به گزارش خبرگزاری برگزیده، دیماه و بهمنماه ۱۴۰۴ برای فضای رسانهای ایران، ماههایی پرالتهاب و تعیینکننده بود. در این میان، توقیف روزنامه «هممیهن» به عنوان یکی از رسانهها، شوک بزرگی به جامعه خبری وارد کرد.
در حالی که پس از حوادث کشور، انتظار میرفت نهادهای صنفی برای کاهش تنشها و حفظ شکافهای اجتماعی از بازوی رسانه بهره ببرند، خبرهای رسیده از راهروهای هیئت نظارت بر مطبوعات حکایت از رویکردی متفاوت دارد.
احمد زیدآبادی در کانال تلگرامی خود با نقد عملکرد نماینده مدیران مسئول در این هیئت نوشت: «گویا در جلسۀ هیئت نظارت بر مطبوعات، پدرام پاکآیین نمایندۀ مدیران مسئول رسانهها نیز به توقیف روزنامۀ هممیهن رأی مثبت داده است.»
رأی طلایی که میتوانست مانع توقیف شود
نکته کلیدی در افشاگری زیدآبادی، تاثیر مستقیم این رأی بر سرنوشت هممیهن است. وی معتقد است: «طبق شنیدهها، اگر او رأی منفی میداد، آراء مخالفان و موافقان برابر میشد و در نتیجه روزنامه به محاق توقیف نمیرفت.» این مسئله نشاندهنده آن است که نماینده صنف مدیران مسئول، عملاً «رأی طلایی» برای بقای این روزنامه را در اختیار داشته اما از آن علیه رسانه استفاده کرده است.
تضاد منافع یا تغییر جهت سیاسی؟
زیدآبادی با به چالش کشیدن هویت صنفی این کرسی در هیئت نظارت، افزود: «اصولاً فلسفۀ وجودی نمایندۀ مدیران مسئول رسانهها، دفاع از حقوق رسانهها و جلوگیری از اعمال فشار و یا صدور حکم توقیف علیه آنان است. حال آقای پاکآیین روی چه منطقی کاسۀ داغتر از آش شده و در کنار حمید رسایی به توقیف هممیهن رأی مثبت داده است؟»
این فعال رسانهای عملکرد پاکآیین را با کنایه به «سنجش جهت باد» تشبیه کرد و رویکرد او را دنبالهروی از جریانهای تندرو دانست که پس از اعتراضات اخیر، به دنبال بستن منافذ نقد در مطبوعات هستند.
۵۹۲۴۴
