فلاح: عضو کادرفنی تیم ملی کشتی نمی‌شوم/ به دبیر گفتم با پیشکسوتان و مردم مهربان‌تر باش

اکبر فلاح در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری برگزیده های ایران درباره اینکه عنوان شده او به کادرفنی تیم ملی آزاد اضافه خواهد شد؟ اظهار داشت: هرگز به کادرفنی تیم ملی اضافه نمی‌شوم، عنوان کردن موضوع به این شکل یک توهین است. قبلاً هم گفته‌ام اگر رفتارها خوب باشد، شأنم حفظ شود و قبول داشته باشند که می‌توانم کمکی کنم، روی کار سروگردن، خیمه زدن و پیچ و خم کشتی به آنها کمک می‌کنم، اما نه اینکه عضو کادرفنی تیم ملی شوم. در واقع به اردو سر می‌زنم و می‌روم.

وی ادامه داد:هیچ جایگاهی در کشتی و فدراسیون نمی‌پذیرم. اگر گفتم کمک می‌کنم به خاطر این بود که از من خواسته شد. ضمن اینکه یک وقتی شاید پیشکسوتی به حسن یزدانی ایراد کارش را بگوید، بعد یزدانی بگوید من همه اینها را خودم می‌دانم و احتیاجی به کسی ندارم، این جز کوچک شدن آن پیشکسوت نیست، اما یک وقت خود حسن یزدانی می‌خواهد به او برای برطرف کردن ایرادش کمک شود، آدم با جان و دل می‌پذیرد و کمک می‌کند. این یک موضوع دوطرفه است. بعد از نیم قرن حضور در کشتی، اگر بخواهند، اینطور وسط می‌آییم و کمک می‌کنیم.

سرمربی پیشین تیم ملی جوانان با اشاره به همکاری‌ با هیئت کشتی تهران، خاطرنشان کرد: یک آقایی تا وقتی پست و جایگاه نداشته باشد، زبانِ انتقادش بسته نمی‌شود، من هیچ وقت دنبال پست و جایگاه نبودم، آیا حرفی که زدم برای پست گرفتن بود؟ از من خواسته شد با کشتی تهران همکاری کنم، رفتم و کارها را تقسیم کردم. نه حقوقی گرفتم، نه مسافرتی می‌روم و نه در جشن‌ها هستم که چیزی از کسی بگیرم و نمک‌گیر کسی شوم. علیرضا دبیر خودش به سالن هفت‌تیر آمد و با هم صحبت کردیم. من به خانه کشتی نرفتم. عکس‌هایش هم درآمد، او از من خواست که کمک کنم، گفتم اگر حرف گوش کنی و با مردم و پیشکسوتان و جامعه مهربان‌تر باشی، کمک می‌کنم. اگر به فدراسیون هم دعوتم کردند و آمدم، قبلش به دبیر گفتم ابراهیم جوادی از شما ناراحت است، اگر می‌خواهی بیایم با پیشکسوتان مهربان‌تر باش، او هم گوش کرد. انصافاً چند موردی که به او گفتم، گوش کرد و من هم آمدم و دیدم حالا میانه همه با هم خوب شده، هیچ وقت اینطور نبوده که دبیر به من پول یا پست و مقام داده باشد که بیایم.

فلاح که از سال‌ها قبل گفته بود دیگر هرگز جایگاهی را در فدراسیون و کشتی نخواهد پذیرفت، تأکید کرد: از همان سال ۱۳۸۴ که محمدرضا یزدانی‌خرم من را کنار گذاشت، این حرف را زدم، اگر غیر از این بوده، بگویید. جز هیئت تهران که آن هم من پست و مقامی نگرفتم، پستی که حقوق و سفر و … در پی داشته باشد. تقسیم کار هم کردم و همان کاری را انجام می‌دهم که سال‌هاست در باشگاه خودم و کشتی تهران انجام می‌دهم. هیچ وقت در انتقاد کردنم، آدرس خودم را ندادم و همیشه هم روی حرفم مانده‎ام.

/