به گزارش خبرگزاری برگزیده براساس گزارش رسیده، نشر انگلیسی NOP کتاب «وقتی گنجشکها مضطرب میشوند! (روزنوشتهایی از تهران در جنگ ۴۰ روزه)» را به زودی منتشر میکند. علیاصغر سیدآبادی نویسنده و پژوهشگر نوشتن این یاداشتها را از ۹ اسفند ۱۴۰۴؛ همزمان با حمله آمریکا و اسرائیل به ایران آغاز کرده و تا یک روز پس از آتشبس؛ ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ ادامه داده است.
او از آغاز این یاداشتها را بهصورت روزانه و برای نویسندگان بینالمللی کتاب کودکان و نوجوانان نوشت و کتاب علاوه بر ۵۰ روزنوشته، شامل واکنشها و گفتوگوهای ۴۴ نویسنده و هنرمند از کشورهای آمریکا، انگلستان، ژاپن، فرانسه و …. است. جلد کتاب نیز براساس عکسی از خبرگزاری ایرنا از اکبر توکلی طراحی شده و در نسخه دیجیتال کتاب از عکسهای عکاسان ایرنا و دیگر عکاسان ایرانی استفاده شده است. نسخهی فارسی کتاب نیز به زودی در ایران توسط نشر اگر منتشر خواهد شد.
نیک اون ناشر انگلیسی کتاب، در متنی دلیل انتخاب این کتاب برای انتشار را چنین توضیح داده است:
«در ایران یک ضربالمثل مشهور وجود دارد: «کار، کارِ انگلیسیهاست.» هرچند دولت بریتانیا در آغاز جنگ آمریکا علیه ایران از آن حمایت نکرد، اما این دولت-ملت در طول دهههای گذشته در این منطقه کارنامه چندان درخشانی از خود بر جای نگذاشته است. بسیاری از ما که در انگلستان بزرگ شدهایم و از دور به درگیریهای پایانناپذیر خاورمیانه نگاه کردهایم، اغلب احساس کردهایم که نهتنها در فهم این منازعات درماندهایم، بلکه حتی نمیدانیم چگونه میتوان در حل آنها سهمی داشت. تنها در بیش از بیست سال گذشته، بسیاری از کسانی که گمان میکردیم متفکرانی پیشرو هستند و میتوانند نقشی مؤثر در برقراری صلح در منطقه ایفا کنند، به نسخههای دیگری از همان جنگطلبان تبدیل شدند و همچنان به ویرانی دامن زدند. مشارکت دولت بریتانیا در جنگ عراق، نمونهای آشکار از این واقعیت است. با چنین پیشزمینهای در ذهن و با در نظر گرفتن جنونهای اخیر ترامپ («…») این پرسش مطرح میشود که یک ناشر مستقل مانند NOP چگونه باید واکنش نشان دهد؟
در اوایل ماه مه، از طریق دوست قدیمیمان در سیدنی استرالیا، تریش آمیچی و همکارش لیلی یزدی ــکه سالهاست با علی سیدآبادی همکاری داردــ این افتخار نصیب ما شد که با علی آشنا شویم. آنها در تلاش بودند تا کتاب «وقتی گنجشکها مضطرب میشوند!» هرچه سریعتر منتشر شود و خوشبختانه ما در موقعیتی بودیم که بتوانیم از این تلاش حمایت کنیم و آن را به انجام برسانیم. انتشارات ما با یک باور ساده بنیان گذاشته شد: اینکه ناشران کوچک و مستقل نهتنها وظیفه دارند خوانندگان را سرگرم کنند، بلکه مسئولیت دارند روایتهایی را جدی بگیرند که ممکن است هرگز شنیده نشوند. ما کتابهایی منتشر میکنیم که انسانی، متمایز و اندیشمندانه هستند و گاه طبقهبندیشان دشوار است. برخی طنزآمیزند، برخی تأملبرانگیز و برخی عامدانه نامتعارف. اما ما متعهدیم که در قلب هر کتابی که منتشر میکنیم «صدایی» وجود داشته باشد: برآمده از چشمانداز فردی، تجربههای زیسته، یادداشتهای حاشیهای، مشاهدات شخصی و روایتی که از زاویهای متفاوت با روایت رسمی نوشته شده است.
«کتاب وقتی گنجشکها مضطرب میشوند: یادداشتهایی از تهران در جنگ» کاملاً در همین سنت جای میگیرد. این کتاب بافت و جنس زندگی روزمره را در زیر فشار شرایطی استثنایی ثبت میکند. از خلال یادداشتهای روزانه، تأملات، خاطرات و مشاهدههای دقیق به خوانندگان اجازه میدهد تجربه کنند که جنگ با زمان، زبان، خانواده، دوستی، شوخطبعی، ترس و امید چه میکند. ما این کتاب را منتشر میکنیم، زیرا از مکانی سخن میگوید که اغلب درباره آن صحبت شده، اما کمتر به آن گوش سپردهاند. این اثر روایتی صمیمی از تهران در دورهای سرشار از خطر و بیاطمینانی ارائه میدهد، اما در عین حال از مرزهای یک شهر و یک درگیری فراتر میرود. این کتاب میپرسد وقتی رویدادهای عمومی به حریم زندگی خصوصی هجوم میآورند، انسان بودن چه معنایی پیدا میکند؟ میپرسد چگونه آدمها همچنان به پرندگان، غذا، شوخیها، کتابها، همسایهها و آبوهوا توجه میکنند، در حالی که تاریخ پشت پنجره ایستاده و بر زندگیشان فشار میآورد؟ برای یک ناشر مستقل، این موضوع اهمیت دارد.
انتشار این کتاب همچنین بازتاب باور ما به این است که کتابها میتوانند میان مرزها پیوند ایجاد کنند. در زمانی که بحثهای عمومی اغلب به شعارها، سوءظنها و هیاهو فروکاسته شدهاند، این کتاب خواننده را به نوعی خواندن آرامتر و دقیقتر دعوت میکند. از ما میخواهد روزهای زندگی فرد دیگری را همراهی کنیم، آسیبپذیری را بدون احساساتیگری بشناسیم و درک کنیم که پیامدهای جنگ فقط در تیترهای خبری تجربه نمیشوند، بلکه در آشپزخانهها، خیابانها، سکوتها و کنشهای کوچک تابآوری و دوام حضور دارند. ما مفتخریم که این کتاب را به دست خوانندگان میسپاریم. این کتاب اثری است شهادتنامهای درباره حافظه و تخیل اخلاقی. همچنین، به شیوهای آرام و بیادعا، عملی مبتنی بر اعتماد است، میان نویسنده و خواننده، میان ناشر و مؤلف و میان انسانهایی که با وجود فاصلههای جغرافیایی، با امیدی شکننده اما با کلمه به یکدیگر پیوند خوردهاند و معتقدند کلمات هنوز اهمیت دارند.»
۲۴۲۲۴۲
