جمهوری اسلامی ایران نیز متقابلا به حملات امریکا پاسخ شایستهای داده و منافع این کشور را در منطقه و کشورهایی که مبدا تجاوز امریکا بودهاند، هدف قرار داده است.همچنین اعلام شده چنانچه آمریکاییها بخواهند ادامه دهند و دامنه تجاوز خود را گسترش دهند، قطعا زیرساختهای رژیم صهیونیستی نیز در امان نخواهد بود.در ارتباط با تغییر رویکرد آمریکا به چند نکته باید توجه کرد.
۱.دولت ترامپ از یک سو به دلیل ضرورت مدیریت افکار عمومی در داخل کشور و همچنین برای راضی کردن نمایندگان کنگره و آماده شدن برای انتخابات میان دوره ای مجلس، در صدد است چهرهای صلحطلب از خود نشان داده و القا کند که به دنبال پرهیز ازجنگ و حفظ آتشبس است.از سوی دیگر در غرب آسیا و خلیج فارس در تلاش است که آرایش جنگی خود را حفظ کرده و بی اعتنا به مفاد تفاهم نامه، تجاوزات خود را به ایران افزایش دهد؛ وضعیتی که برای ایران قابل پذیرش نیست.
۲. براساس بند ۵ یادداشت تفاهم امضا شده بین روسای جمهور ایران و آمریکا، جمهوری اسلامی ایران و عمان مسوول مدیریت تنگه هرمز و ارایه خدمات دریایی هستند.ایران تعهدات خود را با جدیت پیگیری کرد و در اجرای تفاهم نامه و در مدت ۶۰ روزه،برای عبور و مرور کشتیها امنیت و تسهیلات ایجاد کرد و مشکلی برای تردد کشتی ها وجود نداشت. اما آمریکا بار دیگر شیطنت کرد و در اقدام پیمان شکنانه دیگری، برخی از کشتیهای تجاری را تحریک کرد تا از مسیرهای غیرهماهنگ با ایران،تردد کنند.این کشتی ها با خاموش کردن یا دستکاری ردیاب یا جیپیاس کشتی (AIS) به منظور خارج کردن شناور از دید سامانههای نظارتی، موجب بروز خطر تصادم، مشکلات زیستمحیطی، ناامن شدن مسیر و اخلال در تلاشهای ایران برای تسهیل تردد ایمن در تنگه هرمز بودند. آمریکاییها با این ترفند،به دنبال آن هستند که رویکرد ایران را که کاملا برحق و منطبق با موازین بینالمللی است، خدشهدار کنند و اجازه ندهند ایران در آبهای سرزمینی خود اعمال حاکمیت کند.بعد از اینکه ایران برای حفظ امنیت تنگه، با کشتی های متخلف برخورد کرد آمریکا با حمله به مناطق جنوبی ایران، آتشبس را نقض کرده و مانند همیشه عهدشکنی کرد.ایران نیز در عین انجام اقدامات متقابل نظامی علیه آمریکا،اعلام کرد تا قطع کامل دخالت های آمریکا و عامل ناامنی در تنگه هرمز، انسداد این تنگه ادامه خواهد یافت. طبیعتا چنین تصمیمی ازسوی ایران، دارای منطقی قوی و ماهیتی بازدارنده است و در واکنش به حملات و فشارهای واشنگتن اتخاذ شده است.
۳.اگرچه در این میان، تلاشهای میانجیگرانه ادامه داشت؛ قطریها هیاتی به ایران فرستادند و پاکستانیها در تماسهای تلفنی خود سعی کردند اقدام مثبتی انجام دهند،اما عملکرد ضعیف کشورهای میانجی عامل دیگری برای تداوم ماجراجویی آمریکا شد.انتظار میرفت این کشورها به ویژه قطر که به عنوان میانجی در جریان جزییات یادداشت تفاهم قرار داشت، از شرکتهای کشتیرانی بخواهند تا از هر اقدامی که مغایر با مفاد این یادداشت است، خودداری کنند.آنها همچنین باید از امریکا می خواستند که به اجرای مفاد تفاهمنامه پایبند باشد و در مسیر استقرار امنیت در خلیجفارس مانع ایجاد نکند.اینک برای جبران ضعف های کشورهای میانجی، سایر کشورهای جهان، اعضای سازمان ملل متحد، دبیرکل سازمان و اعضای صلح طلب شورای امنیت و به خصوص کشورهای منطقه که امنیت آنها به خاطر حمایت امریکا از منافع اسراییل، به خطر افتاده، باید فعالتر از گذشته وارد عمل شوند و با وادار کردن این کشور به اجرای مفاد یادداشت تفاهم، جلوی زیادهخواهیهای آمریکا را بگیرند.
۴.جمهوری اسلامی ایران در مجموع، چه در صحنه نظامی و چه در عرصه سیاسی، رویکردی قاطع دارد. بدین معنا که در صحنه نظامی حملات امریکا را قاطعانه پاسخ میدهد و در عرصه سیاسی نیز بدون رویکرد انفعالی، بر مواضع جمهوری اسلامی ایران پافشاری کرده و بر اجرای مفاد تفاهمنامهای که میان روسای کشورها امضا شده، اصرار میورزد.تنگه هرمز در آب های سرزمینی ایران و عمان قرار دارد و تنها کشورهایی که حق مدیریت تنگه هرمز را دارند این دو کشور هستند و آمریکا حق دخالت در این موضوع را ندارد. جمهوری اسلامی ایران برای حفظ امنیت این تنگه، مسیرهای امن را معرفی کرده و کشتیها موظفاند از این مسیرهای امن عبور کنند.
تردیدی نیست که نیروهای مسلح ایران، در حمایت از مطالبات ملت بزرگ ایران، با قدرت از منافع ملی دفاع کرده و اجازه نخواهند داد تردد در تنگه هرمز تحت فشار نظامی آمریکا صورت پذیرد.در عین حال نباید فراموش کرد که اسرائیل امنیت منطقه را به نفع خود نمیداند و با دادن اطلاعات غلط به آمریکا و هدایت واشنگتن در مسیر خطاهای محاسباتی، سعی میکند وضعیت جنگی را حفظ کند. نتانیاهو که برای پیروزی در انتخابات آتی هیچ دستاورد قابل ارایهای ندارد، سعی دارد با سنگاندازی و تحریک ترامپ وضعیت جنگی در خلیجفارس را تداوم بخشد.در مجموع ادامه آرایش جنگی آمریکا به نفع امنیت منطقه نیست و کشورهای خلیج فارس باید به سوی ایجاد امنیت مشترک منطقه ای و بدون حضور آمریکا حرکت کنند.
