به گزارش خبرگزاری برگزیده، «لزوم تقویت وحدت و انسجام ملی» کلیدواژهای است که پس از جنگ تحمیلی ۱۲ روزه اسرائیل علیه ایران، بیش از هر زمان دیگری شنیده میشود. این اتفاق در حوزههای گوناگون به طرق مختلف رخ میدهد چنانچه در حوزه هنر نیز راهکارهای ویژه خود را دارد.
ایوب آقاخانی، نمایشنامهنویس، کارگردان و مدرس تئاتر و بازیگر در پاسخ به این پرسش که به عقیده او، هنر، هنرمندان و متولیان دولتی امور هنری، در شرایط کنونی برای تقویت وحدت و انسجام ملی چه میتوانند کنند، به برگزیده گفت: «به عقیده من، عملیاتیترین کاری که در حال حاضر میتوان برای تقویت وحدت و انسجام ملی انجام داد به این شرح است: مردم ما نشان دادهاند که از استعداد لازم و کافی برای حفظ وفاق، همدلی و انسجام درراستای منافع میهن برخوردارند. در چنین شرایطی، این مسئولین امر هستند که باید به جد به بازنگری در خطوط قرمز حاکم بر حوزه فرهنگوهنر اقدام کنند. دقت کنید که من، نه از حذف خطوط قرمز که از لزوم بازنگری در آن صحبت میکنم. درواقع جدا از ملاحظات فرهنگی که جامعه و زیست بومی ما نیازمند اعمال آنهاست، معنای بازنگری مذکور، جابهجایی محل ترسیم خطوط قرمز و سفید است. این جابهجایی، به گمان من، امری است که باید از طرف مسئولین امر و سکانداران فرهنگی محقق شود. من به جد، مصرم که این مسئولیت را وظیفه متولیان امر بدانم. چرا که معتقدم آنها میتوانند بیش از هر شخص دیگری در تقویت وحدت و انسجام ملی موثر باشند.»
آقاخانی با اشاره به این که «وحدت و انسجام ملی، امری بهذات موجود در جامعه ماست»، بزرگترین مسئلهای را که جنگ تحمیلی ۱۲ روزه اسرائیل علیه ایران موجب شد به آن پی ببریم چنین ارزیابی کرد: «حمله نظامی اسرائیل به ایران موجب شد یک بار دیگر دریابیم، ایران برای همهمان از اهمیتی غیرقابل انکار برخوردار است. در همین مقطع زمانی مردم ما، ازجمله فرهنگیان و هنرمندان ثابت کردند که از چنین احساسی برخوردارند. آنها و ازجمله خودِ من، مدام وظیفه اجتماعی، فرهنگی و هنری خود را انجام دادیم. ما جدا از پیغامهای همدلانه خطاب به مردم سرزمینمان در قالب محتوایی که تولید کردیم، برخیمان در میانه میدان بودیم. در این مورد ازجمله میتوانم به مشغولیت شخصیام در برابر دوربین فیلمبرداری سریال «مهمانکُشی»؛ روایتگر مأموریت مسلم بن عقیل به کوفه پیش از واقعه عاشورا به کارگردانی احمد کاوری اشاره کنم. سریالی که قرار است در ایام محرم از شبکه یک پخش شود. درواقع ما از امکان تعطیلکردن کار برخوردار نبودیم. چراکه تاریخ مقرر پخش نزدیکونزدیکتر میشد و ما نمیخواستیم زحمت یکساله گروهی حدودا ۵۰۰ نفره، در پی یک ناامنی مقطعی، از میان برود. ضمن این که دوست نداشتیم مخاطبان احتمالی که میتوانند از نتیجه این تکاپو بهرهور شوند، بیبهره بمانند. ما تمام تلاشمان را کردیم تا زندگی بر چرخ و مدار سابق خود بچرخد. برای همین است که میگویم اینجا، جای ورود مسئولین امر و سکانداران فرهنگی است.»
آنهایی که اصرار به کار کردن تحت هر شرایطی دارند؛ با بگذار و بردارهای گوناگون، با گرفتاریهای متعدد و حتی با جنگیدن با خط قرمزها، صد البته که با منشی فرهنگی، در حال حاضر میتوانند سربازان کارآمد جبهه فرهنگی باشند. ما باید مرزبندیها را برداریم و این جایزه را به مردمی که ثابت کردهاند پای کشور خود هستند بدهیم تا اینقدر درگیر بایدها و نبایدهای دستوپاگیر نباشند و بتوانند تولید محتوا کنند
این نمایشنامهنویس، کارگردان و مدرس تئاتر و بازیگر، با تاکید بر این که «آنچه مسئولین امر و سکانداران فرهنگی باید بدانند این است که خطقرمزها نیازمند اصلاح است» ادامه داد: «همچنین، خطکشی و مرزبندی میان خودی و ناخودی نیازمند اصلاح است. اساسا تعریف خودی و ناخودی، تعریفی اشتباه است. چراکه هنرمند غیرخودی و ناخودی وجود ندارد. درواقع کسی که در ایرانِ این روزگار، مسئول تولید محتوای فرهنگی است قطعا هنرمند خودی است. چراکه او در حال تولید محتوای فرهنگی برای ایرانِ این روزها در شرایطی است که بر آن اشراف کامل دارد. این بدان معناست که او دلش برای ایران میتپد. همین تپیدن دل از نظر من میتواند مقیاسی باشد تا دریابیم چه کسانی میتوانند در میانه گود کمکحال ما باشند. شما کسانی را که دائم در حال تولید محتوای فرهنگی و درگیر خط قرمزها هستند با کسانی مقایسه کنید که گوشه انزوا اختیار کردهاند و ترجیعبندشان جمله کلیشهای «نمیشود و نمیگذارند کار کنیم» است. آنهایی که اصرار به کار کردن تحت هر شرایطی دارند؛ با بگذار و بردارهای گوناگون، با گرفتاریهای متعدد و حتی با جنگیدن با خط قرمزها، صد البته که با منشی فرهنگی، در حال حاضر میتوانند سربازان کارآمد جبهه فرهنگی باشند. ما باید مرزبندیها را برداریم و این جایزه را به مردمی که ثابت کردهاند پای کشور خود هستند بدهیم تا اینقدر درگیر بایدها و نبایدهای دستوپاگیر نباشند و بتوانند تولید محتوا کنند. سلائق و علائق مختلف باید به میانه میدان بیایند، همانطور که آمدند و با مشت گره کرده از این گفتند که هیچ دشمن بیرونی حق ندارد به کشور ما تعرض کند. درواقع ما با وجود تمام اختلاف سلیقهها، این شعار را با ادبیات متفاوت اما با محتوایی یکسان تقریبا از زبان همه شنیدیم. این مردم حقیقتا پرستیدنیاند؛ مردمی که با وجود این همه اختلاف سلیقه در درون کشور، ناگهان در بزنگاهی سینه سپر میکنند حتی به کلام. مردمی که میآیند و میگویند اینجا سرزمین ماست و هیچکس حق تعرض به آن را ندارد.»
آقاخانی در پایان با تاکید بر این که وظیفه ما به عنوان هنرمندان و فرهنگیان معلوم است، افزود: «ما، هم وظیفهمان را میدانیم و هم به آن عمل میکنیم اما در حوزه مسئولین فرهنگی معتقدم با بازنگری در نکاتی که عرض کردم باید جذبی حداکثری در حوزه تولید محتوای فرهنگی صورت گیرد.»
۵۹۲۴۲
