به گزارش خبرگزاری برگزیده، کمال مقدم، کارگردان اثر و ابراهیم شفیعی، بازیگر پیشکسوت این حوزه، در بخشی از این نشست به واکاوی پتانسیلهای سینمای کودک ایران در مواجهه با نسل پیشرفته امروز (نسل آلفا) پرداختند و از ضرورت اولویتبخشی به عنصر قصه و همچنین جزئیات ساخت اثر جدید خود با اتکا بر جلوههای ویژه تصویری سخن گفتند.
ابراهیم شفیعی در پاسخ به این پرسش که آیا سینمای کودک ایران پتانسیل پیش رفتن با تفکرات نسل جدید و مجهز به تکنولوژی امروز را دارد یا خیر، گفت: «بدون شک اقناع این نسل کار بسیار دشواری است. امروزه فضاهای متعدد و رسانههای متنوعی در اختیار کودکان قرار دارد و در خارج از مرزها نیز آثار پرهزینه، مجلل و مجهز به فناوریهای روز ساخته میشود. اما یک نکته کلیدی وجود دارد؛ آنچه میتواند کودک را در هر شرایطی—فارغ از سطح تکنولوژی و جلوههای ویژه—پای کار بنشاند، عنصر “قصه” است. اگر شما بتوانید یک قصه خوب و جذاب را به سادگی بیان کنید، هر کودکی مجذوب آن خواهد شد و اثر را دنبال میکند؛ اتفاقی که در فیلم “سفر به لیمونیا” نیز به درستی رخ داد و روایت روان و موقعیت ساده آن، مخاطب را همراه کرد. ما در قالب همین قصهها میتوانیم آموزههای خود را به زبان خودمان بیان کنیم. شاید در حوزه فناوری و جلوههای بصری از سینمای دنیا عقبتر باشیم، اما با اتکا به قصههای منسجم و قوی میتوانیم مخاطبان تشنه این حوزه را جذب کنیم.»
در ادامه این نشست، کمال مقدم، کارگردان فیلم با تایید و تکمیل صحبتهای شفیعی، از تولید یک پروژه سینمایی جدید خبر داد و افزود: «تیم ما در حال حاضر فیلم دیگری را تولید کرده که ساخت آن به اتمام رسیده و اکنون در مرحله تدوین قرار دارد. در این پروژه جدید نیز آقای شفیعی، محمدرضا شیرخانلو و بازیگران نوجوانمان حضور دارند. نکته متمایز این اثر، سهم بالای جلوههای ویژه تصویری در آن است؛ به طوری که میتوان گفت نزدیک به ۹۰ درصد کار به صورت جلوههای بصری پرداخت شده است. با این حال، همانطور که اشاره شد، قصه همچنان حرف اول را میزند و عامل اصلی جذب تماشاچی است.»
این کارگردان با تاکید بر رسالت هنرمندان در این عرصه خاطرنشان کرد: «به باور من، سینمای کودک و نوجوان مهمترین ژانر در صنعت فیلمسازی است، چرا که مستقیماً آینده فرهنگی کشور را پایهریزی میکند. من همواره مایل به یادآوری این نکته هستم که خود من در دوران کودکی با تماشای فیلم سینمایی “گلنار” عاشق سینما شدم و همان اثر مسیر زندگی مرا دگرگون ساخت تا امروز در جایگاه کارگردان قرار بگیرم. ما در تلاشیم تا با بهرهگیری از جلوههای ویژه، موسیقی، رنگ و بیش از همه با تکیه بر قصه، پیامهای درست و آموزندهای را منتقل کنیم. متأسفانه امروزه حدود ۹۰ درصد تولیدات سینمایی به کمدی بزرگسال اختصاص یافته است؛ من با این آثار مخالفت ندارم و خود نیز سالها در این فضا کار کردهام، اما به این باور رسیدهام که اگر رسالتی بر دوش ماست، بهترین تجلی آن در سینمای کودک خواهد بود، زیرا ساختن آینده این مرز و بوم به دست همین بچهها رقم میخورد.»
برای مطالعه متن کامل گفتگو اینجا کلیک کنید.
۵۹۲۴۴
