به گزارش خبرگزاری برگزیده، دیوارنگارهای به رنگ شن، ۱۵متر طول و ۳.۵ متر عرض، از وینیل ضد آب و پوشش UV ساخته شده و نام تمام کودکان کشتهشده را به ترتیب تاریخ فوت آنها فهرست میکند. این نامها با تصاویر و داستانهای شخصی چند ده کودک همراه شده تا زندگی کوتاه و پرامیدشان پیش از مرگ به تصویر کشیده شود. اولین نام، وسام ایاد محمد ابو فسیفس، پسری ۱۴ ساله، و آخرین نام، صبح عمر سعد المصری، دختری ۸ ساله است که آغاز و پایان یادبود را مشخص میکند.
بوهلر، هنرمند ۶۹ ساله، در گفتگو با رسانهها گفت: «اگر از دور نگاه کنید، دیوار شبیه یک نقاشی انتزاعی به نظر میرسد، اما وقتی نزدیکتر میشوید، هزاران نام و سپس چهرههای واقعی کودکان را میبینید. این تصاویر پر از شادی و امید هستند، عکسهایی از تولد، فارغالتحصیلی و جمعهای خانوادگی، که ناگهان زندگی آنها قطع شده است.»
این هنرمند ادامه میدهد: «نمیتوانید درباره فرزندان و خانواده خودتان فکر نکنید. امیدوارم این باعث شود مردم فکر کنند چگونه میتوانند کمک کنند، حتی اگر فقط یک عکس از نقاشی بگیرند و در شبکههای اجتماعی برای دوستان و خانواده خود به اشتراک بگذارند، زیرا شنیدن این مسائل از کسی که میشناسید، مهم است.»
بوهلر پیشتر نقاشیهای دیواری بزرگی طراحی کرده است، از جمله: دیوار دروغها با بیش از ۲۰,۰۰۰ دروغ گفته شده توسط دونالد ترامپ در دوره اول ریاستجمهوریاش، دیوار دروغگویان و انکارکنندگان با ۳۸۱ جمهوریخواه انکارکننده انتخابات در انتخابات میاندوره ۲۰۲۲، دیوار شرم با مستندسازی اقدامات بیش از ۱,۵۰۰ شورشی ۶ ژانویه، و تختهای خالی که به ربودن نزدیک به ۲۰,۰۰۰ کودک اوکراینی توسط روسیه پرداخته است.
این اثر، بخشی از تلاش بوهلر برای انسانی کردن آمارهای بزرگ و غمانگیز است و با همکاری سازمان غیرانتفاعی رادیو آزاد بروکلین انجام شده است.
با وجود شرایط سخت آب و هوایی، بوهلر نصب را روز پنجشنبه همزمان با دومین سالگرد مرگ هند رجب، دختر پنج سالهای که بعد از حمله تانک اسرائیلی به خودروی خانوادهاش و با ۳۳۵ گلوله کشته شد، افتتاح کرد. طبق تحقیقات گروه معماری حقوق، او در میان اجساد شش عضو خانوادهاش رها شده بود. جمعیت هلال احمر فلسطین، فایلهای صوتی آخرین ساعتهای زندگی هند را منتشر کرده که درخواستهای مکرر او برای نجات و پاسخ اپراتورها را نشان میدهد. این فایل صوتی واقعی در فیلم صدای هند رجب، ساخته کارگردان تونسی کوثر بن هنیه، که در بخش فیلم بینالمللی اسکار نامزد شده، استفاده شده است.
بوهلر میگوید: «این فیلم بهشدت دلخراش است و سزاوار جایزه اسکار است، زیرا بازسازی تماسهای اضطراری است؛ صدای اصلی متعلق به هند است. او پنج ساله است و التماس میکند: مرا نجات دهید. این کودک بیگناه پنج ساله نماد تراژدی آنجا شده است.»
او ادامه میدهد: «این پروژه پیش از افتتاح همیشه کمی قدیمی است: فقط مرگها تا ژوئیه گذشته را ثبت میکند، زیرا آخرین بهروزرسانی پایگاه داده وزارت بهداشت غزه تا آن زمان بود؛ صدها کودک دیگر پس از آن، حتی بعد از آتشبس اکتبر، کشته شدهاند.»
بوهلر درباره دشواری احساسی کار گفت: «یکی از نقلقولهایی که همیشه به آن فکر میکنم از استالین است: یک مرگ تراژدی است، یک میلیون مرگ آمار. مردم میتوانند با رنج یک نفر ارتباط برقرار کنند، اما وقتی هزاران نفر باشند، غالباً خسته یا بیتفاوت میشوند. امیدوارم این اثر هم مقیاس این تراژدی را نشان دهد و هم همدردی با خانوادههای بازمانده را برانگیزد.»
با وجود حساسیتهای سیاسی در نیویورک، شهری با نزدیک به یک میلیون یهودی، بوهلر تأکید میکند که مخالفت با جنگ و توجه به کودکان قربانی، برابر با یهودستیزی نیست. او میگوید این اثر فرصتی برای همدلی انسانی و درک فاجعه فراهم میکند، در حالی که فضای کنونی جامعه و رسانهها گفتگو درباره موضوعات حساس را به شدت محدود کرده است.
«دیوار اشکها» علاوه بر یادبود جانباختگان، دعوتی برای توجه و اقدام انسانی است؛ چه از طریق دیدن چهرهها و خواندن داستانها و چه از طریق به اشتراک گذاشتن عکسها و اطلاعرسانی درباره تراژدی کودکان غزه. این اثر، نمونهای قابل توجه از هنر اجتماعی است که با ترکیب آمار، عکس، داستان و تجربه انسانی سعی دارد فاصله بین ارقام و واقعیتهای انسانی را پر کند.
علاوه بر «دیوار اشکها»، در سالهای اخیر نمایشگاهها و پروژههای هنری متعددی در سراسر جهان به موضوع غزه و کودکان آن اختصاص یافته است. از جمله میتوان به دوسالانه غزه اشاره کرد که آثار هنرمندان فلسطینی و بینالمللی درباره زندگی، مقاومت و تجربه کودکان غزه را در شهرهایی مانند لندن، تورنتو و والنسیا به نمایش میگذارد. نمایشگاه «پرنس کوچک غزه» در بیروت با مجسمهها و آثار هنری کودکان، یادبودی از هزاران کودک کشتهشده ارائه میدهد و پروژههای «غزه واقعی» در فنلاند و «علامت سوالی بر سر غزه» در بلژیک، روایتهای تصویری و صوتی زندگی و امید کودکان را بازتاب میدهند. همچنین نمایشگاههای «هنر کودکان غزه» در کشورهای اروپایی و پروژه «شاهد – نسلکشی از چشم کودکان» در شهرهایی چون آمستردام و برلین، صدای کودکان فلسطینی را از طریق نقاشی و آثار هنری منتقل میکنند. حتی در غزه، کودکان خانیونس با برپایی نمایشگاه نقاشی روی آوار خانههای ویرانشده، احساسات و تجربیات خود از جنگ را به تصویر کشیدهاند. این مجموعه پروژهها نشان میدهد که هنر، ابزار قدرتمندی برای بازتاب تجربه انسانی و جلب همدلی جهانی در مواجهه با بحرانها و تراژدیهای کودکان غزه است.
منبع: گاردین
۵۹۲۴۳
