثر گفت: نمایش «رولور» روایت تقابل ۲ دوست است که پس از ۴۰ سال یکدیگر را ملاقات میکنند. این ۲ نفر در گذشته درگیر یک عملیات ترور ناموفق بودهاند؛ عملیاتی که توسط یکی از آنها لو میرود و در نهایت، یکی از این دوستان ۴۰ سال از عمر خود را در زندان میگذراند و دیگری به زندگی عادی در جامعه ادامه میدهد.
داستان انتقام پس از چهار دهه
وی ادامه داد: پس از گذشت این سالها، فردی که در زندان بوده برای انتقام بازمیگردد و نمایش بر محور همین تقابل و مواجهه شکل میگیرد. روایت نمایش از زبان همین ۲ شخصیت پیش میرود و در دل این تقابل، یک خط عاطفی و عاشقانه نیز وجود دارد که به رابطه یکی از اعضای گروه با شخصیتی به نام «شیرین» مربوط میشود.
فضای محدود، تنش حداکثری
افشاری افزود: تمام این اتفاقات در فضایی محدود و در یک ساختمان نیمهکاره رخ میدهد و تنش میان این ۲ دوست، هسته اصلی درام را میسازد.
چالش اجرای یک متن کاملاً دیالوگمحور
این کارگردان با اشاره به دشواریهای کارگردانی این اثر بیان کرد: متن «رولور» کاملاً ایستا و دیالوگمحور است و بار اصلی نمایش روی دوش بازیگران قرار دارد. این مسئله هم برای بازیگران و هم برای خود من، بهعنوان کارگردان و بازیگر، یک چالش جدی محسوب میشد. دغدغه اصلی من این بود که شیوه اجراییای انتخاب شود که بتواند تماشاگر را تا پایان نمایش با خود همراه کند و ریتم اثر دچار افت نشود.
تمرکز بر ظرافتهای بازیگری
افشاری ادامه داد: اساس کار ما بر میزانسنهای پرتحرک نبود و نمایش بیشتر بر ظرافتهای بازیگری، ریزهکاریها و کنشهای درونی استوار بود. تلاش کردیم از طریق بازیها، کشش لازم را ایجاد کنیم تا مخاطب تا انتهای نمایش درگیر روایت باقی بماند. خوشبختانه بازخوردهایی که دریافت کردیم نشان میدهد در این مسیر تا حد زیادی موفق بودهایم. برای خود من نیز این تجربه بسیار جذاب بود، چراکه مجبور شدم بیش از همیشه روی بازی و هدایت بازیگر تمرکز کنم.
ارتباط محدود با نویسنده نمایشنامه
وی درباره همکاری با پوریا کاکاوند، نویسنده نمایشنامه، توضیح داد: متأسفانه بهدلیل شرایط خاص جشنواره و محدودیتهای اطلاعرسانی، ارتباط ما با نویسنده بسیار محدود بود. بعد از دریافت مجوز، تنها از طریق یکی از دوستان مشترک توانستیم رضایت ایشان را بگیریم و عملاً فرصتی برای گفتگو، مشورت یا دعوت از نویسنده برای دیدن اجرا فراهم نشد. فقط یک تماس تلفنی برای دریافت مجوز داشتیم و امیدوارم در صورت اجرای عمومی، بتوانیم از ایشان دعوت کنیم تا نمایش را ببیند.
انتقاد از روند برگزاری جشنواره تئاتر فجر
افشاری در بخش دیگری از صحبتهایش، ارزیابی انتقادی خود از جشنواره تئاتر فجر را اینگونه مطرح کرد: بهنظر من جشنواره تئاتر فجر متأسفانه هر سال نسبت به سالهای قبل ضعیفتر برگزار میشود. امسال، با توجه به شرایط موجود، آشفتگی در برنامهریزی کاملاً محسوس بود و تا لحظات آخر نمیدانستیم چه زمانی و در کدام سالن اجرا داریم. این عدم قطعیت، کار را برای گروههای نمایشی بسیار دشوار میکند.
جشنوارهای بدون فرصت تبادل تجربه
وی افزود: جشنواره فجر بزرگترین رویداد تخصصی تئاتر کشور است و طبیعتاً همه ما دوست داریم در آن حضور داشته باشیم، اما کیفیت انتخاب آثار، نحوه داوری در استانها و برنامهریزی کلی جشنواره، بهویژه در سالهای اخیر، رضایتبخش نیست. یکی از مهمترین کارکردهای جشنواره باید تبادل تجربه و امکان دیدن آثار یکدیگر باشد، اما عملاً چنین فرصتی فراهم نمیشود.
حضور شهرستانها و مشکل بازگشت فوری گروهها
این کارگردان گفت: گروهها اجرا میکنند و بلافاصله مجبور به بازگشت میشوند، بدون اینکه فرصتی برای دیدن دیگر آثار یا گفتگو با گروههای نمایشی دیگر داشته باشند. ما از شهرستان بیجار در جشنواره حضور داشتیم و عملاً فرصت دیدن حتی یکی دو اثر شاخص جشنواره را نیز پیدا نکردیم.
جشنواره فجر؛ ویترین یا ضرورت؟
افشاری در پایان تأکید کرد: بهنظر میرسد جشنواره تئاتر فجر بیشتر بهصورت یک ویترین برگزار میشود تا اینکه کارکرد واقعی خود را ایفا کند. امیدوارم این جشنواره دوباره به رسالت اصلیاش بازگردد و به یک ضرورت واقعی برای جامعه تئاتری تبدیل شود، چراکه حال و روز تئاتر این روزها اصلاً خوب نیست و بیش از هر زمان دیگری به حمایت و بازنگری جدی نیاز دارد.
۵۹۲۴۳
