به گزارش خبرگزاری برگزیده به نقل از روابط عمومی انتشارات امیرکبیر، کتاب «ایران راه» نوشته مشترک مهرداد بذرپاش، سیدجواد سادات فریزنی، محمدحسین سروش و محمدمهدی دادایی به زودی توسط انتشارات امیرکبیر منتشر و راهی بازار نشر می شود.
این کتاب یک اثر تخصصی در حوزه صنعت حمل و نقل، لجستیک و ترانزیت است که با نگاهی، مسیرهای تجاری و شبکه های حمل و نقل اطراف ایران را مرور و بررسی می کند. از این جهت، کتاب مورد اشاره می تواند در شرایط فعلی که کشور، دفاع های مقدس اول، جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان را پشت سر گذاشته، به طراحی برنامه های جایگزین برای شکست دشمن استعمارگر ایران در جنگ اقتصادی و تجاری کمک کند.
بذرپاش و همکارانش در این کتاب چند کریدور تجارت را معرفی می کنند که مسیری برای انتقال انرژی، کالا، داده و خدمات بین کشورهای مختلف فراهم می کنند. به همین دلیل تاثیرات گسترده ای بر جنبه های مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دارند. پژوهشگران این کتاب می گویند با بهبود و توسعه کریدورهای ترانزیتی، کالاها سریع تر و با هزینه کمتر بین کشورها جا به جا می شوند و این امر باعث افزایش حجم تجارت خارجی و در نتیجه افزایش درآمدهای ناشی از صادرات کالا و خدمات می شود.
از طرف دیگر ایران با داشتن منابع عظیم نفت و گاز و دسترسی به خلیج فارس، می تواند به عنوان یک تامین کننده مهم انرژی برای کشورهای همسایه و دیگر مناطق جهان عمل کند. این مساله به کشورمان قدرت اقتصادی و نفوذ سیاسی زیادی می دهد و موقعیت جغرافیایی ایران هم این امکان را ایجاد می کند که به عنوان یک نقطه گذر و حلقه اتصال برای کریدورهای بین المللی عمل کند.
مطالب کتاب «ایران راه» در ۵ فصل تهیه و تدوین شده اند که از این قرارند: «از راه ابریشم تا تحولات معاصر»، «انقلاب اسلامی و دستاوردهای ژئوپلیتیک»، «مسیرهای تجارت جهانی»، «ابتکار ایران راه» و «ایران راه و آینده».
جان کلام مولفان کتاب پیش رو این است که ایران به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی منحصر به فردش در تقاطع سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا، ظرفیت بالایی برای ایفای نقش محوری در کریدورهای بین المللی دارد. عبارت و واژه «ایران راه» هم به عنوان یک ابتکار حمل و نقل و ترانزیت می تواند نمونه ای ملموس از کاربرد نظریه اتصال منطقه ای در سیاست گذاری حمل و نقل ایران باشد. ایران در چارچوب این نظریه می تواند از طریق سرمایه گذاری در چهار نوع اتصال یادشده به این اهداف دست پیدا کند: تبدیل شدن به مرکز ترانزیت منطقه ای، افزایش همکاری های نهادی، ایجاد همگرایی اقتصادی با هدف تامین مالی و توسعه دیپلماسی منطقه ای.
کتاب پیش رو برای معرفی و تشریح زوایای ابتکار «ایران راه» نوشته شده است؛ ابتکاری که مولفان اثر می گویند ایران در پرتو آن توانست به انسجامی همه جانبه در سیاستگذاری های ترانزیتی دست پیدا کند؛ طوری که نه تنها زیرمجموعه های مرتبط با ترانزیت، بلکه سایر نهادهای موازی نیز به سوی تصمیم سازی های هم راستا سوق پیدا کنند.
در قسمتی از کتاب «ایران راه» می خوانیم: در اروپای شرقی و آسیا، حمل و نقل بین المللی مسافران و کالاها از طریق راه آهن تحت مقررات توافق نامه های بین المللی موسوم به «مشارکت های تحرک مهارتی» و «موافقت نامه ارتباطات بین المللی حمل و نقلی ریلی» انجام می شود. کشورهای واقع در امتداد کریدور ترانس سیبری، ازجمله روسیه، قزاقستان و مغولستان، به دلایل تاریخی، زیرساخت های فنی مشترکی در شبکه ریلی خود به ارث برده اند و استانداردهای یکسانی در زمینه بهره برداری از قطارها و سیستم های کشش دارند. با این حال، توسعه سامانه های سیگنالینگ در مسیرهای اصلی با سرعت های متفاوتی در حال انجام است. به عنوان مثال، مغولستان که پیش تر از فناوری سیگنالینگ مبتنی بر استاندارهای قدیمی روسیه استفاده می کرد، اکنون در حال جایگزینی آن با «سیستم مدیریت ترافیک ریلی اروپا»، سامانه مدیریت ترافیک ریلی اروپا است.
این کتاب به زودی با ۲۹۴ صفحه عرضه می شود.
59243
