گلایه مردم پاپکیاده لنگرود از انتقال خاک به نام پروژه احیای آب‌بندان

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری برگزیده های ایران، گروهی از اهالی میان محله پاپکیاده از روستاهای شهرستان لنگرود با ارسال عکس و فیلم‌هایی از پروژه احیای آب‌بندان مرداب 35 هکتاری این روستا خواستار دخالت سازمان حفاظت از محیط زیست و وزارت صمت برای جلوگیری از نابودی آب و خاک این روستا از بین رفتن اکوسیستم این ناحیه شدند.

این اهالی با اشاره به توصیه‌های مقام معظم رهبری برای حساسیت مسئولان بر موضوعات زیست محیطی و مبارزه با زمین‌خواری، کوه‌خواری، جنگل‌خواری و دریاخواری و حفظ حریم هریک از این مواهب طبیعی اظهار داشتند: اختیار بهره‌برداری از این مرداب زیبا و بی‌نظیر که با وساطت امام جمعه وقت شهرستان لاهیجان در سال 1366 بین سه روستا تقسیم شده بود با مردم محلی است که برای ورود ده‌ها کامیون به آن از بهمن سال قبل تاکنون با آن هیچ هماهنگی صورت نگرفته است.

70 هکتار از این مرداب عملا از بین رفته و این 35 هکتار که در اختیار میان محله پاپکیاده بوده و محل تجمیع آب شالیزارها و زیستگاه ده‌ها گونه گیاهی و جانوری است از نظر معدنی و خاک شناسی دارای خصوصیات ویژه‌ای است که در مزایده لایروبی هم ارزش و هم حساسیت مسئله مد نظر نبوده است.

بر اساس این گزارش، به عقیده اهالی پیمانکار این پروژه در حالی از 6 ماه قبل شروع به فعالیت کرده است که مجوز محدود این عملیات حدود یک ماه است صادر شده است. بر اساس تحقیقات منابع محلی این پیمانکار فاقد درجه لازم برای اجرای این پروژه است و پس از اعتراض وسیع اهالی مجبور شده بعد از 6 ماه انتقال خاک به اخذ مجوز بپردازد.

این اهالی با ارائه مستنداتی از اجرای پروژه در سه هکتار مرداب، اعتقاد دارند، گودبرداری غیر اصولی به جای لایروبی، هسته‌های خاک مرداب را به هم زده و خاک سیاه ارزشمند مرداب که دارای استفاده زیاد در زمینه تجهیز گلخانه و باغ است در این حفاری‌ها از لایه‌های زیرین به بالا آورده شده که مقداری از حجم دپو شده آن در جای جای پروژه مشاهده شده است.

این حفاری‌ها همچنین به جای خاشاک و گیاهان مزاحم آب‌بند، با ایجاد گودی به عمق 2 تا 4 متر در برخی از بخش‌ها، طراز آب زمین‌های منطقه را نیز دچار تغییر می‌کند به نحوی که بیم آن می‌رود با اجرای بخش عمده ترین از این پروژه به نحو کنونی، بسیاری از شالیزارهای اطراف مرداب نیز دچار تنش آبی شوند.

اهالی این ناحیه که تاکنون به دلیل ممانعت از کار پیمانکار و طلب مجوز، بعضا دچار مشکلات انتظامی و قضایی نیز شده اند معتقدند اگر مسئولین منطقه‌ای به نامه‌های متعددی که از سوی روستا و شورای آن برای آنان ارسال شد پاسخ می‌دادند و کار را برای بررسی‌های علمی و مطالعات زمین شناسی به متخصصین می‌‌سپردند، نیازی به پیگیری‌های مختلف برای احقاق حق مردم این روستا نبود.

به عقیده اهالی معترض، فعالیت‌های آب منطقه‌ای و پافشاری عجیب و غریب آن روی این پروژه در حالی است که این اداره از تامین یک ساعت آب آشامیدنی پایدار در شبانه‌روز در سراسر این ناحیه به دلیل ضعف بودجه و منابع و اختلافات داخلی خود با شهرستان‌های آستانه اشرفیه و لاهیجان ناتوان بودند و به خاطر ضعف شدید مدیریتی مزمن این منطقه و حفر چاه‌های غیر مجاز، سرنوشت بدی در حوزه آب و خاک در انتظار سفره‌های زیر زمینی روستاهای بین لنگرود و چاف است و این موضوع مهمی است که باید در کنار حفاظت از محیط و معدن منطقه مد نظر نهادهای زیست محیطی باشد.

/