به گزارش خبرگزاری خبرانلاین، اعلام معیارهای شناسایی خانوارهای مشمول افزایش اعتبار کالابرگ، با واکنش‌های متفاوتی از سوی کاربران برگزیده روبه‌رو شده است.
حسن نوروزی، مدیرعامل سازمان هدفمندسازی یارانه‌ها، اعلام کرده است خانوارهای فاقد ملک و خودرو که مجموع درآمد ماهانه اعضای آن‌ها کمتر از ۲۰ میلیون تومان است، از جمله گروه‌های مورد بررسی برای دریافت حمایت هستند. بر اساس توضیحات او، تراکنش‌های بانکی نیز در کنار اطلاعات اقتصادی خانوارها ارزیابی می‌شود.
اعتراض به سقف درآمدی
یکی از محورهای اصلی واکنش‌ها، پایین بودن سقف درآمد اعلام‌شده در مقایسه با هزینه‌های زندگی است.
کاربری که نام خود را درج نکرده، با اشاره به تورم نوشته است: «سلام، پس باید بگیم ماشالا به این اقتصاد و اقتصاد دانان ما که با این همه گرونی و تورم افسارگسیخته ۲۰ میلیون تومنو مبنا قرار میدن».
کاربر دیگری نیز به‌صراحت نوشته است: «۲۰ تومان خیلی کمه.»
در کامنت دیگری آمده است: «مگه با ۲۰ میلیون میشه زندگی کرد؟»
این واکنش‌ها نشان می‌دهد که برای بخشی از مخاطبان، مسئله فقط تعیین سقف درآمد نیست؛ آن‌ها معتقدند معیارهای حمایتی باید با هزینه واقعی زندگی خانوارها تناسب داشته باشد. از نگاه این گروه، درآمدی که در محاسبات اداری ممکن است از حد تعیین‌شده بالاتر باشد، لزوماً به معنای برخورداری از رفاه اقتصادی نیست.
روایت یک مستأجر ۶۸ ساله؛ «توزیع یارانه‌ها اصلاً عادلانه نیست»
یکی از طولانی‌ترین کامنت‌های صفحه را کاربری با نام «علی» نوشته است؛ او از وضعیت زندگی خود، اجاره‌نشینی و قرار گرفتن در دهک نهم گلایه دارد.
علی در توضیح شرایطش نوشته است که ۶۸ سال دارد، در شیراز مستأجر است و در پارکینگی ۳۰ متری زندگی می‌کند. به گفته او، تنها دارایی‌اش یک پراید فرسوده است که با آن در تاکسی اینترنتی کار می‌کند. او همچنین به وضعیت فرزندانش و نگرانی از قطع شدن بخشی از یارانه دریافتی اشاره کرده است.
این کاربر در بخشی از کامنت خود می‌نویسد: «بنظر من توزیع یارانه‌ها اصلأ عادلانه نیست چونکه من از خودم ضعیف‌ترسراغ ندارم ولی دهک نهم هستم.»
روایت او نمونه‌ای از نگرانی مطرح‌شده در کامنت‌هاست: آیا اطلاعات درآمدی و دارایی‌ها می‌توانند شرایط واقعی زندگی افراد، از جمله هزینه اجاره، سن، وضعیت اشتغال و مسئولیت‌های خانوادگی را به‌درستی منعکس کنند؟
بازنشستگان زیر فشار اجاره و هزینه‌های زندگی
موضوع بازنشستگان نیز در یکی از کامنت‌ها به‌طور مشخص مطرح شده است.
کاربری بدون نام، با انتقاد از معیار درآمدی اعلام‌شده نوشته است: «یکباره از همون اول اعلام کنید به چه کسانی تعلق میگیره چرا اینقدر مردمی که زیر خط فقر رو اذیت می‌کنید.»
او در ادامه با اشاره به وضعیت بازنشستگان می‌نویسد که بسیاری از آن‌ها حقوقی بالاتر از ۲۰ میلیون تومان دارند، اما بخش بزرگی از درآمدشان صرف اجاره خانه و هزینه‌های زندگی می‌شود.
آیا کالابرگ باید به همه خانوارها برسد؟
در کنار اعتراض به سقف درآمدی، برخی کاربران درباره اصل محدود کردن دامنه حمایت پرسش کرده‌اند.
یکی از مخاطبان نوشته است: «مگه قرار نبود این کمک به همه برسه؟»
کاربر دیگری نیز معتقد است افزایش یارانه و کالابرگ باید به خانوارهای بیشتری تعلق بگیرد. در کامنت او آمده است: «درآمد خانوار باتورم تناسب ندارد می بایست، افزایش یارانه وکالا برگ به اکثر خانوار تعلق گیرد».
در مقابل، یکی از کاربران با تأکید بر ضرورت بررسی شرایط اقتصادی متقاضیان نوشته است: «خیلی هم درسته. باید ثابت بشه فرد نیازمنده تا کمک بگیره».
کارگران هم در فهرست مشمولان قرار می‌گیرند؟
کاربران به وضعیت کارگران نیز توجه داشته‌اند. یکی از مخاطبان نوشته است: «به کارگران هم بدید با اضافه کار بیشتر از ۲۰ تومن دارند.»
در میان نظرات، کاربری بدون نام با این جمله به خبر واکنش نشان داده است: «تورم رو مهار کنید نیازی نیست یارانه و کالابرگ را بالا ببرید.»
از نگاه این کاربر، حمایت مالی زمانی می‌تواند اثر پایدار داشته باشد که هم‌زمان با کنترل تورم همراه شود. در غیر این صورت، افزایش اعتبار حمایتی ممکن است نتواند افزایش هزینه‌های خانوار را به‌طور ماندگار جبران کند.
در کنار این انتقادها، برخی کاربران اصل بررسی وضعیت اقتصادی خانوارها را ضروری دانسته‌اند. بنابراین، واکنش‌ها یکدست نیست؛ اما پرسش مشترک بخش قابل توجهی از نظرات این است که آیا معیارهای اعلام‌شده می‌توانند وضعیت واقعی خانوارها را به‌درستی منعکس کنند؟
برای خانواری که بخش عمده درآمدش صرف اجاره، درمان و مخارج ضروری می‌شود، عبور از یک سقف درآمدی مشخص لزوماً به معنای برخورداری از رفاه نیست. از سوی دیگر، هدفمند کردن حمایت‌ها نیز نیازمند معیارهای روشن و قابل ارزیابی است.
۲۲۳۲۲۳
