به گزارش برگزیده، شاناکا آنسلم پررا تحلیلگر مسائل ژئوپلوتیک در واکنش به انتشار تصاویر ماهوارهای که این روزها از رسانه ها و منابع خبری چین منتشر میشود در شبکه ایکس نوشت:
چین بهتازگی تصاویر ماهوارهای تفسیرشدهای از تکتک جنگندههای «اف-۲۲ رپتور» در پایگاه هوایی «عوودا» اسرائیل منتشر کرده است. هر هواپیما به صورت جداگانه با حروف چینی در شبکه اجتماعی ویبو (Weibo ) تگ شده است.
یازده جنگنده پنهانکار که توسعه آنها ۶۷ میلیارد دلار هزینه داشت و تنها هدفشان نامرئی بودن بود، حالا مانند منوی یک رستوران در شبکههای اجتماعی فهرست و پخش شدهاند.
در همان هفته، چین موشکهای ضدکشتی مافوق صوت «CM-302» را به ایران فروخت.
در همان هفته، چین از تمام ناوهای جنگی که بحرین را ترک میکردند عکسبرداری کرد.
و امروز، همزمان با آغاز گفتگوهای ژنو، پولیتیکو بمب خبری واقعی را که زیر لایههای دیپلماسی دفن شده بود، فاش کرد: مشاوران ارشد ترامپ ترجیح میدهند اسرائیل ابتدا به ایران حمله کند، زیرا «از نظر سیاسی شرایط بسیار بهتر خواهد بود.»
این جمله را آنقدر بخوانید تا مغز استخوانتان را بسوزاند.
واشینگتن نمیخواهد مشت اول را بزند.
واشینگتن میخواهد اسرائیل آن را پرتاب کند، انتقام ایران را به جان بخرد و سپس از آن انتقام به عنوان توجیه سیاسی برای پاسخ تمامعیار آمریکا استفاده کند.
۵۰۰ هواپیما، دو ناو هواپیمابر، اف-۲۲ها، سی-۱۷ها، مهمات؛ همه اینها نه برای پیشقدم شدن، بلکه برای دنبالهروی مستقر شدهاند. اسرائیل ماشه را میکشد. ایران تلافی میکند. آمریکا نه به عنوان متجاوز، بلکه به عنوان مدافع وارد میدان میشود.
از نظر سیاسی، اینطور خیلی بهتر است.
این یک استراتژی نظامی نیست؛ این یک ساختار «توزیع مسئولیت» است. اسرائیل هم این را میداند، به همین دلیل است که جروزالم پست گزارش میدهد مقامات اسرائیلی معتقدند آمریکا باید پیشقدم شود، نه پیرو.
هر دو متحد میخواهند دیگری اول حرکت کند. این تردید، خطرناکترین متغیر در کل این بحران است.
در همین حال، امروز در ژنو، عراقچی در حالی وارد شد که میگفت توافق «چشمانداز خوبی» دارد.
گفتگوها در جریان است. نه نتیجهای، نه گشایشی و نه فروپاشیای. فقط روندها در جریاناند تا زمان بخرند؛ در حالی که ساختارِ بیرون از اتاق مذاکره، روز به روز بزرگتر میشود.
حالا بُعدی را بررسی میکنیم که تمام اقدامات چین را توضیح میدهد:
هر موشکی که ایالات متحده به سمت ایران شلیک کند، موشکی است که نمیتواند به سمت چین شلیک کند.
فاکس نیوز در دسامبر گزارش داد که آمریکا ممکن است در عرض یک هفته درگیری بر سر تایوان، مهمات کلیدی خود را تمام کند.
بازیهای جنگی خودِ پنتاگون نشاندهنده کمبودهای حیاتی در موشکهای ضدکشتی دوربرد، مهمات هدایتشونده دقیق و رهگیرهاست.
نبردی با ایران که صدها موشک تاماهاوک و هزاران بمب «جدام» (JDAM) مصرف کند، مستقیماً ذخایر اختصاصیافته برای شرایط اضطراری تایوان را تضعیف میکند.
چین فقط ایران را مسلح نمیکند. چین فقط از پایگاههای آمریکایی عکس نمیگیرد. چین در حال اندازهگیری این است که آیا ایالات متحده مهمات جایگزینناپذیر خود را در یک درگیری در خاورمیانه خرج خواهد کرد، در حالی که تنگه تایوان بدون مراقبت باقی مانده است؟
هر بمب جدامی که روی «فردو» ریخته شود، بمبی است که در سناریوی تایوان وجود نخواهد داشت. هر تاماهاوکی که برای «اصفهان» خرج شود، به معنای خشاب ناوشکنی است که در زمان حساسِ اصلی، پر نخواهد بود.
پکن در حال اجرای یک «تست استرس» استراتژیک در زمان واقعی است.
رقیب را مسلح کن. آرایش نیروها را نقشهبرداری کن. آنها را منتشر کن تا امنیت عملیاتی تضعیف شود. سپس تماشا کن که آیا واشینگتن خود را در برابر یک قدرت منطقهای مستهلک میکند، در حالی که رقیب اصلیاش (چین) همهچیز را برای خود ذخیره کرده است.
ایران طعمه است. تایوان جایزه اصلی است.
و هر تصویر ماهوارهای که چین منتشر میکند، صفحهای از کتاب راهنمایی است که آنها برای «آنچه پس از آن میآید» مینویسند.
315
