به گزارش خبرگزاری برگزیده، مهرداد خدیر، روزنامه نگار با انتشار یادداشتی به بهانه عیادت رئیس جمهور از سیدمحمد خاتمی آرای آن ها را با ۴۰۰ هزار رای برخی نمایندگان مقایسه کرد.
در این یادداشت که در سایت عصر ایران منتشر شده، آمده: همانگونه که قابل انتظار بود رییس جمهور پزشکیان تا از ارمنستان بازگشت به بیمارستان رفت و از سید محمد خاتمی رییس جمهوری پیشین ایران عیادت کرد.
قصه تنها بر سر این نیست که مسعود پزشکیان با حمایت خاتمی رییس جمهوری شده بلکه میتوان سالهای ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ را به یاد آورد که وزیر دولت او بوده است که حالا همه اذعان میکنند موفقترین دولت بعد از انقلاب بوده است؛ آن قدر که در سریالهای صدا وسیمای ضد دولت در برنامههای طنز سوژههای اقتصادی و معیشتی پیدا نمیکردند و بعدتر از ۸۴ به این سو به لطف ۸ سال درآمد کلان نفت در دوران معجزه هزاره سوم که قرار بود فقر و فساد و تبعیض را براندازد مردم را گرفتار مایحتاج روزانه کردند.
این که رییس جمهوری کنونی به دیدار رییس جمهوری پیشین برود به قاعده باید امری طبیعی باشد خاصه وقتی که از علاقهمندان و دوستداران و وزیر او بوده باشد. بخش جالب قضیه اما این است که کیهان و اقتدارگرایان از ۸۸ به این سو و طی ۱۶ سال مستمر علنا به خاتمی فحش میدهند اما نه تنها از محبوبیت او کاسته نشده بلکه اگر هم انتقادی به جانب او بوده این بوده که چرا در مقابل جماعت فحاش و بددهان که به همه تهمت میزنند کوتاه آمد و از سرمایه ۲۰ و ۲۲ میلیون رأی بهره کافی نبرد؟
صحبت از ۲۰ میلیون و ۲۲ میلیون شد. بد نیست اشاره شود مجموع آرای این دو رییس جمهور در سه انتخابات ۷۶ و ۸۰ و ۱۴۰۳ نزدیک به ۵۰ میلیون رأی میشود اما باید مراقب باشند ببینند روزنامهای با تیراژ اندک مواضع آنان را می پسندد یا نه!؟ این دو ۵۰ میلیون رأی دارند و مخالفان شان با آرای ۳۰۰ هزار و ۴۰۰ هزار صندلیهای مجلس را به لطف رد صلاحیت های پیشاپیش و کاهش فاحش نقش پارلمان در اختیار گرفتهاند.
شاید دو رییس جمهور سابق و فعلی دارند به مضحکی سیاست در ایران میخندند و شاید برای غلبه بر نگرانیهای کنونی و پیش از فعال سازی مکانیسم ماشه احتمالا از ۸ شهریور.
هر چه باشد اما اقتدارگرایی ایرانی گمان میکرد از ۱۴۰۰ نسخه هر غیری را پیچیدهاند چه علی لاریجانی و حسن روحانی باشد و چه محمد خاتمی و حالا میبینند کسی را که کارمندان جزء در دولت ابراهیم رییسی برای نمایندگی تبریز در مجلس هم تأیید صلاحیت نکرده بود به عنوان رییس جمهوری به دیدار کسی میرود که از ۱۳۷۶ به این سو بر هر انتخابات ریاست جمهوری اثر گذاشته است.
۷۶ و ۸۰ با پیروزی خودش. ۸۴ با گشایش فضا و سلب امکان انتخاب پیشاپیش اگرچه به روی کار آمدن احمدی نژاد انجامید اما توافق قبلی شان بر سر قالیباف بود. قصه ۸۸ هم نیاز به توضیح ندارد. ۴ کاندیدا داشت. نصف آنان معترض و آن که برای او هزینه کردند تنها دو سال بعد رودرروی برکشانندگان خود ایستاد. سال ۹۲ و ۹۶ با حمایت از حسن روحانی به او که دو سه میلیون بیشتر رأی نداشت وزن داد. ۱۴۰۰ اما مجال نقشآفرینی نبود و ۱۴۰۳ بعد از رأی ندادن به انتخابات مجلس در ۵ ماه قبل از آن پزشکیان را رییس جمهوری کرد.
جرج بوش پسر در خاطرات خود مینویسد روز اول که پشت میز رییس جمهوری در کاخ سفید نشسته بودم اولین کسی که وارد شد پدرم بود که خود ۴ سال پشت این میز نشسته و رییس جمهوری آمریکا بود. تا وارد شد گفت: سلام، آقای رییس جمهور و من هم پاسخ دادم: سلام، آقای رییس جمهور! و هر دو خندیدیم. (چون عنوان پرزیدنت باقی میماند و همچنان از بوش و اوباما و بایدن به عنوان پرزیدنت یاد میشود).
در ایران اما کاری ندارند به این که حسن روحانی ۱۶ سال دبیر شورای عالی امنیت ملی و ۸ سال رییس جمهوری بوده و روحانی یا همان آخوند است و بیتوجه به اینها برادر فاطمه رجبی در تلویزیون او را به اشعث بن قیس در صدر اسلام تشبیه میکند!
اگر چنین تشبیهی را دیگران در سایت و روزنامه دربارۀ چهرههای خودشان به کار ببرند مسؤولیت آن با رسانه است ولی در صداوسیما مسؤولیت با خود گوینده است و مهم نیست مورد توهین روحانی است ورییس جمهور بوده!
۳۱۲۱۱
