به صورت کلی در تردد،حمل و نقل و ترافیک سه عامل داریم:انسان ،راه و وسیله که هر کدام اینها می توانند به اندازه خودشان در موضوعات سهیم باشند . اما عملا تمرکز سیاستگذاری ما به دلایل متعدد بر موضوعات انسانی است .دلیل اول اینکه حتما سهم انسان ها بیشتر است ،دوم اینکه انسان ها را جریمه می توان کنترل کرد و شاید خودرو یا راه را اینگونه نتوان کنترل کرد چوت فشار آوردن به انسان ها راحت است.
اما واقعیت ماجرااین است که خودرو ورزان نقش بسیار تاثیر گذاری در فرآیند حمل و نقل ،ترافیک و تصادف دارند ،خود بحث تصادف و ایمنی در حوزه ترافیک یک طبقه بندی خیلی بزرگی دارد .در بخش بزرگی از تصادفات همواره یک طرف آن یا عابر است یا موتورسیکلت.
هر چه بتوانیم سطح راه ها و آزاد راه ها را در کشور افزایش دهیم حتما می توانیم در کاهش تصادفات نقش تاثیر گذاری داشته باشیم ،این به معنی نفی جریمه یا نفی این پویش نیست ولی منظور این است که باید همزمان با همه موضوعاتی که در بحث انسان ها پیش می بریم که خیلی هم تاثیر گذار است ولی در حوزه راه و وسیله هم کار کنیم ،آن هم در کشوری که فرمانده پلیس راه کشور دغدغه وسیله دارد و می گوید ایران خودرو و سایپا مشکل آفرین هستند و ماشین های اینها ایمن نیستند .
این پویش خوب است و شایسته استقبال است اما متمرکز شدن بر راننده به صورت تک وجهی نه اینکه نتیجه ندهد ،نتیجه می دهد اما می شود با تمرکز بر بقیه مواضوع هم نتیجه های مطلوب تری گرفت.
درحال حاضر در پیک سفرهای نوروزی هستیم و استان های شمالی یکی از مقاصد پرحجم این سفرهاست ،جاده چالوس و هراز به لحاظ شکل هندسی مسیر هایشان شرایط خود را دارند و از این سمت نیز آزاد راه قزوین رشت را داریم که نیمه کاره است و یک چالش ترافیکی بسیار سنگینی دارد و چه بسا مسیر هایی که آزاد راه های آن نیمه تمام هستند قطعا راننده را خسته می کند .
چند سال است که می خواهیم آزاد راه تهران شمال را بسازیم،اصلا بنا نیست نوک پیکان را به سمت دولت ها و … گرفته شود ولی وقتی پویش “نه به تصادف” را برای مردم می گذاریم که اتفاقا خیلی هم درست است می بایست همزمان یک پویش ها و حرکت هایی در راستای راه و وسیله ایجاد کنیم ،این وجه مستقیم است وباید در این خصوص مطالبه گری داشته باشیم.
در وجه غیر مستقیم حمل و نقل عمومی تاثیرگذار است،در حال حاضر حمل و نقل ما چه در بخش ریلی ،هوایی و جاده ای از چند وجه دچار چالش است.در بحث حمل و نقل زمینی به لحاظ موضوعات اقتصادی و بحث تامین و نگهداری میزان ناوگان ما کاهش پیدا کرده است.
میزان حجم مسافر به وسیله عمومی زیاد است ولی افزایش هزینه ها و کاهش خدمات و کیفیت و گاها اصلا نبود این خدمات موجب شده تا استقبال از این بخش برای سفر کاهش پیدا کند.
در موضوع راه ، وسیله و حمل و نقل عمومی سیاستگذار می تواند مستیقیم عمل کند.در موضوع انسان باید فرد را آموزش دهیم و جریمه کنیم تا در ریل ایمن حرکت کند.ولی این طرف سیاست گذار و مجری می تواند جاده ها را ایمن کند و خط های ریلی و هوایی را افزایش دهد و امکانات را بیشتر کند.
در مجموع اینکه در کنار موضوع رسیدگی به راننده بقیه وجوه هم در نظر گرفته شوند.اگر کار تبلیغ گونه می کنیم که هیچ ولی اگر دنبال کار تاثیر گذار هستیم باید روی انسان و راننده متمرکز شویم ولی درصدی از این تمرکز را بر روی باقی موارد بگذاریم.
گاها با یک سری کارهای ساده مثل روشنایی معبر،علائم و جدا کردن تردد عابر از وسیله و اینجور کارها خیلی تاثیرات زیادی می توانیم بگیریم.
ضمن اینکه موافق این پویش هستم معتقدم سیاست گذار این پویش باید حواسش باشد که حتما یک درصدی که می تواند کوچک هم نباشد را روی موضوعات غیر از راننده متمرکز کند.
کارشناس ارشد ترافیک
۲۱۲۱۲
