به گزارش برگزیده، در پی صدور بیانیه نشست سران اتحادیه عرب و سازمان همکاری اسلامی در روز دوشنبه در شهر دوحهه قطر شبکه «سیانان» تحلیل کرد که این نشست و بیانیه اعراب «کار بی حاصلی است و تنها این را پر رنگ میکند که چطور آنها نتوانستهاند ثروت زیاد خود را تبدیل به قدرتی واقعی کنند. کشورهایی همچون قطر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی با وجود آنکه پیشرفتهای چشمگیری داشتهاند اما یا قادر نیستند یا نمیخواهند هیچ حرکتی به منظور تحت فشار قرار دادن اسرائیل و حامی اصلی آن، ایالات متحده، به منظور پایان دادن به جنگ غزه انجام دهند».
ایسنا به نقل از سیانان در ادامه این مطلب یادآور میشود بیش از ۵۰ سال پیش کشورهای عربی انفعالی که هماکنون در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی دارند را نداشتند و با اتحاد و قاطعیت بیشتری تصمیماتی در راستای مقابله با سیاستها و اقدامات تجاوزکارانه آنها اتخاذ کرده و با آنها مقابله میکردند اما حالا بسیار نسبت به آن زمان تغییر کردهاند.
این رسانه آمریکایی تصریح داشته است: «۵۲ سال پیش، در اکتبر ۱۹۷۳، وزرای نفت کشورهای عضو سازمان کشورهای عرب صادرکننده نفت (OAPEC) همچنان که جنگ بین اسرائیل، سوریه و مصر در جریان بود و جهان به آستانه یک رویارویی هستهای بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی رسیده بود نشستی را در کویت برگزار کردند. این وزرا در نشست کویت با رهبری عربستان سعودی تصمیم گرفتند تولید نفت را کاهش دهند و محدودیتهایی بر صادرات به ایالات متحده و سایر کشورهای حامی اسرائیل و برنامههای جنگی آن ها اعمال کنند. این تصمیم به نوعی آغاز تحریم نفتی اعراب بود که تاثیر زیادی در وقوع رکود اقتصادی در غرب داشت. اما همچنین جنگی که در ۶ اکتبر ۱۹۷۳ با حمله هماهنگ مصر و سوریه به نیروهای اسرائیلی اشغال کننده شبهجزیره سینای مصر و ارتفاعات جولان سوریه آغاز شد، پس از ۱۹ روز پایان یافت. این سلاح نفتی اعراب در تسریع روند آتشبس نقش داشت.»
به نوشته بن ودمن، تحلیلگر سیانان، امروز رژیم صهیونیستی همچنان حملاتش را علیه شهر غزه تشدید میکند، میزان شهدای فلسطینیها در نتیجه حملات جنایتکارانه این رژیم به حدود ۶۵۰۰۰ نفر رسیده در حالی که اکثریت این شهدا را زنان و کودکان تشکیل میدهند و اخیرا نیز یک کمیسیون سازمان ملل نتیجهگیری کرد که رژیم صهیونیستی در حال ارتکاب نسلکشی در غزه است اما «بسیاری از همین کشورهای عربی که در سال ۱۹۷۳ هزینه بزرگی را به آمریکا به خاطر حمایت از اسرائیل تحمیل کردند تا حد زیادی منفعل ماندهاند.»
«رامی خوری» یک تحلیلگر کهنهکار در دانشگاه آمریکایی بیروت گفت: «دولتهای عربی در یک قرن گذشته استقلال کامل به دست نیاوردهاند. آنها برای تامین رفاه و زنده ماندن و حفاظت از خودشان متکی به کشورهای خارجی هستند.»
طبق این گزارش، آنچه که مضحک است این است که همین اتکا باعث نشده که خودشان از خصومت و تجاوزگری رژیم صهیونیستی در امان بمانند.
قطر در حالی چند روز پیش هدف حمله تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی به بهانه هدف گرفتن رهبران جنبش حماس قرار گرفت که سال ۲۰۲۲ ایالات متحده آمریکا، قطر را به عنوان یک متحد بزرگ خارج از ائتلاف ناتو برای واشنگتن تعیین کرد و این کشور عربی از بزرگترین پایگاه هوایی ایالات متحده در غرب آسیا میزبانی میکند.
تحلیلگر سیانان در ادامه این تحلیل خود مینویسد: «در بهترین حالت میتوان گفت حاکمان عربی که روز دوشنبه در دوحه گرد هم آمدند، به رئیس جمهور غیرقابل پیشبینی آمریکا التماس میکنند و به این اتکا کردهاند که او نزد نخستوزیر اسرائیل پا در میانی کند. به نوشته روزنامه دولتی البیان که در دوبی منتشر میشود، در این راستا جاسم محمد البدیوی، دبیر کل شورای همکاری خلیج فارس گفت که آمریکا دارای اهرم و نفوذ بر اسرائیل بوده و زمان آن رسیده که از این اهرم و نفوذ استفاده کند.»
سیانان نتیجهگیری میکند: «با این وجود به نظر میرسد این امیدهای اعرب تا حد زیادی ناشی از توقعاتی غیرواقعبینانه است تا ناشی از واقعیت. ترامپ در اوایل ماه اوت اما چنین موضعی را از خود نشان داد: این به عهده اسرائیل است که چه کاری در غزه انجام دهد.»
و با وجود همه این تلاشها اما نیروهای رژیم صهیونیستی اوایل روز سهشنبه اعلام کردند عملیاتهای زمینی اشغالگرانه جدید در شهر غزه را شروع کردهاند.
به باور ودمن، تحلیلگر سیانان، این نشان میدهد که «بیانیه نشست دوحه آنها را متوقف نکرد.»
۴۲/۴۲
