به گزارش برگزیده به نقل از العربی الجدید، این راهپیمایی همزمان با شصتونهمین سالگرد اعلام جمهوری در تونس، پنجمین سالگرد کودتا علیه قانون اساسی (۲۵ ژوئیه ۲۰۲۱) و در هفتمین سال از دوره ریاستجمهوری قیس سعید برگزار شد. معترضان شعارهایی سر دادند از جمله: «کار، آزادی، کرامت ملی»، «نه ترس، نه وحشت؛ خیابان مال مردم است»، «کارنامه ۷ سال حکومت: فقر، ظلم، بدهی و شعارهای پوپولیستی»، «آزادی، آزادی» و «مردم خواستار سرنگونی رژیم هستند».
عماد الخمیری، سخنگوی جنبش «النهضه»، در گفتوگو با خبرگزاری «العربی جدید» وضعیت کشور را پس از پنج سال از کودتای ۲۵ ژوئیه بحرانی خواند و گفت: تمامی دستاوردهای انقلاب پایمال شده و با موج دستگیری سیاستمداران و فعالان رسانهای، کشور به دورهای از ظلم و پسرفت بازگشته است؛ بیآنکه در مقابل، هیچ دستاورد مستقیمی برای مردم داشته باشد.
الخمیری با اشاره به اینکه حکومت تمامی قدرت را در دست گرفته اما در تامین ابتداییترین نیازهای مردم ناکام مانده است، افزود: این حاکمیت پس از ۵ سال از انحلال نهادهای قانونی، کاملاً شکست خورده است. امروز همه جریانهای سیاسی و مدنی به خیابان آمدهاند و برای برونرفت از این وضعیت، نیازمند وحدت ملی و کنار گذاشتن اختلافات هستیم؛ چرا که تاوان بقای این حکومت برای مردم و آینده تونس بسیار سنگین است.
از سوی دیگر، وسام الصغیر، سخنگوی «حزب جمهوریخواه»، ۲۵ ژوئیه را روزی نمادین دانست که یادآور اعلام نظام جمهوری در سال ۱۹۵۷ و حاصل مبارزات تاریخی مردم تونس است.
او در گفتوگو با «العربی جدید» اظهار داشت: تظاهرات امروز در بزنگاهی حساس رخ میدهد؛ چرا که یادآور بسته شدن پارلمان در سال ۲۰۲۱ و وعدههای توخالی حکومت برای اصلاح امور، تشکیل دادگاه قانون اساسی و آشتی ملی است. باید پرسید از آن همه وعده، امروز چه چیزی عاید مردم شده است؟
الصغیر در ادامه افزود: شعارها و سخنرانیهای رسمی درباره اصلاحات آموزشی، بهداشت عمومی و توزیع عادلانه ثروت، هیچگاه رنگ واقعیت به خود نگرفت. در عوض، حکمهای سنگین زندان برای فعالان مدنی، سیاستمداران و فعالان کارگری صادر شد. این روند مخرب نمیتواند ادامه یابد و زمان آن رسیده که به این سوءمدیریت پایان داده شود.
ناجیه العجیمی، از فعالان جامعه مدنی نیز تاکید کرد: «وقت آن رسیده که بگویم بازی با سرنوشت مردم بس است. مردم تونس از وعدهها و سخنان پوپولیستی به تنگ آمدهاند.» وی با بیان اینکه زندانها از منتقدان و فعالان حقوق بشر پر شده، در حالی که مردم حتی از قطعی مداوم برق و نایاب شدن کالاهای اساسی رنج میبرند، گفت: «هیچ پیشرفتی حاصل نشده است؛ گویی مردم در یک جهان زندگی میکنند و مسئولان در جهانی دیگر.» العجیمی در پایان تاکید کرد که با گذشت هفت سال، هیچ برنامه روشنی برای اداره کشور وجود ندارد و با تاریکتر شدن افق پیشرو، رفتن تمام این ساختار مدیریتی تنها راه نجات است.
۴۲/۴۲
