تینا مزدکی_اگر سرعت گوشی اندرویدی شما آنقدر پایین آمده که وسوسه میشوید آن را تعویض کنید، توصیه میشود از صرف پول برای خرید یک مدل جدید خودداری کنید. در واقع گوشی شما در حال خراب شدن نیست، بلکه با وجود حجم عظیم اطلاعات و برنامههای اضافی فشار زیادی را تحمل میکند.
توقفهای مداوم و کندی در اجرای برنامهها نشاندهنده نقص جدی گوشی نیست. در واقع، عملکرد گوشی به دلیل انبوه برنامههای استفادهنشده، فایلهای قدیمی و فرآیندهای ناشناختهای که در پسزمینه باتری را مصرف میکنند، کاهش یافته است. همچنین، توصیه میشود که گوشی از نظر فیزیکی نیز تمیز شود، زیرا به احتمال زیاد کثیف است. بنابراین، نیازی به ناامید شدن نیست. تنها چند راهکار ساده برای پاکسازی، افزایش سرعت و بهبود تجربه کاربری گوشی لازم است تا دستگاه دوباره حس جدید بودن پیدا کند.
۱. حذف برنامههای فراموششده
تنها با صرف چند دقیقه زمان، برنامههایی که دیگر استفاده نمیکنید را حذف کنید. این برنامهها نهتنها فضای ذخیرهسازی ارزشمند را اشغال میکنند، بلکه بهطور بالقوه به اطلاعات شخصی یا مجوزهایی که هنگام نصب اولیه برنامه تأیید شدهاند، دسترسی دارند. نحوه حذف یک برنامه بسته به سازنده دستگاه میتواند متفاوت باشد. اگر پس از فشار طولانی روی آیکون برنامه، گزینه حذف نصب مشاهده نشد، میتوان به منابع مربوطه و یا تنظیمات گوشی مراجعه کرد.
۲. حذف فایلهای قدیمی برای آزاد کردن فضای ذخیرهسازی
پس از حذف برنامههای قدیمی، با بررسی فایلهای ذخیرهشده روی گوشی اندرویدی، میتوان فضای بیشتری را آزاد کرد. ممکن است فایلی را ذخیره کرده باشید و بعد فراموش کنید که آن را پاک کنید، اما این فایلها به مرور زمان انباشته میشوند. سادهترین و سریعترین راه برای مدیریت فضای ذخیرهسازی گوشی، استفاده از برنامه Files است که بهصورت پیشفرض نصب شده است.
برخی گوشیها از نسخههای متفاوتی از همین برنامه استفاده میکنند. برای مثال، در گوشیهای سامسونگ نام آن My Files است؛ در سری پیکسل، نام آن صرفاً Files است؛ و در وانپلاس ۱۰ پرو (OnePlus ۱۰ Pro)، نام آن File Manager است. علاوه بر این میتوانید در جستوجوی برنامههای خود کلمه “files” (فایلها) را جستجو کنید. به احتمال زیاد، نامی که سازنده گوشی برای این برنامه انتخاب کرده، مشخص خواهد شد.
کار باید با بررسی پوشه Downloads (دانلودها) شروع شود، جایی که میتوان فایلهای ناخواسته را حذف یا آنها را به مکانی مانند گوگل درایو (Google Drive) منتقل کرد. اکثر برنامههای فایلمنیجر، هرگونه فایل بزرگ ذخیرهشده روی دستگاه را نیز نشان میدهند. به عنوان مثال، برنامه File Manager در وانپلاس ۱۰ پرو یک بخش اختصاصی برای فایلهایی دارد که فضای زیادی اشغال کردهاند.
۳. تنظیمات صفحه اصلی برای ظاهری جدید
یکی از بهترین ویژگیهای اندروید، میزان شخصیسازی کل ظاهر گوشی است. از نصب بستههای آیکون برنامه گرفته تا جایگزینی کامل لانچری که گوشی از آن استفاده میکند، گزینههای زیادی برای شخصیسازی گوشی وجود دارد. در حالی که میتوان مستقیماً به سراغ تنظیم لانچرها و نصب آیکونها رفت، توصیه میشود کار با بررسی تنظیمات صفحه اصلی که گوشی از قبل ارائه میدهد، شروع شود. انجام این کار هر از گاهی میتواند تغییرات ظریفی مانند تغییر چیدمان برنامه را به همراه داشته باشد که حس یک گوشی کاملاً جدید را ایجاد میکند.
برای دسترسی به این تنظیمات، باید روی یک قسمت خالی از صفحه اصلی فشار طولانی داد، سپس Home settings (تنظیمات اصلی) یا عنوانی مشابه را انتخاب کرد. این کار گزینههای صفحه اصلی را باز میکند، جایی که میتوان تنظیمات مختلفی را سفارشی کرد. تنظیماتی مانند اندازه شبکه برنامهها (app grid) در این بخش قرار دارند. ممکن است تغییر از یک شبکه ۴ در ۵ به ۵ در ۵ یک تغییر کوچک به نظر برسد، اما آن ستون اضافی میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند (همین امر در مورد کوچک کردن شبکه نیز صدق میکند). این بخش همچنین جایی است که تنظیماتی مانند کشیدن انگشت به پایین روی صفحه اصلی برای مشاهده اعلانات (بهجای کشیدن از بالای صفحه) یافت میشود. توصیه میشود تنظیمات مربوط به گوشی بررسی و با چیدمان صفحه اصلی آزمایش شود.
۴. بهینهسازی تنظیمات دستگاه
اکنون زمان مناسبی است که تنظیماتی که باعث نارضایتی شدهاند، تغییر یابند. مجموعهای از تنظیمات وجود دارد که برای استفاده حداکثری از هر گوشی اندرویدی، توصیه میشود آنها را تغییر داده و سفارشیسازی کرد. به عنوان مثال، روشن کردن حالت تاریک (Dark Mode) نهتنها ظاهر برنامه را بهبود میبخشد، بلکه باعث صرفهجویی در عمر باتری نیز میشود. همچنین، نکاتی در مورد نحوه جلوگیری از ظاهر شدن خودکار آیکون برنامهها در صفحه اصلی نیز ارائه میشود.
۵. سفارشیسازی گزینههای حریم خصوصی
آخرین کاری که باید انجام بدهید این است که تنظیمات حریم خصوصی خود را دوباره بررسی کنید. برنامه Settings (تنظیمات) باید باز شود، سپس روی Privacy (حریم خصوصی) > Permissions Manager (مدیر مجوزها) ضربه زده شود. هر دسته باید بررسی شود تا مشخص شود کدام برنامهها در حال حاضر به کدام بخش از دادههای شخصی دسترسی دارند. اگر برنامهای پیدا شد که نیازی به دسترسی به مکان، مخاطبین، تقویم یا دوربین ندارد، دسترسی آن باید قطع شود.
در آخر باید گفت بررسی هر بخش زمان زیادی نمیبرد، و حتی اگر زمانبر هم باشد، ارزش این تلاش را دارد.
منبع: cnet
۵۸۳۲۳
