به گزارش برگزیده روزنامه فرهیختگان نوشت: با این استعفا حجتالاسلام صدیقی، خودبهخود از ریاست ستاد امربهمعروف و نهیازمنکر هم کنار میروند زیرا ریاست این ستاد میبایست با یکی از ائمه جمعه باشد.
روشن است که با قرارگرفتن افراد در جایگاهی که به لحاظ سیاسی و اجتماعی موردتوجه مردم قرار دارد، انتظار آن است که دقت و نظارت دقیقتری روی خانوادههایشان اعمال شود و در صورت وقوع خطا، دور از انتظار نیست که مسئولیت انجام این اقدامات متوجه همان افراد نیز شود.
در واقعیت نیز همین اتفاق رخ داد، برداشت افکار عمومی این بود که حضور حجتالاسلام صدیقی در اولین نمازجمعه بعد از پایان جنگ، ضد انسجام ملی ایجادشده در جامعه عمل خواهد کرد، درحالیکه برگزاری اولین نمازجمعه بعد از جنگ هم به لحاظ اثر رسانهای و سیاسی، حائز توجه است حضور او این شائبه را ایجاد میکرد که توجهی برای جلب و حفظ اعتماد عمومی وجود ندارد. روز یکشنبه اما نهایتاً حجتالاسلام صدیقی با ارسال نامهای به رهبر انقلاب، خواستار معاف شدن از اقامه نمازجمعه به سبب «تمایل برای تمرکز بر کارهای علمی و تدریسی و تبلیغی» شدند. رهبر انقلاب نیز با درخواست استعفای او موافقت کردند. فارغ از اینکه علل تصمیم حجتالاسلام صدیقی چه بوده است، این استعفا را میتوان به فال نیک گرفت و آن را تلاشی برای رفع یکی از دغدغههای انتقادی بخشی از افکار عمومی دانست.
اقدامی مثبت اما دیرهنگام
بهترین زمان برایآنکه هم اثر این اقدام در افکار عمومی بیشتر شود و هم بهانه را از قطبیسازان بگیرد، بعد از اعلام خبر رسمی بازداشت فرزند حجتالاسلام صدیقی بود. انجام این اقدام در آن برهه زمانی علاوه بر اینکه اثبات میکرد که اجازه نخواهد داد بهخاطر یک خطا هزینههایی متوجه نظام حکمرانی شود، متقابلاً نیز این احساس را منتقل میکرد که دستگاه حکمرانی در مواجهه با فساد و خطا، درگیر مماشات نمیشود و با اصل یکسانی قانون برای همه افراد ورود خواهد کرد. اگرچه این اقدام دیرهنگام و با تأخیری دوماهه و بعد از اوج پیداکردن انتقادات انجام شد، اما همچنان میتوان اثرات مثبت آن را در جامعه دید.
جدای از این موارد نکته مهمتر آن است که این خداحافظی میتواند مقدمهای برای بازسازی و تقویت جایگاه نمازجمعه در فضای اجتماعی و رسانهای شود، تقویت این جایگاه زمینه بهرهمندی از ظرفیت نمازجمعه را فراهم میکند. همچنین منجر به افزایش اثرات مثبت آن در طبقات مختلف جامعه میشود.
۲۳۳۰۲
