به گزارش خبرگزاری برگزیده، خانوادهاش خبر درگذشت او را در اینستاگرام اعلام کردند، اما نگفتند که کجا و چه زمانی درگذشت یا علت مرگ چه بوده است. در اوایل سال ۲۰۲۴، پس از درگذشت همسرش، ملیندا ویلسون، نمایندگان تجاری ویلسون با حکم قاضی ایالتی کالیفرنیا قیمومیت قانونی او را دریافت کردند، چرا که اعلام شده بود او به «اختلال عصبی ـ شناختی شدید» مبتلا بوده و تشخیص زوال عقل برایش داده شده بود.
در آهنگهای موفق میانه دهه ۱۹۶۰ مانند «دختران کالیفرنیا»، «موجسواری در آمریکا» و «فان، فان، فان» گروه بیچ بویز تصویری موسیقایی از افسانه کالیفرنیای جنوبی به عنوان بهشت روی زمین ارائه کردند ـ نوایی با هارمونیهای شاد و ضرب آهنگ بوگی که سبک زندگی جوانانه و بیدغدغه را ارائه میکرد؛ جایی که تنها دغدغهها؛ ماشین، روابط عاشقانه و موجهای دریا بودند.
این تصویر که در تنظیمهای شفاف و درخشان صدای ویلسون تجلی یافته بود، بیچ بویز را به گروهی نمادین در موسیقی آمریکا تبدیل کرد. در دوران اوج خود از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۶، این گروه سیزده تکآهنگ در جدول ۱۰ آهنگ برتر بیلبورد داشت که سهتای آنها به رتبه اول رسیدند: “I Get Around”، “Help Me, Rhonda” و “Good Vibrations”.
در عین حال، ویلسون با چهرهای گرد و شخصیتی آرام به یکی از خلاقترین و متفاوتترین آهنگسازان استودیویی پاپ تبدیل شد و آثاری پیچیده و نوآورانه خلق کرد که تحسین همتایانش را برانگیخت.
باب دیلن درباره او گفته بود: «اون گوش رو ببین… یعنی، خدای من، باید اون رو وصیت کنه برای موزه اسمیتسونین!»
ویلسون در سال ۱۹۴۲ در اینگلوود کالیفرنیا به دنیا آمد و با حمایت خانواده موسیقی را آغاز کرد. او همراه با برادرانش و دوستان دوران مدرسهاش گروهی تشکیل داد که بعدها به «بیچ بویز» مشهور شد.
در طول دههها، ویلسون با مشکلات شخصی و حرفهای متعددی روبرو بود ولی همواره به عنوان یک هنرمند نوآور و تأثیرگذار شناخته میشد.
۵۹۵۹
