به گزارش برگزیده حشمت الله فلاحت پیشه به روزنامه آرمان ملی گفت: الان نامهای که ترامپ داده بیشتر از اینکه یک نامه مهر و موم شده باشد، شبیه یک نامه سرگشاده است. یعنی در واقع ترامپ یک کلیاتی را مطرح کرد که این کلیات را قبلا به اصطلاح در سلسله مصاحبههای قبلی هم گفته بود و یا حتی بعضی از مقاماتش نیز مطرح کرده بودند. لذا به همین دلیل پیش از اینکه ما از نامه صحبت کنیم باید از پیام صحبت کنیم، پیامی که ترامپ سعی کرد به هر حال به ایرانیها برساند.
عملاً آقای ترامپ وقتی که اعلام کرد به رهبر ایران نامه نوشته، معنایش این بود که عملاً موضوع ایران و آمریکا را موضوعی در سطح رهبری ایران میداند و عملاً روی سخن خودش را با رهبر ایران قرار داده، نه رئیسجمهور ایران.
موضوع سومی که میخواهم بگویم پاسخ ایران است. پاسخی که مقام رهبری دادند به اصطلاح رد دیپلماتیک پیام ترامپ بود. به هر حال در گذشته وقتی که آمریکاییها نامه ارسال میکردند، معمولا طرف ایرانی از طریق سخنرانیها پاسخ میداد و بعضا سخنرانی تندی هم صورت میگرفت.
دو گروه منتظر بودند که مقام رهبری پاسخ غیر متعارفی به ترامپ بدهد. یکی اسرائیل که خیلی عجله دارد جنگی با ایران صورت بگیرد یا حداقل اقدامات یا حملات نقطهزنی علیه ایران صورت بگیرد و در سمت دیگر گروه افراطیون و تندروهای داخل کشورند که هرگونه مذاکره را رد میکنند و بیشتر از افزایش تنشها و شکلگیری شرایط جنگی میان ایران و اسرائیل استقبال میکنند. به همین دلیل اینها منتظر بودند که مقام رهبری با جملاتی همچون مقابله به مثل با سربازان آمریکایی، حمله به پایگاههای آمریکایی و یا حتی دوباره طرح مجدد حمله به تلآویو یا حیفا پاسخ بدهد.
معتقدم رهبر انقلاب به صورت دیپلماتیک با مساله برخورد کردند. یعنی اعلام کردند که طرف مقابل دنبال حل مساله نیست. دوم اینکه به دنبال گسترش مسائل فراتر رفتن از موضوع هستهای است و دیگر اینکه به هر حال موضع قلدرمآبانهای است. لذا نتیجهای که از این رد و بدل شدن پیامهای سرگشاده دو طرف میگیریم، این است که با وجود همه اینها طرفین سعی دارند باب مذاکره را همچنان باز نگه دارند. باب تحرکات دیپلماتیک باز باشد و شاید با توجه به نوع اخلاق سیاسی و رفتار شناسی آقای ترامپ، طرف ایرانی منتظر است که پیام دوم ترامپ بیاید. یعنی ترامپ معمولاً پیام اولش حاوی یک بلوف سیاسی کلی است ولی ممکن است در پیامهای بعدی عملاً طرح قابل مذاکرهای را مطرح کند.
من معتقدم اتفاقاً حتی طرف ایرانی هم به گونهای عمل کرد که اختلاف ایدئولوژیک نشود و وقتی که یک اختلاف ایدئولوژیک نشود، یعنی امکان پیدا کردن راه میانه وجود دارد و با توجه به مجموع شرایط، هنوز امکانی برای استفاده از دیپلماسی وجود دارد. البته بسته به این است که این بار دیگر ترامپ پیام سرگشاده ندهد و به هر حال دیپلماتهای دو طرف بتوانند مواضعی را مطرح کنند.
