نظر یک نویسنده درباره موفقیت بیشتر افراد کتاب‌خوان نسبت به دیگران

به گزارش خبرنگار فرهنگی برگزیده های ایران، برنامۀ گفت‌وگومحور جلد دوم از تلویزیون اینترنتی کتاب با حضور احسان رضایی، نویسندۀ کتاب «آداب کتاب‌خواری» با اجرای میثم رشیدی مهرآبادی پخش شد. کتاب «آداب کتاب‌خواری» مجموعۀ ۳۰ روایت از‌ نویسنده دربارۀ خاطرات کتاب و کتابخوانی خودش است که در هر کدام از روایت‌ها به یکی از مسائل و موضوعات مرتبط با کتاب و کتابخوانی پرداخته است.

رضایی دربارۀ اسم کتاب خود در این برنامه بیان کرد: در طول تاریخ، افرادی بوده‌اند که واقعاً کتاب را می‌خوردند و موریانه‌وار، با میل و رغبت صفحات کتاب را می‌کندند و به نیش می‌کشیدند و کاری هم به توانایی معده در هضم سلولز کاغذ نداشتند. این کتاب، مناسب افرادی است که مفهوم خوردن یا بلعیدن را به معنای استعاریِ تلاش برای نزدیک شدن بیشتر به چیزی و بهره‌برداری حداکثری از آن استفاده می‌کنند.

وی در ادامه، افزود: آنچه که در این کتاب می‌خوانید، خاطرات و تأملات یک کتابخوار با همین معنای اخیر است و خوانش این کتاب را برای ورود جوانان و نوجوانان به عرصۀ کتاب لازم می دانم. دربارۀ این کتاب با همۀ افراد در قالب رسانه‌های مختلف صحبت کردم و علاقه دارم که آنها را با دیگر دوستداران کتاب و کتابخوانی به اشتراک بگذارم.

این نویسنده در خصوص دغدغۀ خود در حوزۀ کتاب، گفت: یکی از مشکلاتی که در کشورمان با آن روبرو هستیم این است که می‌گوییم مردم ما کتابخوان نیستند و من با این گزاره موافق نیستم. متوسط تولید کتاب در کشور ما سالی ۱۰۰ هزار عنوان کتاب است که از این تعداد حدود ۳۵ هزار عنوان کتاب تجدید چاپ است و ۶۵ هزار عنوان چاپ اول است. وقتی سالی ۶۵ هزار عنوان کتاب به بازار نشر می‌آید باعث می‌شود که وقت آن را نداشته باشیم که این کتاب‌ها را حتی یک بار ببینیم چه برسد که آنها را یک بار بخوانیم. پس حتماً تعداد بسیار زیادی کتاب خوب در این میان گم می‌شوند و دیده نمی‌شوند و متوسط تیراژ هم پایین می‌آید. ظرفیت کتاب خواندن جامعه ما هم یک عدد مشخصی است تعداد این‌ها را بالا ببریم تیراژ پایین می‌آید.

او دربارۀ تفاوت انسان‌های موفق و انسان‌های ناموفق، اظهار کرد: فردی که در نویسندگی موفق است کسی است که خیلی می‌نویسد و در این راه ممارست و پشتکار دارد. «نوشتن یادداشت‌های روزمره» تکرار و تمرین در نوشتن است. هر روز بیشتر از صدسال گذشته کتاب به زبان‌های فارسی و زبان‌های دیگر نوشته می‌شود و شکل نوشتن تغییر پیدا کرده است. نوشتن دربارۀ اتفاقات پیش پا افتاده و روزمره زیاد و جذاب شده است و کسی که در مواجهه با این اتفاقات روزمره تأمل و نگاه عمیق‌تری داشته باشد بهتر از دیگران می‌تواند این جزئیات را توصیف کند. نوشتن یک گفت‌وگوی مداوم درونی با خود، که تمام نمی‌شود و جریانی است مداوم که قطع نمی‌شود. علاوه بر نوشتن خواندن از اهمیت بسیاری برخوردار است. خواندن بیشتر از تجربۀ زیسته، تأمل در تجربۀ زیسته است و شامل خوب نگاه کردن، خوب شنیدن و به کار انداختن حواس پنجگانه است.

احسان رضایی درخصوص عادت به نوشتن خود، گفت: در زمان نوشتن بسیار متمرکز هستم و روزی ۱۶۰۰ کلمه می‌نویسم. نوشتن عملی است که در بازخوانی شکل می‌گیرد و انسان باید خودش را بارها و بارها بخواند. این بازخوانی‌ها و بازنویسی‌ها باعث می‌شود که دوباره در همان فضا و اتمسفر قرار بگیرید. اهل سفر نیستم و بیشتر سفرهایم با کتاب‌ها به زمان‌ها و مکان‌های دیگر است.

وی در پایان، بیان کرد: ما باید این باور را داشته باشیم که کتاب خواندن می‌تواند روابط ما را با خودمان و دیگران بهبود بخشد و وقتی این تأثیر را ببینیم خودمان سراغش می‌رویم ولی فقط باید این باور شکل بگیرد که افراد کتابخوان نسبت به کسانی که کتاب نمی‌خوانند، انسان‌های موفق‌تری هستند.

گفتنی است، برنامۀ جلد دوم هر هفته دوشنبه‌ها ساعت ۱۸:۰۰ به صورت زنده در ketab.tv پخش می‌شود. علاقه‌مندان می‌توانند از طریق لینک https://telewebion.com/episode/0x77b6784 برنامه را از آرشیو این تلویزیون مشاهده کنند.

/