به گزارش برگزیده در ابتدا، غلامپور اشاره میکند که این شعار باید با سالهای گذشته تفاوت داشته باشد و واقعاً به تحقق برسد. چرا که در سالهای اخیر، با وجود شعارهای مشابه، شاهد مشکلات جدی در زمینه تولید و اشتغال بودهایم. به گفته وی، تحریمها، مشکلات اقتصادی و کمبود نقدینگی، چالشهای بسیاری برای تولیدکنندگان ایجاد کرده است که منجر به افزایش نرخ بیکاری و کاهش توان تولید کشور شده است.
فرصتها و چالشها در مسیر سرمایهگذاری برای تولید
غلامپور معتقد است که سرمایهگذاری در تولید میتواند فرصتهای متعددی برای کشور ایجاد کند. از جمله این فرصتها میتوان به افزایش اشتغال و کاهش نرخ بیکاری اشاره کرد. به گفته وی، با توجه به بحرانهای اقتصادی اخیر، بسیاری از مردم به ویژه جوانان دچار بیکاری شدهاند و این در حالی است که در صورت سرمایهگذاری در تولید، میتوان این روند منفی را معکوس کرد.
وی همچنین بر این نکته تأکید میکند که سرمایهگذاری تنها به معنای تزریق منابع مالی نیست، بلکه باید امنیت اقتصادی نیز برای سرمایهگذاران فراهم شود. بسیاری از سرمایهگذاران منابع مالی دارند، اما به دلیل نبود امنیت لازم در کشور، ترجیح میدهند که این منابع را به سمت پروژههای زودبازده و امنتر مانند طلا و ارز هدایت کنند. در صورتی که امنیت سرمایهگذاری فراهم شود، رشد اقتصادی پایدار حاصل خواهد شد.
غلامپور به کشورهایی مانند امارات، عربستان و عمان اشاره میکند که به دلیل جذب سرمایهگذاریهای خارجی و ایجاد امنیت اقتصادی، توانستهاند رشد اقتصادی چشمگیری را تجربه کنند. وی به خصوص از تجربه ترامپ در آمریکا یاد میکند که برای کاهش وابستگی به واردات، تعرفههای بالا روی محصولات خارجی گذاشت و تولید داخلی را تقویت کرد. این سیاستها باعث افزایش اشتغال و رشد اقتصادی در آن کشورها شد.
چالشهای سرمایهگذاری در ایران
با وجود تمامی فرصتهای موجود، چالشهای زیادی در مسیر سرمایهگذاری در ایران وجود دارد. یکی از مهمترین این چالشها، نوسانات اقتصادی و تغییرات مکرر در نرخ ارز است که باعث عدم ثبات در بازارها میشود. غلامپور معتقد است که نوسانات ارزی به دلیل تحریمها و مشکلات اقتصادی، باعث شده است که سرمایهگذاران از ورود به تولید منصرف شوند.
وی همچنین به مشکل تأمین مالی برای تولیدکنندگان اشاره کرده و میگوید که محدودیتهای بانکی و تحریمهای داخلی، روند سرمایهگذاری در تولید را بسیار دشوار کرده است. به گفته وی، بروکراسی پیچیده و عدم شفافیت در فرآیندهای اداری، از دیگر موانع جدی است که تولیدکنندگان و سرمایهگذاران با آن مواجه هستند.
نقش دولت در تسهیل سرمایهگذاری
غلامپور معتقد است که دولت باید در این مسیر نقش مؤثری ایفا کند. یکی از وظایف دولت، ایجاد زیرساختهای مناسب برای حمل و نقل، انرژی و سایر موارد ضروری برای تولید است. وی به ویژه از ناترازی انرژی در کشور انتقاد کرده و میگوید که این ناترازی، به دلیل عدم برنامهریزی صحیح در زمینه زیرساختها، مشکلات زیادی را برای تولیدکنندگان ایجاد کرده است.
وی همچنین تأکید میکند که دولت باید مقررات زائد را کاهش داده و فضای کسب و کار را برای سرمایهگذاران و تولیدکنندگان تسهیل کند. در این راستا، ارائه تسهیلات مالی و اعتباری برای تولیدکنندگان میتواند نقش مهمی در جذب سرمایهگذاری ایفا کند. اما غلامپور هشدار میدهد که در این زمینه، دولت باید از روشهای کارشناسی و بدون وابستگی به ذینفعان داخلی استفاده کند تا منابع مالی به درستی به سمت پروژههای تولیدی هدایت شود.
امنیت سرمایهگذاری و مشوقهای مالیاتی
در ادامه، غلامپور به اهمیت تأمین امنیت سرمایهگذاری اشاره کرده و میگوید که دولت باید از دخالتهای بیمورد در تعیین قیمتها و بازارها خودداری کند. دخالتهای نابهجا در قیمتگذاری محصولات، مانند مرغ و سایر کالاها، میتواند ریسک سرمایهگذاری را افزایش دهد و در نهایت به زیان تولیدکنندگان و سرمایهگذاران منجر شود.
وی همچنین بر لزوم ایجاد مشوقهای مالیاتی برای حمایت از تولیدکنندگان تأکید میکند. به گفته وی، در حال حاضر واردکنندگان و دلالها از مزایای مالیاتی بیشتری نسبت به تولیدکنندگان برخوردار هستند و این موضوع باعث ایجاد نابرابری در عرصه اقتصادی کشور شده است.
راهکارهایی برای موفقیت در سرمایهگذاری تولیدی
غلامپور در پایان پیشنهاداتی برای بهبود شرایط اقتصادی و تحقق شعار «سرمایهگذاری برای تولید» ارائه میدهد. اولاً، دولت باید افراد لایق و متخصص را در مسئولیتهای کلیدی قرار دهد و از انتصاب افرادی که به مسائل اقتصادی و تولید کشور آشنایی ندارند، خودداری کند. ثانیاً، باید به ناترازی عقلی که در سیاستهای اقتصادی کشور وجود دارد، پایان داده شود و قوانین و مقررات اقتصادی به طور پایدار و شفاف وضع شوند.
وی همچنین به اهمیت جذب سرمایهگذاری خارجی اشاره کرده و میگوید که دولت باید امنیت اقتصادی و مشوقهای مالیاتی لازم را برای سرمایهگذاران خارجی فراهم کند. این امر میتواند منجر به ایجاد اشتغال، افزایش صادرات و رشد اقتصادی پایدار شود.
در نهایت، غلامپور تأکید میکند که در صورتی که دولت با رویکردی کارشناسانه و بدون دخالتهای سیاسی و اقتصادی نادرست، اقدامات لازم را انجام دهد، ایران میتواند به سرعت در مسیر رشد و توسعه قرار گیرد و در عرصههای مختلف اقتصادی پیشرفت چشمگیری داشته باشد.
