ماجرای جنگ اوکراین، موضوع مبهم یا پیچیدهای نیست. روسیه و اوکراین بر سر اینکه اوکراین متحد روسیه باشد یا به ناتو بپیوندند و متحد اروپا و آمریکا باشد با هم اختلاف داشتند و روسیه به جای اینکه این اختلاف را با توسل به شیوههای دیپلماتیک و تعامل مثبت حل کند، تجاوز نظامی را ترجیح داد با این تصور که میتواند ظرف چند روز یا حداکثر یک هفته ارتش و دولت اوکراین را از پا درآورده و تسلیم خود کند.
این محاسبه غلط از آب درآمد و جنگ اوکراین تاکنون بیش از یکسال به طول کشیده و با تلفات زیادی که به نیروهای نظامی روسیه و تجهیزات نظامی این کشور وارد شد، هنوز ارتش روسیه هیچ نشانهای از پیروزی به دست نیاورده و پیشبینیها نیز اینست که ولادیمیر پوتین به اهداف خود از این جنگ نخواهد رسید. در این میان، موضع جمهوری اسلامی ایران در مورد اصل جنگ با صرفنظر از آنچه برای طرفین پیش آمده یا خواهد آمد، باید مخالفت با جنگ باشد. بنابراین، وقتی در سازمان ملل قطعنامهای مطرح میشود که خواستار خروج روسیه از اوکراین است، ایران بدون آنکه تردیدی داشته باشد باید به آن رأی مثبت بدهد. از جمهوری اسلامی ایران با توجه به قانون اساسی روشنی که دارد و تأکید بر صلح جهانی از محورهای مهم آنست، انتظار اینست که حتی از سازمان ملل نیز سبقت گرفته و برای پایان دادن به جنگ اوکراین که صلح جهانی را به خطر انداخته و مشکلات جدی زیادی برای اقتصاد جهان به وجود آورده، تلاشهای بیوقفه نماید نه آنکه به چنین قطعنامهای رأی ممتنع بدهد!
نکته بعدی، غیرقابل اعتماد بودن روسیه است که در قطعنامه اخیر سازمان ملل علیه انصارالله یمن نیز نمایان شد. سازمان ملل همزمان با قطعنامه مربوط به جنگ اوکراین، قطعنامه دیگری را درباره جنگ یمن صادر کرد که در آن انصارالله یعنی حوثیها که در برابر تجاوزات عربستان و امارات به کشورشان ایستادهاند، تروریست دانسته شدهاند. روسیه در نتیجه یک معامله سیاسی با امارات به این قطعنامه رأی مثبت داد و انصارالله یمن را قربانی منافع خود کرد. آنچه در این ماجرا قابل تأمل است اینست که انصارالله یمن سال گذشته در حمله روسیه به اوکراین، از روسیه حمایت کرد و حالا روسیه همین حامی خود را تروریست مینامد! نکته مهم در این میان اینست که روسها میدانند حمایت از انصارالله یمن، محل نزاع سیاسی ایران و عربستان و امارات است و در عین حال درست در همان زمان که ایران در حمایت از روسیه به قطعنامه ضدروسی سازمان ملل رأی ممتنع داده، روسیه که ایران انتظار داشت این قطعنامه را وتو کند، به آن رأی مثبت داد!!
این روش دیپلماسی خارجی ایران قطعاً با موازین روابط بینالملل منطبق نیست. روابط منطقی بینالملل ایجاب میکند به دولتهائی اعتماد شود که نسبت به منافع طرف مقابل پایبندی نشان میدهند. به روسیه که ثابت کرده منافع ما را در برابر مطامع خود قربانی میکند، نباید اعتماد کنیم. این، آویزان شدن به شاخه خشک است.
۲۳۳۰۲