برگزیده – روز گذشته، رژیم صهیونی سومالیلند را که جدایی خود را از دولت سومالی اعلام کردهبود، به رسمیت شناخت تا اولین رژیمی باشد که این منطقه جداشده را به رسمیت میشناسد؛ گام خطرناکی که وحدت سرزمین سومالی وامنیت دریای سرخ، تنگه باب المندب وشاخ آفریقا را تهدید خواهد کرد.
این اقدام خطرناک وبیسابقه علاوه بر وحدت جمهوری سومالی، چنانچه از سوی کشورهای دیگری نیز دنبال شود، منجر به تحولات ژئوپلتیک عمیقی در این منطقه راهبردی خواهد شد، زیرا نمیتوان آن را یک تصمیم دیپلماتیک معمولی وگذرا دانست، بلکه دارای ابعاد سیاسی، امنیتی، منطقهای و بینالمللی است که سایه خود را بر موازنه قدرت در شاخ آفریقا وکشتیرانی بینالمللی در دو دریای سرخ وعدن خواهد افکند.
از آنجا که این سرزمین بخشی از جمهوری سومالی است و سرزمین سومالیایینژادها حتی بسیار فراتر از قلمرو این کشور وشامل جیبوتی، بخشهایی از اتیوپی وجنوب کنیاست، لذا این اقدام خصمانه، ضمن تجاوز به حاکمیت سومالی ووحدت سرزمینی آن، مایه ایجاد اختلاف در میان مردم سومالیایینژاد ونقض آشکار مشروعیت وحقوق بینالملل وتصمیمات سازمان ملل متحد است وبه تقویت جریانات تجزیه طلبانه و ناکامی تلاشهای صلح ومیانجیگری برای مصالحه که از سالها پیش در جریان است، میانجامد.
از سوی دیگر، این اقدام تلاشی برای دخالت در منطقه دریای سرخ، خلیج عدن وتنگه بابالمندب وناامن کردن آن است که یکی از حساسترین آبراههای بینالمللی است. افزایش حضور نظامی در این منطقه مانند حضور امارات در جنوب یمن و پایگاه آن در جیبوتی واحتمال استفاده از سومالیلند به عنوان یک پایگاه امنیتی و اطلاعاتی برای رژیم صهیونی قطعا شرایط را سختتر خواهد کرد و چه بسا ابزاری برای کنترل کشتیرانی بینالمللی، منع اقدامات انصار الله در حمایت از مردم غزه وتلافی آن از راه اقدام علیه کشتیهای کشورهای مختلف رژیم باشد.
فشار بر کشورهای عربی وآفریقایی مجاور دریای سرخ، تبدیل مسأله از یک ماجرای داخلی سومالی به بحران امنیتی عربی اسلامی وتلاش برای سلطه بر شاخ وشرق آفریقا از دیگر ابعاد محتمل این اقدام است که افزایش نفوذ در شاخ آفریقا و محاصره جهان عرب از جنوب، سیطره بر آبراههای استراتژیک وحرکت کشتیرانی ایران در این منطقه جزء سیاستهای شناخته شده رژیم صهیونی است.
از سوی دیگر شناسایی مناطق جداییطلب همواره یک ابزار سیاسی برای توسعه نفوذ در مناطق بحران زده است. همه اینها باعث افزایش تنش در منطقه، گشودن باب نزاعها ومخاصمات مسلحانه جدید در دریای سرخ، افزایش دخالت در سومالی و تهدید کل منطقه خواهد شد.
این مسأله زمانی اهمیت بیشتری مییابد که بدانیم، رژیم صهیونی از یکسو خواهان سرپوش گذاشتن بر ناکامی خود در محاصره کامل ونابودی محور مقاومت است واز سوی دیگر، با توجه به شکست خود در مواجهه با انصار الله که عمده آن به فقدان پایگاههایی برای جمعآوری اطلاعات علیه حاکمان یمن مربوط است، به دنبال تقویت جای پای خود در این منطقه است که متاسفانه حکام این منطقه خودمختار آن را تسهیل میکنند ونهایتا این مسأله به زیان محور مقاومت و جمهوری اسلامی ایران خواهد بود واقدامات جدی را میطلبد.
* تحلیلگر مسائل بینالملل
۳۱۵/۴۲
