به گزارش خبرگزاری برگزیده – خبر انتخاب جانباز حسین محمدی از استان کرمانشاه بهعنوان برگزیده تندیس «قهرمانان گمنام» با واکنش مخاطبان برگزیده همراه شد. محمدی که در دوران دفاع مقدس و در جریان جنگ رمضان، همزمان با تولد نخستین فرزندش، هر دو دست و هر دو پای خود را از دست داده است، با انتخاب هیئت مردمی این جایزه، تندیس برنزی شهید دریاقلی سورانی را دریافت کرد.
انتشار این خبر، واکنشهای متفاوتی را در میان مخاطبان برانگیخت. گروهی با جملاتی سرشار از احترام و قدردانی از این جانباز یاد کردند، برخی بر ضرورت حمایت بیشتر مسئولان از جانبازان و رسیدگی به وضعیت معیشتی و درمانی آنان تأکید داشتند و عدهای نیز درباره خود تندیس و نماد انتخابشده انتقادهایی مطرح کردند.
در ادامه، نگاهی داریم به برخی از نظرات مخاطبان برگزیده:
«شما شرافتمندان این سرزمین هستید»؛ قدردانی از ایستادگی جانبازان
یکی از کاربران با اشاره به تأثیرگذاری تصویر جانباز حسین محمدی نوشت: «سلام، جناب آقای حسین محمدی، جانباز سرافراز. بهعنوان یک جانباز دوران دفاع مقدس، هر وقت تصویر شما را میبینم، از خودم شرمنده میشوم؛ چون شما درس ایستادگی و مقاومت را دوباره به بنده آموختید و به حقیر درس چگونه زیستن و چگونه آموختن را دادید. امیدوارم روزی بتوانم از نزدیک شما را زیارت کنم و بوسه بر دستان شما بزنم.»
مخاطب دیگری با ابراز احترام به جانبازان نوشت: «درود بر شرف تمام جانبازان میهنم، ایران. من دست و زیر پای تکتک این عزیزان را میبوسم. شما شرافتمندان این سرزمین هستید.»
مخاطبی دیگر نیز با تجلیل از جانبازان نوشت: «درود بیکران بر قهرمانان واقعی و حقیقی وطن، بهویژه جانباز قهرمان، آقای حسین محمدی عزیز. انشاءالله در دنیا و آخرت سربلند باشید.»
یکی از کاربران با خطاب قرار دادن مستقیم این جانباز نوشت: «قهرمان، خوشحالم که چشمانت میخندد. قهرمان، خوشحالم که خودت را نباختی. تا ابد قهرمان قلبهای ما هستی. همیشه شاد بمان. خدا پشت و پناهت. پایدار باد همسر فداکارت.»
مخاطبی که خود را از جانبازان دفاع مقدس معرفی کرده بود، در پیامی خطاب به حسین محمدی نوشت: «درود بر شما، جناب آقای محمدی، شیرمرد ایرانی. این جایزه کمترین چیزی است که تقدیم میشود. خودم از جانبازان دفاع مقدس هشتساله هستم و قدردان زحمات و ازخودگذشتگی شما هستم. انشاءالله در کنار خانواده و فرزند کوچولو و عزیزدلت، پیروزی رزمندگان اسلام را جشن بگیری.»
یکی از کاربران نیز با ابراز تأثر از سرگذشت این جانباز نوشت: «والله قلبم از تپش ایستاد. فقط باید اشک شوق ریخت. عجب جوانان غیوری داریم. دنیا روزی بر پای این فرشتههای زمینی به خاک خواهد افتاد. جانم به فدایتان، جانم به فدایتان، جانم به فدایتان.»
مخاطبی دیگر با قدردانی از جانبازان نوشت: «ماشاءالله به قهرمانان سرزمینم. تا آخرین لحظه عمرمان مدیون شما هستیم. خدا به زندگی دنیا و آخرتتان برکت بدهد. دست و پا دادید، اما نگذاشتید دست و پای دشمن به خاک و آب این مرز و بوم برسد. دست مریزاد.»
کاربری دیگر نیز با آرزوی پاداشی معنوی برای جانباز حسین محمدی نوشت: «الهی خدا در بهشت دو بال به تو بدهد، قهرمان ایران. سلبریتیهایی که آب در آسیاب دشمن میریزند، با دیدن تو از خجالت آب شوند و بمیرند.»
«این تندیسها دردی را دوا نمیکند»؛ مطالبه حمایت عملی از جانبازان
در میان واکنشها، گروهی از مخاطبان در کنار قدردانی از فداکاری جانبازان، بر ضرورت رسیدگی به وضعیت زندگی، درمان و معیشت آنان تأکید کردند.
یکی از کاربران با اشاره به دشواریهای زندگی جانبازان، خطاب به مسئولان نوشت: «ای کاش دولتیها و مسئولان درک کنند که نداشتن یک عضو چقدر زندگی کردن را دشوار میکند. هرچند این عزیزان ایمان، اراده و خانوادهشان را دارند و معنای آرامش و امنیت وطن را به جان خریدهاند.»
کاربری دیگر نیز با تأکید بر ضرورت حمایت از جانبازان نوشت: «شما را به هر کسی که میپرستید و به آن اعتقاد دارید، از نظر درمانی و هزینههای زندگی به کسانی که جانشان را کف دستشان گرفتند رسیدگی کنید. این تندیسها دردی را دوا نمیکند.»
مخاطب دیگری ضمن قدردانی از فداکاری جانبازان، بر ضرورت حمایت همهجانبه از آنان تأکید کرد و نوشت: «از تو ممنونیم. خدا کمک کند مسئولان، تو را به خدا کمکش کنید؛ نهفقط از نظر مالی، از هر نظر. خیلی سخت است. مدتی مشکلی برای من پیش آمد و نمیتوانستم راه بروم. چقدر اذیت شدم. حتی نمیتوانستم با عصا از یک جوی آب ۱۰ سانتیمتری عبور کنم. حالا به لطف خدا خوب شدهام. این یک عمر زندگی است و دست و پایی که دیگر برنمیگردد. برای کوچکترین کار شخصی محتاج است. تو را به خدا رهایش نکنید.»
یکی از کاربران نیز با اشاره به احساسات متناقضی که دیدن تصویر این جانباز در او ایجاد کرده بود، نوشت: «سرافراز باشید. سپاس از شما به خاطر شجاعتتان. با دیدن عکس شما، هم اشک و هم لبخند بر صورتم نشست.»
انتقاد از شکل تندیس و واکنشهای متفاوت مخاطبان
در میان کامنتها، کاربری با انتقاد از شکل تندیس اهدایی به این جانباز نوشت: «خدایش، این تندیس چیست؟ یک زن بیحیا! کمی حرمت جانبازان رعایت شود، خوب است. این جانباز بهخاطر شرف و ناموس وطن رفته است؛ آنوقت کسی نبود طرح تندیس بهدردبخوری بزند و بعد آن را به جانباز باشرفمان بدهند؟»
مخاطبی دیگر با اشاره به ارزش تندیس و تناسب آن با فداکاری جانباز محمدی نوشت: «لیاقت ایشان بیش از این تندیس برنزی است. واقعاً شرمآور است. باید به ایشان طلا میدادید، نه برنز.»
یکی از کاربران نیز با تحسین جانباز حسین محمدی نوشت: «خداوکیلی دمش گرم. نمیتوانیم واژهای برای این اَبَرمرد پیدا کنیم که درخور او باشد.»
در میان کامنتها، کاربری با نگاهی انتقادی به جنگ و پیامدهای آن نوشت: «زبانم قاصر است. لعنت به جنگ و طرفداران جنگ.»
مخاطبی دیگر با اشاره به نگاه خود به موضوع جانبازی نوشت: «من جانبازی در جنگ را برای خدمت و اطاعت میپذیرم؛ غیر از آن باطل است.»
واکنش سیاسی و برداشتهای شخصی از مفهوم شجاعت
در میان نظرات، مخاطبی با لحنی حماسی از جانبازان و فداکاری آنان برای کشور نوشت: «قهرمانان واقعی شما هستید. شک نکنید که تا پای جان، پای فداکاریتان و پای کشورمان، ایرانجان، ایستادهایم. مطمئن باشید یک وجب از این خاک را که آغشته به خون شهدا و جانبازان گرانقدر عزیزمان است، به دشمنان نخواهیم داد. خامنهای تا ابد زنده است. مجتبی خامنهای دیگر است. جانم فدای رهبرم.»
یکی از کاربران نیز با اشاره به تصویر منتشرشده از حسین محمدی، برداشت خود را از مفهوم شجاعت بیان کرد و نوشت: «در این قاب فقط شجاعت را دیدم. اثرگذاری و قدرت این عکس آدم را میگیرد. شجاعت یعنی امثال این انسانهای شریف. اینکه تو، دختر، روسری از سر برداری و تو را باد کنند و بگویند شجاعت داری، دقیقاً مثل حبابی روی آب، بیمحتوا و رو به انزوال هستی. هر تعریف و تمجیدی به پیشرفت تو کمک نخواهد کرد و از نام تو برای نامگذاری سردر توالتهای عمومی هم استفاده نخواهد شد.»
۵۹۲۴۴
















