سخنان کربی در مورد ضرورت انعطاف دو طرف برای دستیابی به توافق صلح نیز از همین عقبنشینی حکایت دارد.
گفته میشود جو بایدن، رئیسجمهور آمریکا با بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل بر سرِ همین موضوع به توافق رسیده است. به عبارت روشنتر، بایدن از نتانیاهو خواسته است که در برابر عادیسازی رابطه با عربستان، از اقدامی که امکان تأسیس کشور فلسطینی را از بین ببرد، خودداری کند. این به معنای خودداری اسرائیل از الحاق بخشی از سرزمینهای فلسطینی و انصراف از ایجاد شهرکهای یهودینشین جدید در کرانۀ باختری است و نه چیزی فراتر از آن.
ظاهراً نتانیاهو بر این باور است که احزابِ صهونیست مذهبی و اقتدار یهود به این معامله رضایت میدهند و دست او را برای توافق با سعودیها باز میگذارند. به همین دلیل هم گفته است که شرکای افراطیاش در کابینه زیاد حرف میزنند اما به هنگام تصمیمگیری «عاقلانه» عمل میکنند!
عادیسازی رابطۀ سعودی با اسرائیل، به معنای هموار شدن راهِ عادیسازی حدود ۵۰ کشور عرب و اسلامی با اسرائیل خواهد بود و همین نکته است که این ماجرا را بینهایت مهم میکند.
پس از به رسمیت شناختن اسرائیل توسط عموم کشورهای اسلامی، سیاست «نابودی اسرائیل» بسیار بیش از گذشته هزینهمند خواهد شد و فشارها به جمهوری اسلامی و گروههای همسوی آن در لبنان و نوارغزه و سوریه و عراق بهطور بیسابقهای افزایش خواهد یافت.
اگر جمهوری اسلامی بخواهد از راه نظامی و تهدیدهای سختافزاری مسیر عادیسازی رابطۀ عربستان با اسرائیل را سد کند، نهفقط روابط احیاءشدهاش با سعودیها به مخاطره خواهد افتاد بلکه با خشم دیگر کشورهای اسلامی نیز روبهرو خواهد شد. بنابراین به نفع جمهوری اسلامی است که با تکیه بر نفوذی که در لبنان و دیگر کشورهای منطقه دارد، خود رأساً ابتکار دیپلماتیک را برای تأسیس کشور فلسطینی به دست گیرد.
چنین ابتکاری مستلزم تجدیدنظر در سیاست خارجی مرسوم است، اما این تجدیدنظر سبب ارتقاء بیسابقۀ موقعیت ایران در منطقه و سطح جهان خواهد شد. در واقع، تنها جمهوری اسلامی در خاورمیانه از ابزارها و امکانات لازم برای کمک به تشکیل کشور مستقل فلسطینی برخوردار است.
نخست، عادیسازی رابطۀ سعودی و دیگر کشورهای عرب و اسلامی با اسرائیل، بدون دریافت هرگونه ضمانت واقعی برای تشکیل کشور فلسطینی. دوم، تشکیل جبهۀ متحد اسرائیل و دیگر کشورهای منطقه علیه ایران پس از به سرانجام رسیدن روند عادیسازی. سوم، تضعیف فزایندۀ ابزارها و امکانات منطقهای ایران و از اثر افتادن آنها.
همۀ این اتفاقات را میتوان با تجدیدنظر در سیاست خارجی خنثی کرد و معادله را بهطور کامل به نفع ایران تغییر داد.
۲۳۳۰۲
