برگزیده – نکته ای که با این مقدمه می خواهم عرض کنم آنهم درباره تنگه هرمز از دید یک معلم مدیریت بحران در دانشگاه این است که خدای ناکرده نشود که ما تحت شرایط و جو موجود در مدیریت تنگه با کشوری دیگر یا کشورهای منطقه وارد مذاکره و یا مشارکت شویم. یعنی قبل از ایجاد حق قانونی در حال و بخصوص آینده (قبل از بحران) موجبات کنترل همیشگی تنگه را برای خودمان محدود کنیم (بعد از بحران).
حق قانونی تمام کشورهای منطقه بر اساس قوانین بین المللی در گذشته و حال در محدود تعریف شده همیشه محترم بوده است و باید مخترم شناخته شود. اما ایجاد فضای جدید خارج از منشور قانونی فعلی بلایی خواهد بود که هیچ زمان رهایی از حق داده شده و مکتسبه برای آنان نخواهد بود. این کشور ها بعدا با مراجعه به دادگاه های بین المللی بر اساس این تفاهم نامه ها می توانند شکایت و حتی حقوق خود را به راحتی اجاره یا در اختیار دیگر کشورهای دوست یا دشمن قرار دهند. برای نمونه به متن زیر از سوی نماینده کشور قطر خیلی ظریف توجه فرمایید !
نخستوزیر قطر: هدف منطقهای ایجاد چارچوب امنیتی جدید میان ایران و کشورهای منطقه است و همچنین ریاست محترم مجلس.
ایران آماده توافقهای امنیتی با کشورهای حاشیه خلیج فارس است.
امیدوارم توافق های امنیتی شامل دادن حق برای کنترل مشترک تنگه هرمز نباشد، ان شا الله. ممکن است تمام این اتفاقات سال گذشته بابت ایجاد و گرفتن همین یک قلم امتیاز بوده باشد!
* استاد نمونه کشور در مهندسی و مدیریت بحران
۲۱۹/۴۲
