کیوو و درهایی که به روی اینتر باز می‌شوند؛ ناجی یا قربانی؟

به گزارش خبرگزاری برگزیده های ایران، اینتر جام جهانی باشگاه‌ها را پیش رو دارد و پس از آن فصل جدید سری A را آغاز خواهد کرد. کریستین کیوو به باشگاه بازگشته است؛ کسی که زمانی در لباس سیاه و آبی میلان با بازی می‌کرد، در تیم سه‌گانه حضور داشت و پس تجربه‌هایی موفق در تیم‌های پایه باشگاه و پارما اکنون به عنوان سرمربی اینتر فعالیت می‌کند.

در واقع کیوو پیشتر مربی اینتری‌ها بوده است. او با تیم‌های مختلف و در سنین گوناگون کار کرده؛ با بازیکنان جوان اینتر در لیگ جوانان یوفا بازی کرده و قهرمانی پریماورا ایتالیا را کسب کرده است. کیوو فصل جاری نخستین تجربه خود در تیم بزرگسالان را به دست آورد و در فوریه ۲۰۲۵ سرمربی پارما شد.

پیش از او، تیم زیر نظر فابیو پکیا بود که پارما را به یکی از جسورترین و پرجنب‌وجوش‌ترین تیم‌های سری A تبدیل کرده بود اما باوجود درخشش، پارما نتوانست به طور مداوم امتیاز کسب کند. کیوو وارد شد و تیم بلافاصله نظم بیشتری یافت و در عین حال جذابیت بازی‌اش هم حفظ شد. او که خود بازیکنی منظم بود، حالا به عنوان مربی نیز نظم را به تیم اضافه کرد. پارما به سیستم سه مدافع مرکزی روی آورد و تا پایان فصل توانست تقریباً همه تیم‌های بزرگ را به چالش بکشد.

پارما با جسارت به رقابت قهرمانی که از پیش دشوار بود، جذابیت بیشتری افزود. ابتدا از اینتر یک تساوی گرفت؛ آنها در حالی که ۲ بر صفر عقب بودند؛ به بازی برگشتند و حتی تا آستانه پیروزی پیش رفتند. در یکی از بازی‌های حساس پایانی، نبردی نفسگیر با ناپولی داشتند که با تساوی بدون گل به پایان رسید و در صورت پیروزی اینتر مقابل لاتزیو می‌توانست سرنوشت قهرمانی را تغییر دهد.

علاوه بر اینتر و ناپولی، تیم کیوو موفق به شکست یوونتوس (یک بر صفر)، کسب تساوی مقابل لاتزیو (۲ – ۲) و پیروزی برابر برنده جام حذفی ایتالیا، بولونیا (۲ بر صفر) شد. در بازی آخر برای ارتقای بیشتر، پارما باید آتالانتا را شکست می‌داد و این کار را با بازگشتی درخشان انجام داد؛ نتیجه ۲ بر صفر را به ۳ بر ۲ تبدیل کرد.

کیوو در پارما عالی عمل کرد اما ۱۳ بازی در سری A هر چند خوب پیش رفت اما دلیل کافی برای دعوت به سرمربیگری اینتر که تازه در فینال لیگ قهرمانان اروپا بوده، نیست؛ با این حال هیچ نامزد برجسته دیگری در بازار وجود نداشت. آنتونیو کونته تصمیم به ماندن در ناپولی گرفت و یورگن کلوپ که برخی او را به رُم مرتبط می‌دانستند، هنوز به مربیگری بازنگشته است.

اینتر تلاش کرد سسک فابرگاس که در کومو عملکرد خوبی داشته را جذب کند اما اولاً خود او تمایل چندانی به ترک کومو نداشت و ثانیاً مالکین ثروتمند و جاه‌طلب کومو به هیچ عنوان اجازه جدایی مربی‌شان را ندادند. حتی اگر سسک به اینتر می‌آمد هم ریسک بزرگی محسوب می‌شد، چرا که او تنها ۱۳ بازی در سطح بزرگسالان مربیگری کرده و تجربه‌ای در تیم‌های برتر ندارد.

بحث‌هایی هم درباره روبرتو دی‌زربی مطرح بود؛ مربی باتجربه‌ای که در تیم‌ها و لیگ‌های مختلف فعالیت کرده و فوتبال درخشانی ارائه می‌دهد اما همواره درگیری‌ها و چالش‌هایی در روابط با بازیکنان و مدیران داشته است. مانند سسک و کیوو، او نیز در باشگاه‌های بزرگ کار نکرده است. تیم‌هایی مانند ساسولو، شاختار، برایتون و مارسی باشگاه‌های محترمی‌ هستند اما اینتر مدرن در سطحی متفاوت قرار دارد.

از طرفی تیاگو موتا هنوز در بازار است اما تجربه‌اش در یوونتوس سوال‌برانگیز بود؛ نه تنها به خاطر نتایج، بلکه به دلیل عدم ارائه سبکی مشخص. همچنین او در ارتباط با بازیکنان مشکلاتی داشت و رختکن را از دست داد. به نظر می‌رسد مربیگری در ایتالیا در وضعیت آشفته‌ای است و بسیاری از تیم‌ها در جستجوی گزینه‌های مختلف‌ هستند.

اینتر نیاز به به‌روزرسانی دارد و ممکن است کیوو که با برخی بازیکنان پارما کار کرده، گزینه مناسبی باشد. برخی از بازیکنان پارما، مثل مهاجم ۲۱ ساله و توانمند این تیم یعنی آنگه یوان بونی که در اولین فصل حضورش ۶ گل و ۴ پاس گل به ثمر رساند، ممکن است به اینتر بیایند. همچنین اگر اینتر بخواهد دروازه‌بانی جوان جذب کند، جیون سوزوکی ۲۲ ساله از پارما گزینه مناسبی است.

علاوه بر این، پارما مدافع جوانی به نام جووانی لئونی و هافبکی با استعداد به نام آدریان برنابه دارد که آموزش‌هایی از سیستم‌های بارسلونا و منچسترسیتی دیده‌اند. تجربه کیوو در تیم‌های پایه اینتر نیز می‌تواند به جذب بازیکنان جوان از آکادمی کمک کند.

به عنوان نمونه؛ فرانچسکو پیو اسپوزیتو، مهاجم ۱۹ ساله که در فصل ۲۳-۲۰۲۲ تحت هدایت کیوو ۱۶ گل در پریماورا به ثمر رساند و سال گذشته به صورت قرضی در اسپزیا بازی کرد، می‌تواند ذخیره مناسبی برای لائوتارو و تورام باشد. همچنین سباستیانو اسپوزیتو ۲۲ ساله و گلزن خوب امپولی یکی دیگر از گزینه‌هاست.

بازیکنان آکادمی موضوع حساسی برای اینتر هستند؛ از زمان آنتونیو کونته تنها فدریکو دی‌مارکو موفق به تثبیت جایگاه در تیم اصلی شده و این بازیکنان که اغلب مجبور به دوره‌های قرضی طولانی بازی در دیگر تیم‌ها بوده‌اند؛ شاید تحت هدایت کیوو حضور پررنگ‌تری در تیم اصلی داشته باشند.

جوزپه ماروتا که سابقه مدیریت درخشان و  بی‌نظیر دارد، سیمونه اینزاگی را از لاتزیو به اینتر آورد و حالا با انتصاب کیوو ریسک بزرگ دیگری را متحمل شده است. اگر کیوو موفق شود، ماروتا قطعاً سزاوار تمجید است؛ اما اگر موفق نشود، تعجبی نخواهد داشت؛ چرا که ۱۳ بازی در سطح بزرگسالان برای پذیرفتن هدایت تیمی به بزرگی اینتر کم است.

نکته جالب اینکه در طول تاریخ اینتر، ۱۷ سرمربی سابقه بازی در اینتر را داشته و در این میان فقط ۴ بازیکن سابق اینتر در قامت سرمربی توانسته‌اند جام به دست بیاورند؛ البته برخی هم به صورت موقت سکان هدایت اینتر را بر عهده گرفته اند. تاریخ نشان می‌دهد که کریستین کیوو کار دشواری برای افتخارآفرینی و کسب عنوان دارد.

همچنین تاریخ به ما می‌گوید که اکثر سرمربی‌هایی که توسط ماروتا انتخاب شده اند در کل عملکرد منفی ثبت نکرده‌اند و این نشان دهنده انتخاب‌های کارآمد و مفید وی بوده است؛ زمان ثابت خواهد کرد که انتخاب ماروتا مثل همیشه کارآمد است یا سرنوشت مربیان مذکور انتظار کیوو را می‌کشد.

/