به گزارش برگزیده، اندیشکده «امریکن اینترپرایز» در تازهترین گزارش تحلیلی خود به قلم «هال برندز»، با اشاره به حملات موشکی اخیر ایران به پایگاههای ایالات متحده در اردن، تأکید کرد که این رویدادها فراتر از تشدید تنشهای منطقهای، از یک تغییر راهبردی و آسیبپذیری جهانی در نحوه اعمال قدرت نظامی واشنگتن پرده برداشتهاند.
بر اساس ترجمه جماران به نوشته پژوهشگر این مؤسسه، ایالات متحده بهدلیل آشکارشدن آسیبپذیری شبکه پایگاههایش در خلیج فارس، در حال انتقال ثقل حضور نظامی خود به مناطق غربیتر خاورمیانه، از جمله اردن و اسرائیل است تا بتواند با چالشهای اساسی پیشروی سبک جنگی خود مقابله کند.
نویسنده در بررسی ابعاد عملیاتی و ژئوپلیتیکی این جابهجایی استدلال میکند که استقرار نیروی هوایی آمریکا در مناطق غربیتر و حتی اروپا، از منطقی دوگانه برخوردار است. از یکسو، این پایگاهها از تیررس زرادخانه موشکهای کوتاهبرد ایران خارج هستند و فرصت بیشتری برای رهگیری پهپادهای کندتر فراهم میکنند؛ از سوی دیگر، بهدلیل مصونیت نظامی بیشتر، از قابلیت اطمینان سیاسی بالاتری نیز برخوردارند.
هال برندز خاطرنشان میکند که نگرانی کشورهای حاشیه خلیج فارس از حملات تلافیجویانه تهران باعث شده است کشورهایی مانند عربستان سعودی و امارات متحده عربی در مقاطع مختلف، استفاده پنتاگون از پایگاههای خود را محدود کنند؛ موضوعی که واشنگتن را به استفاده بیشتر از ظرفیت پایگاههای غربیتر سوق داده است.
این تحلیلگر در ارزیابی پیامدهای جهانی این تغییر رویکرد، اتکای سنتی ارتش آمریکا به پایگاههای بزرگ و پلتفرمهای عظیمی مانند ناوهای هواپیمابر را در عصر نبردهای موشکی و پهپادی، نقطهضعفی بهشدت خطرناک توصیف میکند.
در این گزارش آمده است که اگرچه تأسیسات آمریکا در خلیج فارس هدف حملات مداوم قرار گرفتهاند، خطرات ناشی از چنین رویکردی در صورت وقوع جنگ احتمالی با چین، بهمراتب فاجعهبارتر خواهد بود؛ زیرا پکن با برخورداری از زرادخانه موشکی گستردهتر و پیشرفتهتر میتواند با هدف قرار دادن پایگاهها و ناوهای آمریکایی، هزینههای انسانی و لجستیکی مداخله واشنگتن در بحران تایوان را بهشدت افزایش دهد و حتی کشورهای میزبان را از پذیرش نیروهای نظامی آمریکا منصرف کند.
کارشناس این گزارش در تشریح راهکارهای خروج از این بحران، بر ضرورت تطبیق فوری ارتش آمریکا پیش از آغاز رویارویی بزرگتر و ویرانگرتر تأکید کرده و اقداماتی مانند ایمنسازی پایگاهها با ساخت پناهگاههای مستحکم برای هواپیماها، توسعه سامانههای پدافندی ارزانتر برای مقابله با پهپادها و افزایش ذخایر مهمات دوربرد را پیشنهاد میکند.
برندز همچنین با تأکید بر لزوم افزایش سرمایهگذاری در زمینه زیردریاییهای تهاجمی، راهبرد پراکندهسازی تجهیزات نظامی در پایگاههای متعددِ مناطقی مانند فیلیپین و پاپوآ گینهنو را حیاتی میداند.
به اعتقاد او، واشنگتن باید با استقرار زرادخانهای گسترده از موشکهای ضدکشتی و سامانههای خودمختار بدون سرنشین در امتداد «زنجیره نخست جزایر»، تهدید آتش نقطهزن رقبا را به یک مزیت بازدارنده برای خود در غرب اقیانوس آرام تبدیل کند.
۴۲/۴۲
