به گزارش خبرگزاری برگزیده، معاونت حقوقی ریاستجمهوری درپی طرح ابهاماتی درباره لایحه مقابله با محتوای خلاف واقع در فضای مجازی، توضیحاتی ارائه کرد.
به گزارش ایسنا، متن توضیحات معاونت حقوقی ریاستجمهوری به شرح زیر است:
«لایحه مقابله با محتوای خلاف واقع در فضای مجازی بنا به الزام مندرج در مصوبه سال ۱۳۹۹شورای عالی فضای مجازی، توسط قوه قضائیه درمهرماه ۱۴۰۲ تهیه شده و بهعنوان لایحه قضایی به دولت ارسال شده و پس از ارسال این لایحه به دولت بررسی لایحه در دولت از دی ماه ۱۴۰۳ آغاز شده است. لذا انتساب آن به شرایط جنگی و قانونگذاری احساسی صحیح نیست.
لایحه اولیه واجد ایرادات فراوانی بود. از جمله درصدد بیان این دیدگاه بود که قانون مجازت فعلی رویکرد پسینی دارد و نه پیشینی. لذا در صدد ایجاد نهادی جهت نظارت پیشینی بود. در این راستا سامانه صحتسنجی جهت راستیآزمایی اخبار و اطلاعات قبل از انتشار در فضای مجازی را پیشبینی نموده بود.
موضع اولیه دولت (معاونت حقوقی) به طور خلاصه به این صورت بود:
۱) با توجه به قوانین کیفری فعلی این لایحه ضرورت ندارد.
۲) اگردر قوانین فعلی ایراد یا کاستی وجود دارد نهایت با یک ماده اصلاحی میتوان موارد راجع به نشر اکاذیب در فصای مجازی را اصلاح کرد.
۳) رویکرد و مفاد اولیه لایحه شدیداً با حقوق و آزادیهای اساسی از جمله آزادی بیان و اطلاعات مغایرت دارد.
۴) این لایحه قضایی نیست و بخش قابل توجهی از آن برای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سایر دستگاههای اجرایی تعیین تکلیف میکند.
۵) از نظر تجربیات قانونگذاری و مقابله با اخبار جعلی یا خلاف واقع، هیچ کشوری تاکنون چنین رویکردی نداشته است.
۶) مفاد لایحه عملاً قابلاجرا نیست و صرفاً لایحهای است که برای کشور هزینههای مادی و معنوی متعدد ایجاد خواهد کرد.
النهایه با عنایت به مفاد نظریه تفسیری سال ۱۳۷۹ شورای محترم نگهبان درباره لوایح قضایی و همچنین با عنایت به تبصره الحاقی به ماده ۳ قانون وظایف و اختیارات رئیس قوه قضاییه مصوب ۱۳۹۲ مجلس شورای اسلامی که مهلت سهماههای را برای دولت با یکبار قابلیت تمدید جهت بررسی لوایح قضایی معین کرده است و پس از آن موعد، امکان طرح مستقیم لایحه توسط قوه قضائیه در مجلس وجود دارد و همچنین با عنایت به الزام مندرج در مصوبه سال ۱۳۹۹ شورای عالی فضای مجازی مبنی بر ارائه لایحه در خصوص محتوی خلاف واقع در فضای مجازی، کمیتهای تخصصی در دولت با حضور نمایندگان قوه قضاییه برای این منظور تشکیل شد.
در جلسات این کمیته، این اصلاحات صورت گرفت:
۱) حجم لایحه از ۴۰ ماده و ۳۹ تبصره (حدود ۷۹ حکم) به حدود ۲۰ ماده کاهش یافت و بخش اعظم آن حذف شد.
۲) رویکرد لایحه از نظام صدور مجوز برای درگاههای نشر به ثبت اصلاح شد.
۳) تکلیف سکوها، درگاهها و بویژه کاربران نسبت به راستیآزمایی مطالب پیش از انتشار یا به اشتراکگذاری آنها حذف شد.
۴) ایحاد سامانه دولتی راستیآزمایی حذف شد و نظارت از پیشینی به پسینی تغییر یافت.
۵) بخش قابلتوجهی از جرایم پیشبینی شده در لایحه، حذف شدند و نهایتاً با مسؤلیت مدنی جایگزین شدند.
۶) مجازاتهای بسیار شدید تا حد ممکن تعدیل شدند.
۷) صرفا درگاههای نشر با نصاب عضویت بالا (یکهزارم جمعیت کل کشور) مشمول شدند و الباقی خارج شدند.
اصلاحات را با لحاظ جدول مقایسهای بین متن اولیه و متن نهایی می توان ملاحظه نمود.
نهایتاً متن کنونی لایحه با تعدیل و اصلاحات که برخی از موارد مهم آن در بالا اشاره شد جمعبندی و در دولت تصویب شد.»
۲۹۲۱۱
