به گزارش خبرگزاری برگزیده، محسن امیریوسفی، کارگردان فیلم «خواب تلخ»، در نامهای با امضای شخصیت «آقااسفندیار مُردهشور» خطاب به رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی، درباره اهدای نشان درجه یک هنر به علیرضا داوودنژاد نوشت و در این نامه به برخی مسائل صنفی و شرایط حاکم بر سینمای ایران پرداخت.
جناب آقای دکتر رائد فریدزاده
ریاست محترم سازمان سینمایی
بدینوسیله اینجانب آقااسفندیار مُردهشور متوفای فیلم خواب تلخ در جهان باقی مطلع شدم که جنابعالی طی مراسمی در وزارت ارشاد نشان درجه یک هنری را به جناب آقای علیرضا داوودنژاد کارگردان پیشکسوت سینما اهداء کردید.
لذا لازم میدانم بدینوسیله اهدای نشان عالی هنر به جناب آقای علیرضا داوودنژاد را از صمیم قلب به جنابعالی تبریک بگویم. شاید تعجب کنید چرا به شما که اهداءکننده بودید تبریک میگویم ولی از من پیرمرد مرده شور قبول کنید، همین که توانستید در این شرایط سخت معیشتی اهالی سینما و در اوج دوران بیکاری آنها، رضایت استاد داوودنژاد عزیز را برای دریافت این نشان بگیرید جای تبریک فراوان دارد.
آقای دکتر من که دستم از دنیا کوتاهه ولی در شرایطی که صدها سینماگر بخاطر یک اعتراض یا اظهارنظر یا هشتگ یا حتی “لایک کردن” درگیر پرونده قضایی هستند جای تبریک دارد که استاد داوودنژاد افتخار دریافت این نشان را به شما و مجموعه تحت امرتان دادند.
در شرایطی که شورای پروانه ساخت برخلاف قول و وعده جنابعالی و مجموعه شما حذف نشد و نمایندگان خانه سینما هم دیگر در این شورا شرکت نمیکنند و در شرایطی که شنیده شده خانه سینما امسال در کمیته اسکار هم حضور ندارد، واقعا جای تبریک دارد که توانستید اجازه مطبوعاتی کردن مراسم اهدای این نشان را از استاد داوودنژاد مهربان بگیرید و خبرش را مثل یک دستاورد بزرگ در همه عالم و آدم سایتهای مجازی و غیرمجازی پخش کنید.
ولی خود بهتر میدانید که آقای داوودنژاد کارگردان برجسته سینما هستند که شان و منزلت ایشان بالاتر از هر نشان هنری است ولی سئوالی که ذهن من مردهشور را مشغول کرد اینست که چرا یک نفر از طرف کانون کارگردانان سینمای ایران را به این مراسم دعوت نکردید؟! البته میدانم که کانون در آخرین نامه اعتراضی که پارسال خطاب به شما نوشت گفت: آقای فریدزاده برای شما متاسفیم. شاید هم این کانون، اصلا نمایندهای به مراسم دولتی شما نمیفرستاد ولی حداقل از یکی دیگر از صنوف خانه سینما دعوت میکردید چون حتما میدانید خانه سینما سی و سه صنف دارد و آقای داوودنژاد هم خود یک فعال صنفی کهنهکارند.
ولی تنها کسانی که در مراسم بودند چند سینماگر محترم و نورچشم شما و منِ مردهشور بودند و تعجب من اینست که جنابعالی چرا از میان ۳۳ صنف خانه سینما، فقط علاقمند همیشگی به چند تهیهکننده محترم سینما هستید؟!
البته چند کارگردان و سینماگر متوفی و کارکشته صنفی که اینجا در بهشت هستند دلایل این علاقه و سلیقه قلبی شما و روسای ادوار قبلی ارشاد را به من گفتند که حقیقتا از شنیدن گوشهای از رازهای تاریخ مخفی سینمای ایران و فوت و فن کنترل سینما توسط ارشاد کف کردم!
حتی یکی از سینماگرانی که در دنیا از دست ارشاد دق کرده بود و الان یک پنتهاوس در بهشت دارد گفت: کسانی که چند دهه پیش پشت سیفالله داد فقید را خالی کردند و او را به استعفاء کشاندند الان سالهاست در هر جلسهای برای او اشک تمساح میریزند!
مطمئن باشید اگر از استاد داوودنژاد هم بپرسید با هوشمندی همیشگی خود اطلاعات دقیقتری را در اینباره به شما خواهند گفت که سیفالله داد چقدر علاقمند به حذف پروانه ساخت بود و همان سینماگرانِ اشک تمساحریز نگذاشتند.
آقای دکتر فریدزاده ببخشید من باید زودتر بروم کنسرت مشترک هایده و فرانک سیناترا. حرف آخر اینکه عمر مدیریتها کوتاهه و ایکاش در فرصت باقیمانده به حرفهای نمایندگان رسمی خانه سینما توجه کنید و به وضعیت تلخ شغلی همه سینماگران نجیب ایران بیشتر از قبل توجه کنید.
خداوند همه ما را رحمت کند.
آقااسفندیار، مردهشور فیلم خواب تلخ
۵۹۲۴۴
