به گزارش برگزیده، «یوری مسگاو»، تحلیلگر صهیونیست در این روزنامه نوشت: بنیامین نتانیاهو از نظر سیاسی، قانونی و عمومی به پایان رسیده و ضمن اینکه سلامتش هم چندان خوب نیست{پروستات} مردمش را خسته و فرسوده ساخته و تمام عمر کاریاش که به «تهدید ایران» گذشت، نیز، با شکستی استراتژیک به پایان برد.
به نوشته این نویسنده،به همین دلیل اسرائیل در روزهای گرگ و میش خطرناکی تحت حکومت نتانیاهو قرار گرفته و ممکن است جنون نخست وزیر باعث افزایش تنش نظامی با غزه، لبنان و یا حتی ایران شود.
مسگاو در مقاله خود افزود: اسرائیل با شکست، انزوا، دستان بسته و اضطراب ملی در مورد تهدید هستهای و موشکهای بالستیک باقی مانده است و تنها کاری که اکنون میتوانیم انجام دهیم این است که ببینیم آیا فردی که مسئول همه اینهاست، از شرکت در انتخابات فرار خواهد کرد یا خیر. اگر او تصمیم به شرکت در انتخابات بگیرد، هزینه جنگهای ۷ اکتبر و پیامدهای آنها را در انتخابات خواهد پرداخت.
به نوشته وی، اینها روزهای گرگ و میش حکومت نتانیاهو بوده و این روزها خطرناک هستند. دیوانگی او را نباید ساده گرفت. مارک تواین گفته است: «تاریخ هرگز تکرار نمیشود، اما اغلب قافیهدار است». هیچ گریزی از نگاهی تاریخی به قافیههای زمان حال وجود ندارد. نتانیاهو روز سهشنبه دو بار دچار کجخلقیهای مستند شد. در یکی، پس از آخرین بازجوییاش در دادگاه فساد، او مونولوگ «من متهم میکنم» را ایراد کرد و در دیگری، در جلسه کابینه امنیتی، او به فرمانده نیروی هوایی اسرائیل حمله کرد و رئیس ستاد نیروهای دفاعی اسرائیل را به بهانه نامه تشویق و تقدیری که نتانیاهو در پایان جنگ با ایران برای خلبانانش فرستاد، سرزنش کرد
مورخانی چون یواخیم فست، ایان کرشاو و آنتونی بیور، به تفصیل درباره وضعیت روانی هیتلر در آخرین روزهای اقامتش در پناهگاه فورر در برلین در سال ۱۹۴۵، زمانی که واقعیت بر او تنگتر میشد، نوشتهاند. آنها به طور متفاوتی به این نتیجه رسیدهاند که او از انکار و از دست دادن آزمون واقعیت، توهم، خودشیفتگی و خودبزرگبینی، خود قربانیسازی و پارانویا رنج میبرد. (همه علیه من و مردم هستند؛ مقامات خائن و ژنرالهای شکستخورده از پشت به من و ملت خنجر میزنند.) دو طغیان نخستوزیر در این هفته که در بالا توضیح داده شد، با توصیفات مورخان همخوانی دارد.
به نوشته تحلیلگر هاآرتص، در سومین طغیان این هفته، در یک کنفرانس خبری که نتانیاهو برای خلاصه کردن شکست از ایران برگزار کرد، شباهت دیگری برجسته شد: ناامیدی و انزجار از عدم قدردانی از دستاوردهای عظیمی که به عنوان رهبر، برای مردمش به ارمغان آورد.
او همگان را متهم کرد که تلاش میکنند تا دستاوردهاییش را کوچک جلوه دهند.{درست مانند آلمان نازی}
این نویسنده در پایان هشدار میدهد که پتانسیل آسیب و تخریب توسط نتانیاهو و همدستانش در ماههای باقیمانده از حکومتشان بسیار زیاد است و به دلیل حضور چاپلوسان در اطرافش، توصیههای بد را میپذیرد و ضمن اینکه گزینه خرابکاری در انتخابات را میپذیرد، سوق دادن کرانه باختری به انتقاضه سوم و عملیات علیه اردوگاه پناهندگان و شعله ور کردن آتش در لبنان و غزه و شاید ایران را در سر میپروراند.
۴۲/۴۲
