به گزارش خبرگزاری برگزیده، «جان سایفر» و «جولیا کرلی» در یادداشتی برای نشریه آمریکایی «بولوارک» نوشتند عملکرد «جان رتکلیف» رئیس سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا باید براساس الزاماتی چون استقلال، صداقت فکری و آمادگی برای گفتن مطالبی که رئیسجمهور تمایلی به شنیدن آنها ندارد، ارزیابی شود.
بنابر روایت ایسنا، سایفر که پس از ۲۸ سال فعالیت در سرویس مخفی سیا در سال ۲۰۱۴ بازنشسته شد، به همراه کرلی در این یادداشت تأکید کرد که یک رئیس سیا نباید تابع دستورکار سیاسی رئیسجمهور باشد.
این نویسندگان که چندین دهه در سازمان سیا فعالیت کردهاند، میگویند: «ما همان سوگندی را خوردیم که رتکلیف خورد؛ دفاع از قانون اساسی، نه دستورکار یا کینههای یک رئیسجمهور. با این معیار، جان رتکلیف در حال شکست خوردن است.»
رتکلیف با تضعیف استقلال و اعتبار یک سرویس اطلاعاتی غیرسیاسی، به امنیت ملی آمریکا آسیب جدی وارد کرده و بارها از اقتدار و اعتبار سیا برای اعتباربخشی به ادعاهای ترامپ درباره انتخاباتهای ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ استفاده کرده است.
نویسندگان یادآوری کردند رتکلیف در سال ۲۰۲۰ و زمانی که مدیر اطلاعات ملی بود، اطلاعات تأییدنشده روسیه درباره «هیلاری کلینتون» را علنی کرد، در حالی که خود اذعان داشت این مطالب ممکن است حاوی «اغراق یا جعل» باشند.
اطلاعات به سبک کلاژ
سایفر و کرلی نوشتند دولت آمریکا برای ساختن روایتی نادرست لزوماً نیازی به جعل اسناد ندارد؛ میتواند بخشهایی از اطلاعات را منتشر کند، زمینه و بستر آنها را کنار بگذارد و گزارشهای خام و مورد اختلاف را بالاتر از تحلیلهایی قرار دهد که معنای آنها را توضیح میدهند.
آنها این شیوه را «اطلاعات به سبک کلاژ» نامیدند؛ یعنی کنار هم گذاشتن قطعات مختلف برای ساختن تصویری که رئیسجمهور میخواهد.
کرلی نیز خود تحلیلگر پیشین سیا با ۲۵ سال سابقه در حوزه امنیت ملی است. او در کاخ سفید دولت بایدن و دوره دوم دولت ترامپ بهعنوان مدیر در شورای امنیت ملی فعالیت کرده و همچنین مسئول ارائه گزارش روزانه رئیسجمهور به معاون رئیسجمهور بوده است. او همچنین در مرکز ماموریت سیا در چین فعالیت داشته است.
این دو نویسنده به سخنرانی ۱۶ ژوئیه ترامپ اشاره کردند که در آن مدعی شد چین «بزرگترین نفوذ به دادههای انتخاباتی در تاریخ» را انجام داده و «دولت پنهان» برای سرکوب آن تلاش کرده است. ترامپ گفته بود اسناد تازه از طبقهبندی خارجشده این ادعاها را ثابت میکنند، اما به نوشته بولوارک، این اسناد در واقع اتهامات او را تأیید نمیکردند.
به نوشته سایفر و کرلی، یکی از اسناد اصلی منتشرشده درباره چین فاقد نویسنده قابل مشاهده، شماره سند، منبع و تاریخ بود و به نظر میرسید برای پشتیبانی از ادعاهای رئیسجمهور تهیه شده باشد. در مقابل، سند دیگری درباره ونزوئلا که همان ماه منتشر شد، تاریخ، انتساب و ملاحظات تحلیلی داشت و به نتیجهای رسیده بود که برای روایت سیاسی دولت مطلوب نبود.
ادعاهایی فاقد تاییدیه نهادهای اطلاعاتی
نویسندگان همچنین نوشتند در همان روزی که ترامپ نظریه خود درباره مداخله چین را مطرح کرد، سخنگوی سیا اعلام کرد رتکلیف «فعالانه از تلاش رئیسجمهور برای شفافیت حمایت کرده» و خود او نیز گفته بود مدتها درباره تلاشهای چین برای اثرگذاری بر انتخابات ۲۰۲۰ علیه ترامپ هشدار داده است.
این در حالی است که ارزیابی جامعه اطلاعاتی آمریکا در سال ۲۰۲۱ گفته بود هیچ بازیگر خارجی برای تغییر «هیچ جنبه فنی فرآیند رأیگیری» تلاش نکرده است. آنها تأکید کردند حتی دیدگاه مخالفی که رتکلیف از آن حمایت میکرد نیز مدعی نشده بود پکن حتی یک رأی را تغییر داده است.
سایفر و کرلی همچنین به بررسی سال ۲۰۲۵ رتکلیف درباره ارزیابی اطلاعاتی مربوط به مداخله روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ پرداختند و نوشتند با وجود ادعای او درباره سیاسیسازی «بیسابقه» اطلاعات، بررسی خودش در نهایت از «پایبندی قوی به استانداردهای حرفهای» و دقت بالای تحلیلی سخن گفته بود.
اخراج مقامها و خطر خودسانسوری
بولوارک نوشت آنچه این دو نیروی سابق سیا سیاسیسازی دستگاه اطلاعاتی میدانند، تنها به انتشار گزینشی اسناد محدود نبوده است. در دوره رتکلیف، یک افسر شاغل سیا علناً معرفی و کنار گذاشته شد، مقامهای اطلاعاتی دیگری به دلیل بیان ارزیابیهایی برخلاف خواست قدرت اخراج شدند و تحلیلهایی متعلق به حدود یک دهه قبل به دلیل نارضایتی دولت از موضوع آنها پس گرفته شدند.
آنها هشدار دادند چنین روندی بهتدریج وارد چرخهای توقفناپذیر میشود، زیرا تحلیلگران سیا میآموزند کدام نتیجهها پاداش میگیرند و کدام نتیجهها ممکن است به پایان حرفه آنها منجر شوند. به نوشته آنها، نسلی از افسران باتجربه و غیرقابل جایگزین نیز پیشتر این سازمان را ترک کردهاند.
اتهام مشارکت سیا در عملیات مرگبار مخفی
بخش دیگری از یادداشت سایفر و کرلی به گزارشهایی درباره استفاده از سیا در عملیات مرگبار علیه افراد مظنون به قاچاق مواد مخدر اختصاص دارد؛ اقداماتی که آنها مشروعیت حقوقیشان را محل تردید میدانند.
براساس این یادداشت، عملیات علنی ارتش آمریکا دستکم ۲۲۷ نفر را در ۶۸ حمله به قایقها در دریای کارائیب و شرق اقیانوس آرام کشته است. همچنین گزارش شده مجموعهای از حملات ناشناس به قایقهای ماهیگیری اکوادور در نزدیکی جزایر گالاپاگوس در چارچوب یک برنامه مخفی سیا انجام شده است.
یکی از این شناورها در ژانویه با ۸ خدمه ناپدید شد و اثری از آنها پیدا نشده است. بازماندگان دو قایق دیگر نیز از پهپادهایی گفتهاند که مواد منفجره پرتاب کردند و از مردان مسلح انگلیسیزبان با نشان پرچم آمریکا که آنها را بسته، چشمبند زده و بازجویی کردند.
سایفر و کرلی تأکید کردند اگر این گزارشها درست باشد، رتکلیف بر یک عملیات مرگبار اعلامنشده نظارت دارد که در آن نیروها یا پیمانکاران ناشناس آمریکایی اتباع خارجی را در آبهای آزاد بازداشت کردهاند و ممکن است ماهیگیرانی بدون ارتباط اثباتشده با قاچاق کشته شده باشند.
آنها در پایان نوشتند رتکلیف با اجازه دادن به استفاده از سیا در عملیاتهایی که احتمالاً غیرقانونیاند و همچنین در کارزار ترامپ برای بازنویسی تاریخ انتخاباتهای ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰، به نهادی که برای هدایت آن منصوب شده آسیب میزند: «او از سیا در برابر سیاسیشدن محافظت نمیکند؛ او رهبری سیاسیسازی را برعهده دارد.»
۲۱۹
