به گزارش خبرگزاری برگزیده، چند سالیست جایزه آهنگسازی روحالله خالقی به همت محمدرضا عزیزی پایهگذاری شده است و امسال نیز در ۲۱ آبانماه همزمان با شصتمین سالگرد درگذشت این مرد بزرگ موسیقی، در تالار رودکی به سومین دوره خود پایان داد. از این رو در نشستی با حضور محمدرضا عزیزی (آهنگساز، نوازنده تار و سهتار و دبیر جشنواره آهنگسازی خالقی) و دو تن از اعضای هیئت داوران این جشنواره کیوان ساکت (نوازنده، مدرس) و میرعلیرضا میرعلینقی (پژوهشگر و مورخ موسیقی ایرانی) درباره جشنواره و همچنین زندگی و آثار روحالله خالقی گفتگو کردیم.
محمدرضا عزیزی(آهنگساز، نوازنده تار و سهتار و دبیر جشنواره آهنگسازی خالقی) از دشواریهای برگزاری جشنواره خصوصی و بی اعتنایی نهادهای مرتبط با موسیقی سخن گفت و تاکید کرد: ما در طول برگزاری جشنواره فقط دلگرم حضور استادان بودیم. با این حال اولین چیزی که حین تلاش برای برگزاری هر سه دوره توجه مرا به خود جلب کرد این بود که: هیچکس سر جای خودش نبود. مثلا وقتی چند سال پیش طرح را برای معاونت هنری دانشگاه آزاد بردیم گفتند کد ملی آقای خالقی را هم بنویسید تا بتوانیم استعلامشان را بگیریم! «ای ایران» که دست کم یک بار به گوش هر ایرانی خورده است. ولی معاونت هنری یک دانشگاه نمیداند که او شصت سال پیش درگذشته است و طبیعتا کد ملی ندارد!
خنده هیئت مدیره خانه موسیقی برای من یک ضربه روحی شدید بود
او افزود: من بین معاونتهای ارشاد و مدیرکلها و کارمندان حوزه موسیقی، نامم آقای خالقی است و تازه پیش هم آمده است که بپرسند محمدرضا عزیزی چهطور آدمی است آقای خالقی؟! طبیعتا دیدن چنین برخوردی از، بهعنوان مثال، مسئول حراست تعجبآور نیست اما از مدیران و معاونان و کارمندان حوزه موسیقی تعجبآور است.
عزیزی در خصوصی برخورد تنها نهاد صنفی موسیقی در ایران با برگزاری جشنواره خالقی گفت: جالب است که در ایران وقتی فردی یا نهادی خصوصی، برای برگزاری جشنوارهای یا جایزهای پا پیش میگذارد برای همه سوال میشود که وقتی بودجهای نداری، چرا این کار را میکنی؟! خاطرم هست حین تلاش برای برگزاری دومین دوره «جایزه ملی آهنگسازی روحالله خالقی» با یکی از نهادهای مرتبط با موسیقی [خانه موسیقی] که حتما میشناسیدش تماس گرفتم و پیشنهاد دادم حال که اسم موسیقی را یدک میکشند، دست کم پشت ما بایستند. کسی که با او تماس گرفته بودم تلفن را در جلسه هیاتمدیره روی بلندگو گذاشت. اولین سوالی که پرسیده شد این بود که چهقدر بودجه دارید؟ وقتی پاسخ دادم فعلا میتوانم تا ۲۰ میلیون تومان هزینه کنم آنها خندیدند. در حالی که همهشان از اهالی موسیقی بودند و با اهمیت روحالله خالقی و برگزاری یک جایزه آهنگسازی به نام او، آشنا. خندههای آنها برای من یک ضربه روحی شدید بود. هرچند در نهایت لشکر یک نفره شدم و دوره دوم را با همان ۲۰ میلیون تومان برگزار کردیم.
دبیر و موسس جایزه آهنگسازی خالقی گفت: در دوره دوم نیز با وجود همه ناامیدیها، به برج آزادی رفتیم. جایی که زیر نظر و با حمایت بنیاد رودکی فعالیت میکند. ما بسیار علاقهمند بودیم «جایزه آهنگسازی روحالله خالقی» را -دست کم از دوره دوم که از حالت دانشجویی درآمد و ملی شد- در آنجا برگزار کنیم. چون هم برایمان نماد معماری ایرانی بود و هم نماد میهنپرستی که یکی از خصائص برجسته روحالله خالقی است. آن زمان، محمد الهیاری، مدیرعامل بنیاد رودکی و سیدمحسن حسینی، رئیس مجموعه فرهنگی هنری برج آزادی گفتند هرطور شده است باری از روی دوشمان برمیدارند. اینطور شد که هم تمرینات ارکستر سازهای ایرانی خالقی در آنجا انجام شد و هم اختتامیه.
دستمزد هیئت داوران جشنواره خالقی ۲۰ میلیون و دستمزد مجری مراسم اختتامیه فجر ۱۰۰ میلیون بود!
او افزود: امسال نیز انجمن موسیقی قولهایی داده بود. به هر حال ما میدانیم که انجمن هر ساله هزینههای بسیاری برای برگزاری جشنوارههای دولتی میکند. به عنوان مثال براساس آمار منتشرشده هزینه برگزاری چهلمین جشنواره موسیقی فجر در سال ۱۴۰۳ مبلغ ۲۸ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان بود. طبق این گزارش که در راستای اجرای قانون دسترسی آزاد به اطلاعات و شفافسازی منتشر شده بود، دستمزد مجری مراسم اختتامیه جشنواره موسیقی فجر صد میلیون تومان بود در حالی که بابت تجلیل از دو چهره پیشکسوت؛ حمید شاهنگیان و حسن ریاحی در آئین اختتامیه، به اهدای یک نیمسکه اکتفا شد. از این که بگذریم باید اشاره کنم کمک هزینهای که به ما شد ۲۰ میلیون تومان بود و هرچند گفتنش خجالتزدهام میکند اما آن مبلغ در قالب کارت هدیه به داوران تقدیم شد. برای همین است که میگویم ما بیپشتوانهایم و این اساتید واقعا به واسطه عشق و تعهدشان به موسیقی است که «جایزه ملی آهنگسازی روحالله خالقی» را همراهی میکنند.
متن کامل این کافهخبر را اینجا بخوانید.
۵۹۲۴۳
