ریحانه اسکندری: نوید محمدزاده برای بسیاری از مخاطبان، بازیگری است که با «ابد و یک روز» به ستارهای محبوب تبدیل شد؛ اما مسیر شهرت او همیشه فقط از بازیگری نگذشته است.
از همان «عصبانی نیستم» که در سیودومین جشنواره فیلم فجر برایش حاشیه ساخت و سالها توقیف ماند، تا ماجرای سیمرغی که خودش معتقد بود در همان جشنواره از او گرفته شده، هر بار بخشی از زندگی حرفهای او به یک جنجال عمومی تبدیل شده است.
سالها بعد، سخنان تندش روی سن اختتامیه جشنواره سیوپنجم، تبلیغات عطر شخصی، بوسه با فرشته حسینی در جشنواره کن، اعتراض به بازداشت پدر همسرش و ماجرای نخواندن «ای ایران» در اجرای «سیصد» در آمریکای شمالی، فصلهای دیگری از این پرونده را ساختند. حالا پوشیدن لباسی با طرح پرچم فلسطین و اعلام اینکه «از اسرائیل بدم میاد»، یک بار دیگر محمدزاده را به مرکز توجه رسانده است.
«عصبانی نیستم»؛ فیلمی که محمدزاده درباره توقیفش سکوت نکرد
یکی از مهمترین حاشیههای سالهای ابتدایی شهرت نوید محمدزاده به فیلم «عصبانی نیستم» رضا درمیشیان برمیگردد؛ فیلمی که در سیودومین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و با بازی محمدزاده و باران کوثری مورد توجه قرار گرفت.
«عصبانی نیستم» درباره یک دانشجوی ستارهدار بود و فضای سیاسی و اجتماعی آن باعث شد فیلم پس از جشنواره با مشکلات جدی برای اکران روبهرو شود. سرانجام این فیلم پس از پنج سال توقیف، در سال ۱۳۹۷ با تغییراتی اکران شد.
اما محمدزاده در سالهای پس از جشنواره، بارها درباره آنچه بر فیلم گذشته بود صحبت کرد. او در گفتوگویی در برنامه «۳۵» درباره فشارهایی که برای سکوت عوامل وجود داشت، توضیح داد که به آنها گفته شده بود اگر درباره جایزه و حواشی فیلم سکوت کنند، امکان اکران فیلم فراهم خواهد شد؛ اما به گفته او، با وجود سکوت، «عصبانی نیستم» همچنان اکران نشد.
او همچنین درباره علت ادامه توقیف فیلم گفته بود که معتقد است نمایش عمومی آن اتفاق خاصی ایجاد نمیکند و حتی ممکن است فیلم با استقبال مخاطبان مواجه شود.
سیمرغی که در سیودومین جشنواره به او نرسید
ماجرای «عصبانی نیستم» یک حاشیه مهم دیگر هم داشت: سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول مرد.
محمدزاده برای بازی در این فیلم نامزد بود و بعدتر بارها از این گفت که تصور میکرد جایزه به او خواهد رسید، اما در نهایت سیمرغ به رضا عطاران برای «طبقه حساس» تعلق گرفت.
جالب آنکه سالها بعد، عطاران نیز در گفتوگویی اعلام کرد که این سیمرغ را متعلق به خودش نمیداند و انتخاب هیأت داوران در آن دوره، محمدزاده را بهعنوان بازیگر برتر انتخاب کرده بود.
این اتفاق برای محمدزاده تمام نشد و به یکی از مهمترین خاطرات تلخ سالهای آغاز فعالیت حرفهایاش تبدیل شد؛ خاطرهای که چند سال بعد در یک اختتامیه دیگر دوباره به آن اشاره کرد.
سیوپنجمین جشنواره؛ «اگر آن پشت سیمرغ عصبانی نیستم را بدهند…»
سال ۱۳۹۵، محمدزاده برای «بدون تاریخ، بدون امضا» سیمرغ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را گرفت. اما سخنان او روی سن اختتامیه، خود به حاشیهای تازه تبدیل شد.
او در حالی که جایزه را در دست داشت، گفت این سومین سیمرغش است، اگر «سیمُرغ عصبانی نیستم» را هم که آن پشت مانده بود، به او بدهند.
محمدزاده همچنین با اشاره به حواشی اعلام نامزدها، از داوران دفاع کرد و گفت باید به «عقبه سینمایی» آنها احترام گذاشت. همین جملات باعث شد برخی از همکارانش به او اعتراض کنند.
هادی حجازیفر، که خودش از نامزدهای آن دوره بود، گفت مسئلهای که دیگران را ناراحت کرده، نه دریافت جایزه توسط محمدزاده، بلکه حرفهای او روی سن بوده است.
میلاد کیمرام نیز چند روز بعد با انتشار متنی کنایهآمیز در اینستاگرام، از محمدزاده انتقاد کرد.
به این ترتیب، محمدزاده که چند سال قبل خود را قربانی بیعدالتی در ماجرای «عصبانی نیستم» میدانست، این بار به دلیل نوع واکنشش به دریافت جایزه مورد انتقاد همکارانش قرار گرفت.
عطر نوید؛ وقتی ستاره سینما وارد تبلیغات شد
چند سال بعد، یک اتفاق کاملاً متفاوت نام محمدزاده را وارد فضای حاشیه کرد: عرضه عطری با نام «نوید».
فعالیت تبلیغاتی این بازیگر با واکنشهایی روبهرو شد؛ بخشی از انتقادات متوجه ورود بازیگران به تجارت و استفاده از شهرت برای تبلیغ کالا بود.
اما خود محمدزاده در برابر انتقادات سکوت نکرد و از فعالیت اقتصادیاش دفاع کرد. او با اشاره به اینکه بسیاری از چهرههای شناختهشده در حوزه تبلیغات فعالیت دارند، نسبت به اینکه چرا تبلیغات خودش مورد توجه و انتقاد قرار گرفته، واکنش نشان داد.
در نهایت، ماجرای عطر هم به یکی دیگر از نمونههای ورود نام محمدزاده به فضایی خارج از سینما تبدیل شد؛ جایی که این بار نه بازی او، بلکه تصویر عمومی و برند شخصیاش موضوع بحث بود.
کن ۲۰۲۲؛ یک بوسه و یک موج جنجال
اگر قرار باشد یکی از مشهورترین حاشیههای محمدزاده در سالهای اخیر را انتخاب کنیم، احتمالاً باید به جشنواره فیلم کن ۲۰۲۲ برسیم.
عوامل «برادران لیلا» به کارگردانی سعید روستایی برای نمایش فیلم در بخش مسابقه جشنواره کن روی فرش قرمز رفتند. در این مراسم، محمدزاده و همسرش فرشته حسینی یکدیگر را بوسیدند؛ تصویری که به سرعت در فضای رسانهای ایران منتشر شد و واکنشهای گستردهای به دنبال داشت.
اما محمدزاده در نشست خبری فیلم، به جای عقبنشینی از این رفتار، توضیحی صریح داد و گفت که او همسرش است و دوست داشته او را ببوسد؛ همچنین از احترام به عشق و قدردانی از کسی که زندگیاش را تغییر داده، سخن گفت.
این حاشیه حتی واکنش مسئولان سینمایی را هم به دنبال داشت. محمد خزاعی، رئیس وقت سازمان سینمایی، از برخی رفتارهای سینماگران ایرانی در کن با عنوان «رفتار هنجارشکنانه» و «ژست اپوزیسیونی» یاد کرد و خواستار برخورد صنفی شد.
در ادامه نیز گزارشهایی درباره ممنوعالکاری محمدزاده و فرشته حسینی منتشر شد، هرچند سازمان سینمایی بهطور رسمی ممنوعالکاری این دو را تأیید نکرد.
پدر همسرش؛ حاشیهای از جنس مهاجرت
در تابستان ۱۴۰۴، این بار موضوعی خانوادگی و اجتماعی محمدزاده را به فضای خبر آورد.
پس از بازداشت پدر فرشته حسینی، محمدزاده با انتشار ویدئویی نسبت به این اتفاق اعتراض کرد. او گفت پدر همسرش حدود ۳۰ سال به شکل قانونی در ایران زندگی کرده، کارت آمایش داشته و فرزندانش نیز در ایران متولد شدهاند.
محمدزاده با اشاره به نحوه بازداشت او خواستار روشن شدن وضعیت پدر همسرش شد. این ویدئو در روزهایی منتشر شد که موضوع اخراج اتباع افغانستانی از ایران به یکی از بحثهای مهم اجتماعی تبدیل شده بود و واکنش محمدزاده نیز در همین چارچوب بازتاب گستردهای پیدا کرد.
ویدیو نوید محمد زاده مدتها به میم مجازی تبدیل شد و جدای از این او بعد از این اتفاق صفحه اینستاگرامش را برای مدتی غیرفعال کرد.
«ای ایران»؛ چرا نوید محمدزاده سرود ملی را نخواند؟
یکی از جنجالهای تازهتر محمدزاده به اجرای «سیصد» در آمریکای شمالی مربوط میشود.
در بخشی از اجرای این پروژه، سرود «ای ایران» اجرا شد اما محمدزاده همراه دیگر اعضای گروه آن را نخواند. انتشار تصاویر این اتفاق در فضای مجازی، واکنشهای تندی را به دنبال داشت و رفتار او به موضوعی برای بحث درباره نگاهش به ایران و هویت ملی تبدیل شد.
ماجرا زمانی دوباره خبرساز شد که پس از انتقادات، ویدئویی از اجرای دیگری منتشر شد که در آن محمدزاده این بار «ای ایران» را خواند؛ هرچند نحوه خواندن او نیز خودش محل بحث و تمسخر برخی کاربران قرار گرفت.
و حالا پرچم فلسطین
حالا تازهترین حاشیه محمدزاده از یک لباس آغاز شده است.
او تصویری از خودش با لباسی منقش به طرح پرچم فلسطین منتشر کرد و این انتخاب، بار دیگر واکنشهای متفاوتی در فضای مجازی به دنبال داشت.
محمدزاده در پاسخ به واکنشها، موضعش را صریحتر کرد و گفت: «از اسرائیل بدم میاد.»
به این ترتیب، یک بار دیگر موضوعی خارج از سینما، نام این بازیگر را به تیتر اخبار آورد؛ این بار نه توقیف یک فیلم، نه یک جایزه، نه یک رفتار در فرش قرمز و نه یک اجرای تئاتری، بلکه موضعی سیاسی درباره جنگ و فلسطین.
نوید محمدزاده؛ بازیگری که حاشیههایش تمام نمیشود
مسیر حرفهای نوید محمدزاده را اگر از «عصبانی نیستم» تا امروز مرور کنیم، با مجموعهای از اتفاقات متفاوت روبهرو میشویم؛ اتفاقاتی که بعضی از آنها به انتخابهای حرفهای او مربوط بوده، برخی به رفتار شخصیاش و برخی دیگر به مواضع اجتماعی و سیاسیاش.
یک روز درباره توقیف فیلمش حرف میزند، چند سال بعد درباره سیمرغی که معتقد است از او گرفته شده، روی سن اختتامیه کنایه میزند؛ مدتی بعد تبلیغ عطرش حاشیهساز میشود؛ سپس بوسهاش با همسرش در کن جنجال به پا میکند؛ اعتراضش به بازداشت پدر همسرش دوباره او را به خبر اول تبدیل میکند و ماجرای «ای ایران» نیز بحث تازهای درباره مواضعش به راه میاندازد.
حالا هم پرچم فلسطین و جمله «از اسرائیل بدم میاد».
محمدزاده طی این سالها نشان داده از آن دسته بازیگرانی نیست که حاشیه را صرفاً از مسیر فیلمهایش تجربه کند. او چه بخواهد و چه نخواهد، خودش به یکی از سوژههای ثابت رسانهها تبدیل شده است؛ بازیگری که گاهی یک دیالوگ، یک جایزه، یک بوسه، یک سرود یا حتی یک لباس میتواند دوباره نامش را به صدر اخبار بیاورد.
۵۹۲۴۴
