به گزارش خبرگزاری برگزیده به نقل از روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، شامگاه ۳۰ شهریورماه، حوزه هنری تهران میزبان افتتاحیه نمایشگاه «سبز و سپید و سرخ» بود؛ رویدادی که در آن سه نقاش مطرح معاصر، کاظم چلیپا، حسین خسروجردی و مصطفی گودرزی، تازهترین آثار خود را در قالب سه تابلو با اندازهای یکسان ۱۲۰ در ۱۸۰ سانتیمتر به نمایش گذاشتند.
این نمایشگاه به همت مرکز هنرهای تجسمی و با کیوریتوری امیر عبدالحسینی برپا شده بود. هنرمندان این آثار، تابلوهای خود را با درونمایه هویت ایران آفریدهاند و هر هنرمند در قالب رنگی خاص آن را بازتاب داده بود؛ سبز، سپید و سرخ.
فضای نمایشگاه نسبتاً شلوغ بود و طیف متنوعی از بازدیدکنندگان شامل هنرمندان، مدیران، اهالی شعر و ادب، دانشجویان، علاقهمندان به هنر و مردم عادی برای بازدید از آثار به گالری خانه آمده بودند.
در جریان بازدید، فرصتی پیش آمد تا با محمد علی رجبی دوانی، نقاش و نگارگر برجسته، درباره اهمیت نمایشگاه گفتگو کنیم. رجبی دوانی نمایشگاه را به لحاظ کیفیت آثار و محتوا، نمونهای شاخص از نقاشان فعال دوران انقلاب اسلامی توصیف کرد که آخرین تجربههای خود را به نمایش گذاشتهاند. او این مجموعه را ساده اما قابل تأمل دانست و افزود که چنین پروژههایی میتواند موقعیت خوبی برای بررسی روند هنری این نسل به وجود آورد.
اثر کاظم چلیپا که با رنگ سبز ارائه شده، موضوع درخت سرو را دنبال میکند؛ درختی که در فرهنگ ایرانی نماد آزادگی به شمار میرود. چلیپا در توضیح اثر خود به اجرای نمادین و کلاسیک آن اشاره کرد و گفت که حضور هدهد در تابلو نمایانگر مفهومی از آزادی و جستجوی نشان سیمرغ است.
مصطفی گودرزی، نقاش اثر سرخ رنگ، ضمن اشاره به روند کاری پروژه گفت که هر کدام از هنرمندان بدون اطلاع از کار یکدیگر، براساس مفهوم «ایران» آثاری خلق کردهاند. گودرزی روند کاری خود را با خواندن اشعار مرتبط با موضوع همراه دانست و تأکید کرد که این پروژه به نوعی همکاری غیرمستقیم میان سه هنرمند با نزدیک به نیم قرن سابقه هنری است. او این نمایشگاه را به مقاومتی که در طول پنج دهه اخیر در برابر تهدیدات مختلف شکل گرفته، تقدیم کرد.
«سبز و سپید و سرخ» نه تنها نمایشگاهی برای دیدن رنگها و فرمها بود، بلکه پروژهای بود برای بازخوانی مفهوم ایران از منظر سه هنرمند نامدار و با سابقه. تجربهای که در کنار نوستالژی و نگاه به گذشته، امید به آیندهای مشترک را نیز در دل خود داشت. این نمایشگاه بیش از یک گردهمایی ساده هنری بود؛ مجموعهای که با کمیت محدود اما با کیفیت و محتوای عمیق، نشان داد چگونه نقاشی معاصر ایران میتواند با استفاده از رنگ و سمبل، روایتهایی نو از هویت و مفهوم ایران ارائه دهد.
از نکات جالب نمایشگاه «سبز و سپید و سرخ» موسیقی بود که برای هر یک از آثار تعریف شده بود تا مخاطب را در لحظه بازدید به دنیای درون هر تابلو ببرد. به عبارتی آنچه به جذابیت این نمایشگاه افزوده بود حضور کیوآرکدهایی در کنار هر تابلو بود؛ جزئیاتی کوچک اما معنادار که امکان شنیدن موسیقیهایی متناسب با فضای آثار را فراهم میکرد. بازدیدکنندگان با اسکن این کدها، قطعاتی از هنرمندانی چون همایون شجریان و محمد زندوکیلی را میشنیدند؛ موسیقیهایی که همراستا با رنگ، فرم و مفهوم هر اثر، تجربهای چندحسی و عمیقتر از مواجهه با مفهوم ایران را رقم میزد.
آنچه بازدید از این نمایشگاه را در شب افتتاحیه لذتبخشتر میکرد حضور چهرههای شناخته شده حوزه هنر و سینما از جمله داریوش ارجمند، محمدرضا شریفینیا و محمود کلاری بود که با دیدن آثار، فضای نمایشگاه را مورد توجه قرار دادند.
همچنین در حاشیه برگزاری افتتاحیه این نمایشگاه در گالری خانه، ۲۳ اثر از ۷ هنرمند پیشکسوت و برجسته حوزه هنری هم در قالب نمایشگاه «بازخوانی یک حماسه» در گالری عالی روی دیوار رفته بود تا از نگاه ابوالفضل عالی، محمد خزائی، سید حمید شریفی آلهاشم، مصطفی گودرزی، ناهید فراست، علی وزیریان و احمد آقاقلیزاده موضوع دفاع مقدس را روایت کنند.
۵۰۲۴۳
