به گزارش خبرگزاری برگزیده، این کتاب دربرگیرنده‌ی ۸۱ شعر عاشقانه از محمود درویش است که با ترجمه‌ی عباس نادری منتشر شد.
مترجم در مقدمه‌ی این کتاب، شعر نزار قبانی و محمود درویش را از منظر مخاطبان بررسی کرده است: «محبوبیت نزار قبانی و محمود درویش در جهان عرب کم‌نظیر و حتی شاید بتوان گفت، بی‌نظیر است. شعرخوانی آنان در محافل شعری، با استقبال انبوه مخاطبان همراه می‌شد؛ پدیده‌ای که فقط برای آن‌ها اتفاق افتاد. نزار قبانی به‌دلیل سادگی و سهولت شعر و جسارت اشعارش و نقد جامعه‌ی شرق و اشعار سیاسی‌اش، توانست مخاطبان زیادی به‌دست آورد. بر خلاف نزار قبانی که به باور برخی منتقدان، «بسیاری از زیبایی‌های خود را در قربانگاه محبوبیت خود قربانی کرد»، تجربه‌ی محمود درویش، با تجربه‌ی نزار قبانی تفاوت دارد؛ درویش تسلیم خواسته‌های عمومی نبود و دائماً به‌دنبال نوآوری بود. درویش مؤکدا می‌گفت نمی‌خواهد اسیرِ آغازِ خود بماند، بلکه بیشتر به‌دنبال گسترش ابزار هنری و بینش شاعرانه‌ی خود است.»
شعری از کتاب در پی می‌آید:
دوستت دارم یا ندارم
می‌روم، نشانی‌های گمشده را پشت سر می‌گذارم
و منتظر کسانی هستم که بازمی‌گردند؛
تاریخِ مرگ من را می‌دانند و خواهند آمد.
تو همانی که دوستت ندارم وقتی دوستت دارم
…
میان ما،
جز این دیدار نیست
و جز این وداع،
چیزی میان ما نیست
از من فرار می‌کنی محبوب من!
و من احساس می‌کنم تو هیچ یا همه‌چیزی
تو بر لبه‌ی گم‌شدنی!
5959
