به گزارش خبرگزاری برگزیده، عزیز غضنفری جانشین معاون سیاسی سپاه، در وبسایت بصیرت متعلق به معاونت سیاسی سپاه پاسداران، نوشت:
این روزها که موضوع فعال سازی مکانیسم ماشه و پیامدهای آن به خبر اول رسانهها تبدیل شده است، برخی میکوشند بگویند تازه داریم به دوره سعید جلیلی برمیگردیم! این کار از دو جهت مضر به حال کشور محسوب میشود.
اولاً خود سبب ایجاد اختلاف و تفرقه درون کشور میگردد؛ مخاطب اتحاد مقدس که رهبر معظم انقلاب اسلامی فرمودند همه جریانهای سیاسی هستند نه فقط یک گروه و جریان خاص. ثانیاً مطابق با واقع نیست و روایتی مخدوش به حساب میآید.
ایران از پائیز ۸۲ علیرغم اینکه اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی را پذیرفته بود و با وجود توافق پاریس در آبان ۸۳ با تروئیکای اروپا و تعلیق غنیسازی و پلمپ مراکز هستهای، تا سال ۸۴ یعنی پایان دولت اصلاحات، در شگفتی تمام، هفت قطعنامه در شورای حکام دریافت کرد. یعنی در حالی که تمام مراکز هستهای تعلیق و تعطیل بود، علیه ایران ۷ قطعنامه صادر کردند. این عجیب نیست؟!
در مرداد ۸۴ یعنی در واپسین روزهای دولت خاتمی همه مراکز هستهای ایران فک پلمپ شد و در پی این اقدام ایران، بهمن ۸۴، پرونده ایران به شورای امنیت ارجاع شد. نکته مهم در اینجا آن است که آن چه سبب ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل و صدور قطعنامههای ۶ گانه شد، نه روی کار آمدن دولت احمدینژاد و یا مسئولیت لاریجانی و جلیلی در دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، بلکه فک پلمپ صورت گرفته در دولت خاتمی و اقدامات بعدی در بخش هستهای کشور بود؛ که همه آنها اقداماتی درست و اصولی نیز محسوب میشود.
نکته بعدی اینکه تصویب قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل در دوره مسؤلیت سعید جلیلی هیچ انطباقی با واقعیت ندارد. سه قطعنامه از ۶ قطعنامههای شورای امنیت (۱۷۳۷، ۱۷۴۷ و ۱۸۰۳) در دوره علی لاریجانی به تصویب رسید. اما در این دوره صنعت هستهای کشور به اوج شکوفایی خود رسید. دستاوردهای این دوره در سال ۹۴ به عنوان امتیاز به طرف غربی داده شد، تا آنها نیز تحریمهای ظالمانه را برطرف کنند!
در انتها باید توجه کرد که مسیر هستهای در ادوار گذشته بر اساس تصمیمات کشور که عمدتاً در شورای عالی امنیت ملی به تصویب و تأیید رسیده صورت گرفته است. چه تعلیق توسط دولت خاتمی، چه پیشرفت چشمگیر هستهای در دولت احمدینژاد و چه برجام در دوره روحانی صرفنظر از همه دیدگاههای موافق و مخالف حول و حوش آنها، جمعبندی نهایی کشور در آن ادوار بوده است؛ لذا اینکه حالا بیائیم و آن تصمیمات را به محلی برای اختلافات و منازعات جدید تبدیل کنیم، بر هم زننده اتحاد مقدس و خطایی جبرانناپذیر در این مقطع زمانی سرنوشتساز تلقی میشود.
تردیدی وجود ندارد که با اتحاد مقدس که رهبر معظم انقلاب تأکید کردند با کمترین هزینه و بلکه به توفیق الهی با موفقیت از این مقطع حساس عبور خواهیم کرد. با اتحاد مقدس، پیروزی ملت ایران قطعی است.
۲۹۲۲۱
